Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Μιχάλης Καρχιμάκης: 21 Χρόνια μετά τον θάνατο του, Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, δεν έφυγε ούτε μέρα από τη μνήμη μας!

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ υπήρξε ένας Μεγάλος Πολιτικός, ένας καταξιωμένος επιστήμονας, ένας οραματιστής ηγέτης, μια χαρισματική προσωπικότητα, με παγκόσμια ακτινοβολία, και πολιτική οξυδέρκεια.

Δεν απουσίασε ποτέ από τα πολιτικά δρώμενα.


Από τα ωραία και τα άσχημα που συνέβησαν και συμβαίνουν, στη μεγάλη του αγάπη, ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Ήταν όμως ένας Μεγάλος Πολιτικός γιατί ήταν ένας Μεγάλος Άνθρωπος. Μια πολύπλευρη προσωπικότητα, Με τα στοιχεία του επαναστάτη και του ρεαλιστή, του αυστηρού αλλά όχι άδικου,του έμφυτα λαϊκού αλλά όχι λαϊκιστή. Ήταν ο πολιτικός της σύγχρονης Ελλάδας που με ένα δικό του μοναδικόκαι σφαιρικά μελετημένο τρόπο αντιμετώπισε τις πολλαπλές κρίσεις κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Ήταν ο ηγέτης που πήρε το τιμόνι της χώρας και την οδήγησε στην πραγματοποίηση του οράματος του για μια ανεξάρτητη Ελλάδα με γερές δημοκρατικές βάσεις. Αντιμετώπιζε τα πολιτικά ζητήματα και τα προβλήματα που ανέκυπταν πάντα ριζοσπαστικά αλλά ποτέ σπασμωδικά Με πολιτική οξυδέρκεια και διορατικότητα. Με ευαισθησία, αυτοσεβασμό,και αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας.

Έτσι ώστε να διεγείρει την ψυχή, τα συναισθήματα και τη συνείδηση κάθε προοδευτικού Έλληνα και Ελληνίδας.
Ως χαρισματικός Εθνικός Ηγέτης ενσάρκωνε στο πρόσωπό του, το πρόσωπο, τη φωνή, τον καημό και την προσδοκία κάθε συμπατριώτη μας. Γιατί πίστευε πως πρέπει ν’ αμφισβητήσει ανοιχτά, να συγκρουστεί χωρίς συμβιβασμούς και ν’ ανατρέψει κατεστημένες δυνάμεις, δομές, εξουσίες και αντιλήψεις που κρατούσαν την Ελλάδα δέσμια. Γιατί τολμούσε ρήξεις με το παρελθόν, σε συνδυασμό με γόνιμες συνθέσεις και συλλογικές υπερβάσεις, για να εμπεδώνεται κάθε φορά η συμφιλίωση και η ενότητα του ελληνικού λαού. Γιατί πίστευε σε μια πατρίδα χωρίς κομματικές και κοινωνικές διαχωριστικές γραμμές, χωρίς διακρίσεις και διχασμούς Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας δεινός πολιτικός αναλυτής που διέβλεπε τη φορά των πραγμάτων. Αξιοποιούσε τη σωστή χρονική στιγμή, για τη σωστή πολιτική πράξη, με αντιδράσεις άμεσες αλλά μελετημένες και πολύ συχνά με ανατροπές. Προκαταλάμβανε τις κρίσεις πριν εκδηλωθούν και τις διαχειριζόταν με δυναμισμό και αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας. Δεν περίμενε να εμφανιστεί μια κρίση. Για τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κρίσιμη ήταν κάθε ημέρα για την πατρίδα. Γιατί έβλεπε αυτά που δεν έβλεπαν οι άλλοι, έβλεπε μακρύτερα από τους άλλους και πριν από τους άλλους. Και ήξερε πως δημιουργός είναι η αταλάντευτη βούληση. Δημιουργός είναι η συστηματική δουλειά, είναι η στράτευση των δυνάμεων της κοινωνίας, είναι το πέρασμα από τις θεωρητικές προθέσεις στις πράξεις και στη δύναμη ανάληψης της ευθύνης. Ήξερε ο ΑΝΔΡΕΑΣ, πως η δημιουργία και το αποτέλεσμα βρίσκονται σε ένα καθαρό όραμα για την χώρα, το οποίο υποστηρίζεται από ένα ξεκάθαρο στρατηγικό σχέδιο, το οποίο περιλαμβάνει μια εθνική συνεννόηση όλων των υγιών πολιτικών δυνάμεων, δίνοντας έτσι στην Ελλάδα αυτοπεποίθηση και στους πολίτες συλλογική δύναμη, και αποδεικνύοντας πως πραγματικός ηγέτης είναι αυτός που αναμετριέται με τα φλέγοντα ζητήματα της εποχής του και όχι ο φυγόπονος, πόσο μάλλον ο ρίψασπις. Χάρη στον ΑΝΔΡΕΑ όλες οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου μπόρεσαν να εκφραστούν και να καθορίσουν τις εξελίξεις, μέσα από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ιδρύει στις 3 του Σεπτέμβρη. Χάρη στον ΑΝΔΡΕΑ γεννήθηκε ένα κόμμα-θεσμός.με ιδεολογική και προγραμματική συνοχή, με ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα, με λαϊκή βάση. Ένα μαζικό λαϊκό κίνημα της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Ένα λαογέννητο, ελπιδοφόρο και νικηφόρο κίνημα, Γι’ αυτό πάντα προωθούσε συναινετικές διαδικασίες ώστε να γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στη βάση του Κινήματος και την ηγεσία, να εξοβελίζει τις προσωπικές συγκρούσεις από την πολιτική και να κατοχυρώνει τον αναγκαίο δεσμό ανάμεσα στην ηγεσία και στη βάση. Και ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ως Πρωθυπουργός της χώρας ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έδωσε έναν μεγάλο αγώνα αρχών. Και στεκόταν όρθιος και στους δυνατούς ανέμους και στα μεγάλα κύματα, ως άξιος καπετάνιος. Γιατί ως Πρωθυπουργός κράτησε σταθερά το τιμόνι της χώρας, πετυχαίνοντας με την πολιτική του να μειώσει δραστικά τις κοινωνικές ανισότητες. Να βάλει τα θεμέλια του Κοινωνικού Κράτους και μιας ανοιχτής και σύγχρονης κοινωνίας. Να θέσει στις βασικές προτεραιότητές του την κοινωνική συνοχή. Να απελευθερώσει τις κοινωνικές δυνάμεις που ζούσαν για δεκαετίες στο περιθώριο. Και έτσι έφερε στο προσκήνιο τους μέχρι τότε ξεχασμένους Έλληνες, τους Μισθωτούς, τους μη προνομιούχους, τους Αγρότες. Και έτσι άνοιξε νέους ορίζοντες συμμετοχής και δράσης στους νέους και στις γυναίκες. Γι’ αυτό και δεν μπορεί κανείς, ν’ αρνηθεί τον καθαρό αέρα πολιτικής και κοινωνικής ελευθερίας με τον οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου ενέπνευσε όλη τη χώρα. Δεν μπορεί κανείς ν’ αρνηθεί τους βαθείς πολιτικούς και κοινωνικούς δεσμούς που δημιούργησε με τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, που τον πίστεψαν και τον αγάπησαν.
Που ταυτίστηκαν με τις ιδέες και το οράματα του.
Γι’ αυτό και απέδειξε στο λαό ότι μεγάλος πολιτικός είναι αυτός που πράττει με γνώμονα τις επόμενες γενιές, ενώ μεγάλος πολιτικάντης αυτός που πράττει με γνώμονα τις επόμενες εκλογές. Αυτός, ο διορατικός ηγέτης, μετέφραζε την πραγματικότητα ως είχε και όχι όπως θα βόλευε. Γιατί πολιτευόταν με αυτοσεβασμό και όχι με επικίνδυνες για το μέλλον της Ελλάδας ψευδαισθήσεις. Είναι απαραίτητο να κάνουμε ένα παραλληλισμό εκείνης της περιόδου, όπου βρήκαν εύφορο έδαφος οι νεοφιλελεύθερες ιδέες ν’ αναπτυχθούν, οι δεξίοστροφοι λαϊκισμοί και οι προπαγανδιστικές δυνάμεις, με το σήμερα. Καθώς και σήμερα, οι ίδιες καιροσκοπικές δυνάμεις, του άκρατου νέο-φιλελευθερισμού και του λαϊκισμού, των ιδιοτελών συμφερόοντων και της εξουσιολαγνείας εντός και εκτός των τειχών μας οδήγησαν και μας οδηγούν σε έα ανελέητο παιχνιδι εντυπώσεων, αποπροσανατολισμού και όξυνσης των προβλημάτων σε βάρος των πολλών των δημιουργών, των αδυνάμων. Ολοι όμως αυτοί, θα καταλάβουν πως ο προοδευτικος χώρος, της προσφοράς στην ελλάδα και στους ανθρώπους εδώ και δεκαετίες, που μας έκανε περήφανους, δεν αφορίζεται πολιτικά. Γιατί έμαθε να προτάσσει τις δημοκρατικές αξίες απέναντι στην πολιτική μισαλλοδοξία του χθες και του σήμερα. Και η πολιτική δικαίωση θα έρθει όπως και τότε και θα επιβάλλει έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό στη χώρα μας, ενάντια σε κάθε μηχανισμό που υπονόμευσε αλλά και καπηλεύτηκε την ιστορία μας και την διαδρομή μας.
Αρκεί σε κάθε πολιτικό μας βήμα, να αντηχούν δυνατά οι προτροπές του Ανδρέα Παπανδρέου...
  • Να είμαστε εμείς οι πολιτικοί υπηρέτες των ανθρώπων χωρίς την παραμικρή αίσθηση μειονεξίας.
  • Να αντιστρέφουμε τους όρους και τους ρόλους.
  • Να μετατρέπουμε τη δύναμη σε μεταποιημένη ωφέλεια για τους πολλούς,
  • Να μπαίνουμε στη θέση του αδύναμου, και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζουμε βασικούς ηθικούς και αξιακούς κανόνες.
  • Να σκεπτόμαστε πρώτα από όλα ότι άλλοι είναι εκείνοι που αποφασίζουν για το ρόλο μας και να μην τους περιφρονούμε και αυτοί - έλεγε - είναι οι άνθρωποι που μας εμπιστεύτηκαν.
και συνέχιζε λέγοντας:
  • Οι Πολιτικοί που δεν κατάλαβαν τη δύναμη των συνόλων έχασαν το τρένο.
  • Οι Πολιτικοί που δεν κατέγραψαν στην μνήμηκαι στη συνείδηση τους ότι το πέρασμα από τη ζωή είναι πολύ μικρό και ότι η εξουσία είναι εφήμερη, σίγουρα δεν επιτέλεσαν όπως έπρεπε τον ρόλο τους.
Για να προσεγγίσει με την πολιτική του σοφία, το ρόλο και τη σεμνότητα που είναι ανάγκη να έχει ο πολιτικός, λέγοντας χαρακτηριστικά: Η κατάχρηση των προσόντων από έναν Πολιτικό αν υπάρχει εγωκεντρική διάθεση μπορεί να καταλήξει σε ένα μεγάλο μειονέκτημα. Τα πρόσωπα που θα παγιδευτούν και θα ζήσουν μόνο ανάλογα με τα προσόντα τους και όχι με την διαρκή συνειδητή προσφορά τους θα απομονωθούν. Όσο δημόσια ένα άτομο διογκώνει άμετρα, μόνο την παρουσίαση των προσόντων του τόσο περιθωριοποιείται.


Αυτός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου…
Και όλα αυτά είναι και δικά μου προσωπικά βιώματα, τα χρόνια που συνεργάστηκα μαζί του τα χρόνια που με ενέπνευσε και με συγκίνησε πολιτικά. Με τους διαρκείς αγώνες μας. Αγώνες για Δημοκρατία.
Με ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ανεξάρτητες Αρχές προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών, με ισχυρούς θεσμούς. Αγώνες για Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Για να νιώθει ο πολίτης ασφαλής με εγγυημένο ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης και με δεδομένες ποιοτικές κοινωνικές παροχές από το Κράτος. 

Αγώνες για αλλαγή.

 Για την επιστροφή στην Ελλάδα της προόδου, την περήφανη Ελλάδα, με κοινωνική συνοχή και παραγόμενο πλούτο.

Πλούτο για τους πολλούς, και όχι για τους λίγους. 

Αυτή την πολιτική παρακαταθήκη παραλάβαμε. 

Μια παρακαταθήκη που είναι περισσότερο επίκαιρη από ποτέ, γιατί ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ήταν ένας πολιτικός που αν και σήμερα είναι ο μεγάλος ΑΠΩΝ από την από την πολιτική μας ζωή, η παρουσία του σε αυτή παραμένει διαρκής.

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Οι αδυναμίες του δικαστικού συστήματος παράγοντας αποδυνάμωσης της οικονομικής ανάπτυξης!



Του Μιχάλη Καρχιμάκη

Πρώην Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Δημοκρατική Συμπαράταξη
Β' Περιφέρεια Αθήνας


Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΜΕΣΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ 

Θέσεις και προτάσεις


 Μια από τις αναγκαίες κι επείγουσες μεταρρυθμίσεις, αποτελεί η νομοθέτηση διαδικασιών για την  επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης.

Διαπιστώνεται όμως, ότι τόσο οι Ευρωπαίοι εταίροι όσο και η κυβέρνηση, χάριν της «επιτάχυνσης της απονομής δικαιοσύνης» επιδίωκαν την αναμόρφωση των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.


Ενώ ουδείς λόγος γίνεται για οποιαδήποτε τροποποίηση-αναμόρφωση του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ο οποίος ρυθμίζει την δικονομική διαδικασία επίλυσης όλων των διοικητικών διαφορών χρηματικού περιεχομένου που αφορούν στην  είσπραξη δημοσίων εσόδων.


  Ακόμα μία φορά, φαίνεται να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση διαδικασιών που αφορούν στην επίλυση ιδιωτικών διαφορών από τις οποίες το Δημόσιο επ΄ουδενί επωφελείται, ενώ ταυτόχρονα οι επίλυση των διοικητικών διαφορών, γίνεται όλο και πιο χρονοβόρα εξαιτίας αφενός της αύξησης του όγκου των διοικητικών υποθέσεων και αφετέρου της έλλειψης οποιασδήποτε ουσιαστικής πρωτοβουλίας για την επιτάχυνσή της.


  Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις αλλά και από την εμπειρία του πρόσφατου παρελθόντος που οδήγησε σε μαζική αποχή τους δικηγόρους όλης της χώρας προκαλώντας επιπλέον ζημία , στην ήδη δυσκίνητη χρονικά απονομή δικαιοσύνης όλων των κλάδων, προκύπτει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι προσανατολισμένες στην κατεύθυνση κυρίως ,αν όχι αποκλειστικά, της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των Τραπεζών εις βάρος των πολιτών.


Η αλλαγή π.χ. των κριτηρίων κατάταξης των πιστωτών στην περίπτωση χρεωκοπίας και εκκαθάρισης επιχείρησης, και η εξαίρεση του δικαιώματος αποζημίωσης των εργαζομένων από εκείνα που ικανοποιούνται προνομιακά, σύμφωνα με το νεό άρθρο 977 του ΚΠολΔ, που φέρεται να πρότεινε η Κυβέρνηση, εγγράφως στους θεσμούς, καταδεικνύει την πρόθεση ανάδειξης των συμφερόντων των Τραπεζών-πιστωτών σε απόλυτη προτεραιότητα, έναντι οποιουδήποτε άλλου.


 Σε αυτή ιδίως την κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία η απαίτηση για επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, γίνεται πλέον σαφές, ακόμα και από τους δανειστές μας εταίρους ότι αποτελεί απαραίτητο πρόκριμα για οποιονδήποτε σχεδιασμό αναπτυξιακής πολιτικής, εντός της Ευρωζώνης, είναι πολύ κρίσιμο οι πρωτοβουλίες που θα ληφθούν να προσανατολίζονται σε αποτελεσματική κατεύθυνση.


Η   ανάγκη για εκσυγχρονισμό του μοντέλου λειτουργίας και απονομής της διοικητικής δικαιοσύνης είναι άμεση και επιτακτική. Ενώ πρέπει να γίνει αντιληπτή η προέχουσα έναντι των άλλων δικονομιών σημασία των διαδικασιών που αυτή διέπει, λόγω της αναπόσπαστης συνάφειάς τους με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.


Η διαμόρφωση προτάσεων με  σαφές περιεχόμενο και συγκεκριμένο προσανατολισμό, ουσιαστικής ενίσχυσης της διοικητικής δίκης πρέπει να τεθεί σε προτεραιότητα.
Για τη διαμόρφωση των προτάσεων αυτών απαιτούνται :


  1. ΕΝΑΡΞΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Συνδιαμόρφωση των προτάσεων για την επιτάχυνση και αποτελεσματικότητα της Διοικητικής Δίκης από όλους του εμπλεκόμενους φορείς, Δικαστικούς Λειτουργούς, Δικηγόρους, Δικαστικούς Υπαλλήλους κλπ.


  1. ΘΕΣΠΙΣΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ - ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Η δικαστική εξουσία και ιδίως η διοικητική δικαιοσύνη μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο όταν υπάρχει αποτελεσματική διοίκηση και αποτελεσματική νομοθέτηση.


Η συγκεκριμενοποίηση της συλλειτουργίας νομοθεσίας, διοικητικής διαδικασίας και διαδικασίας εκδίκασης διοικητικών διαφορών είναι μονόδρομος.


  1. ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ.


Στα πλαίσια αυτών των κατευθύνσεων  και πάντοτε εντός των ορίων του Συνταγματικού Δικαιώματος της Δικαστικής Προστασίας, θα πρέπει να εξεταστούν:


1α) Η δυνατότητα θέσπισης επιπλέον όρων και προϋποθέσεων στη χορήγηση αναστολής από τα Διοικητικά Δικαστήρια.


Α) Με το καθεστώς που ισχύει έως σήμερα στις Δικονομίες των Διοικητικών Δικαστηρίων, και συγκεκριμένα στη Δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας, στη Δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τη Δικονομία των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων, οι ΚΥΡΙΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ που εξετάζονται για τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης διοικητικών πράξεων είναι (με μικρές παραλλαγές σε κάθε ειδικότερο δικονομικό κείμενο):


  1. Η πρόδηλη βασιμότητα του ενδίκου βοηθήματος(ελάχιστες περιπτώσεις αναστολών χορηγούνται γι αυτό το λόγο)


  1. Η απόδειξη εκ μέρους του αιτούντος την αναστολή , ΟΤΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΘΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ ΒΛΑΒΗ, ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ, καθώς και η επίκληση περιουσιακών αγαθών εις βάρος των οποίων επαπειλούνται μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης.


Η δεύτερη αυτή περίπτωση, η οποία είναι και μακράν η συνηθέστερη αιτία χορήγησης αναστολής, επιφέρει ως αποτέλεσμα την αναστολή , δηλαδή το  «πάγωμα» εκτέλεσης της διοικητικής πράξης στην οποία αφορά, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση οριστική από το Διοικητικό Δικαστήριο.


Ακόμα όμως και όταν εκδοθεί απόφαση από το Πρωτοβάθμιο Διοικητικό Δικαστήριο, είναι δυνατή η αίτηση για τη χορήγηση αναστολής κατά της δικαστικής απόφασης μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του Δευτεροβάθμιου κ.ο.κ.


Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, ο μέσος χρόνος που απαιτείται σήμερα για την έκδοση  αμετάκλητης απόφασης από τα ανώτατα Διοικητικά Δικαστήρια είναι από 8 έως και 14 έτη.


Επομένως, σε πολλές περιπτώσεις η τελική έκδοση απόφασης είναι αλυσιτελής και η δικαστική προστασία ανεπίκαιρη καθώς, ο διάδικος μπορεί να έχει πτωχεύσει (όταν πρόκειται για χρηματικό καταλογισμό) , να έχει αποβιώσει κ.ο.κ.


Β) Με δεδομένο, ότι στις ως άνω αναφερόμενες δικονομίες ορίζεται ότι η αναστολή είναι δυνατό να μη χορηγηθεί για λόγους δημοσίου συμφέροντος, θα πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια του Εθνικού Διαλόγου :


  1. H δυνατότητα νομοθετικής εξειδίκευσης των λόγων δημοσίου συμφέροντος που αποκλείουν τη χορήγηση αναστολής σε αναπτυξιακές δίκες
  2. Η δυνατότητα απαγόρευσης χορήγησης αναστολής σε φορολογικές δίκες όταν πιθανολογείται από τον δικαστή η πρόθεση φοροδιαφυγής από τον αιτούντα.


  1. H δυνατότητα επανεξέτασης σε ορισμένες περιπτώσεις της χορηγηθείσας αναστολής εντός ενός έτους π.χ. προκειμένου να είναι δυνατό να διακριβωθεί αν συνεχίζει να υφίσταται η οικονομική αδυναμία του αιτούντος.


  1. H θέσπιση ειδικότερων προϋποθέσεων χορήγησης αναστολής στις αναπτυξιακές δίκες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας σε συνάρτηση  με το έννομο συμφέρον του αιτούντος.


1β) H οριοθέτηση με νόμο του εννόμου συμφέροντος στις δίκες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και ειδικότερα στις δίκες που αφορούν σε αναπτυξιακά έργα και επενδύσεις.


Το έννομο συμφέρον , δηλαδή το «δικαίωμα» προσφυγής του πολίτη στα διοικητικά δικαστήρια, λόγω της βλάβης που υφίσταται από την έκδοση κάποιας διοικητικής πράξης, όπως έχει οριστεί από τη Νομολογία , πρέπει να είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΕΝΕΣΤΩΣ.


Εντούτοις, ιδίως στις περιβαλλοντικές δίκες που συναρτώνται άμεσα με την εκτέλεση δημοσίων αναπτυξιακών έργων, το έννομο αυτό συμφέρον έχει διευρυνθεί υπέρμετρα με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η άσκηση αίτησης ακυρώσεως και αναστολής στο ΣτΕ ακόμα και από κάποιους πολίτες οι οποίοι έχουν συμμετοχή σε περιβαλλοντικές οργανώσεις χωρίς να έχουν άμεση διασύνδεση με την επίδικη έννομη σχέση.


1γ) H δυνατότητα νομοθετικής πρόβλεψης αποζημιωτικής ευθύνης εις βάρος του φυσικού ή νομικού προσώπου και υπέρ του Δημοσίου που με προδήλως αβάσιμα ένδικα βοηθήματα αλλά με λόγους που επιτρέπουν τη χορήγηση αναστολής και με υπαιτιότητα, προκαλεί  επιβράδυνση στην εκτέλεση δημοσίων έργων, συμβάσεων κλπ. εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

2αΗ ανεξαρτησία της λειτουργίας της Δικαιοσύνης τείνει αρκετές φορές να συγχέεται με την απομόνωσή της από τις άλλες δύο λειτουργίες, τη νομοθετική και την εκτελεστική.


Όμως, η ύπαρξη στρεβλώσεων στο επίπεδο της νομοθεσίας οδηγεί αναπόφευκτα στην δημιουργία στρεβλώσεων και στη διοίκηση η οποία καλείται να εφαρμόσει τις νομοθετικές διατάξεις κι εν τέλει επιβαρύνεται υπέρογκα και η διοικητική δικαιοσύνη η οποία επιφορτίζεται με επιπλέον όγκο υποθέσεων που έχουν ανακύψει από τις εν λόγω στρεβλώσεις.


Σε αυτή την κατεύθυνση είναι επιτακτικό να δρομολογηθούν τα εξής:


  1. Να επανεξεταστούν και επαναδιατυπωθούν, με προσαρμογή στις σύγχρονες ανάγκες της δημόσιας διοίκησης και του πολίτη τα βασικά νομοθετήματα που διέπουν τη διοικητική διαδικασία. Ιδιαίτερα , λόγω και της ισχύος του νόμου «Περί Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης» αλλά και του νόμου για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», οι οποίοι παρέχουν ευρεία πρόσβαση του πολίτη στη δημόσια πληροφορία, πρέπει να επανεξεταστούν διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, αναφορικά με την πρόσβαση του διοικουμένου στα δημόσια έγγραφα, την έναρξη ισχύος της διοικητικής πράξης από την κοινοποίησή της και τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος της προηγούμενης ακρόασης. 


Ο εκσυγχρονισμός των ως άνω διατάξεων, είναι δυνατό να άρει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την περιοριστική αντιμετώπιση που έχει επιφυλάξει έως σήμερα ο νομοθέτης και επομένως να αφαιρέσει ένα μεγάλο τμήμα υποθέσεων που καταλήγουν στα διοικητικά δικαστήρια και οι οποίες πηγάζουν από τις διατάξεις αυτές.


  1. Να δημιουργηθεί στις υπηρεσίες του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γραφείο επεξεργασίας της Νομολογίας, το οποίο θα αναλαμβάνει να εκδίδει μηνιαίως εμπεριστατωμένο δελτίο Νομολογίας για τα διοικητικά θέματα που έχουν κριθεί με αποφάσεις της Ολομέλειας ή των Τμημάτων και που άπτονται δικών με αναπτυξιακό και οικονομικό ενδιαφέρον για τα συμφέροντα του Δημοσίου και να αποστέλλει με τη μορφή Εγκυκλίου , το δελτίο αυτό στις υπηρεσίες που τις αφορά η νομολογιακή ερμηνεία των ζητημάτων που περιλαμβάνονται.


Έτσι π.χ. για ζητήματα πολεοδομικού, χωροταξικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος εν γένει, θα πρέπει να αποστέλλεται μηνιαίως η νομολογιακή αντιμετώπισή τους, στις αρμόδιες υπηρεσίες που εγκρίνουν περιβαλλοντικούς όρους, ώστε να είναι εκ των προτέρων δυνατή η συμφωνία τους με τη νομολογία και να μην απαιτείται η προσφυγή στη δικαιοσύνη για την ακύρωσή τους με την αντίστοιχη αναστολή του έργου στο οποίο θα αφορούν.
  1. Να θεσπιστεί νομοθετικά η υποχρεωτική συμμετοχή στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που επεξεργάζονται νομοθεσία σχετική με τη διοικητική διαδικασία και δικαιοσύνη, διοικητικών δικαστών και διοικητικών υπαλλήλων οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι να  εκφέρουν προτάσεις ενίσχυσης και αποτελεσματικότητας του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της διοίκησης και της διοικητικής δικαιοσύνης.

3) Η μέχρι σήμερα προσπάθεια λειτουργίας των επιτροπών επίλυσης διοικητικών διαφορών έχει καταρχήν εστιαστεί στις Επιτροπές Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών.


Τα αποτελέσματα από την πραγματική τους λειτουργία κατέδειξαν ότι η συμβολή τους είναι μάλλον ζημιογόνος για το δημόσιο συμφέρον αλλά και το συμφέρον του πολίτη.


Ο υπέρογκος αριθμός υποθέσεων (περίπου 700 ανεκδίκαστες υποθέσεις παρέμειναν στο τέλος του 2013 στην Επιτροπή του άρθρου 70β) και το δυσνόητο νομικό πλαίσιο με το οποίο θεσπίστηκαν ιδίως οι προθεσμίες προσφυγής, σιωπηρής αποδοχής τους και τεκμαιρόμενης έκδοσης απόφασης, δημιούργησαν τεράστια σύγχυση στους ενδιαφερόμενους και τους δικαστές, επιφόρτισαν με επιπλέον βάρος τα διοικητικά δικαστήρια και απέτρεψαν την δυνατότητα είσπραξης δημοσίου χρήματος.


Είναι άμεση αναγκαιότητα, τώρα πλέον που έχουν εντοπιστεί οι λόγοι δυσλειτουργίας τους, να αναμορφωθεί και κυρίως να αποσαφηνιστεί αρχικά το νομοθετικό  καθεστώς που  διέπει τις Επιτροπές Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών.


 Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στο Ψήφισμα της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών κατά την τελευταία Γενική Συνέλευσή τους, "Τους τελευταίους 30 μήνες έχουν ψηφιστεί έξι αμιγώς φορολογικοί νόμοι με 177 άρθρα και 17 νόμοι στους οποίους συμπεριλήφθηκαν 71 νέες φορολογικές διατάξεις. Για αυτά εκδόθηκαν 111 υπουργικές αποφάσεις και 138 διευκρινιστικές εγκύκλιοι.»


Επιπλέον, απαραίτητη είναι η επαρκής στελέχωση με εξειδικευμένους σε νομικά και φορολογικά θέματα υπαλλήλους, καθώς και η αύξηση των μελών που απαρτίζουν τις εν λόγω επιτροπές.

Συνοψίζοντας, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι καμία μεταρρύθμιση και νομοθετική πρωτοβουλία δεν θα μπορέσει να ευοδωθεί αν δεν προβλεφθεί ΑΜΕΣΑ η αύξηση των οργανικών θέσεων των Διοικητικών Δικαστών και υπαλλήλων των Διοικητικών Δικαστηρίων. Ενδεικτικά οι ετήσια προκήρυξη του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την πρόσληψη Διοικητικών Δικαστών, του έτους 2014, περιελάμβανε 20 μόνο θέσεις εκ των οποίων οι 6 θέσεις ήταν για το Συμβούλιο της Επικρατείας , οι 6 για το Ελεγκτικό Συνέδριο και οι 8 για τα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια όλης της Ελλάδας. 


Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι υποψήφιοι διοικητικής κατεύθυνσης, που συμμετέχουν στο Διαγωνισμό για την Εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών , είναι ετησίως περίπου 400 , εκ των οποίων οι 200 περίπου πετυχαίνουν βαθμολογία πάνω από την οριζόμενη βάση εισαγωγής, αλλά μένουν εκτός λόγω χαμηλού αριθμού θέσεων, είναι προφανές ότι η κάλυψη σε περίπτωση αύξησης των θέσεων, θα είναι άμεσα εφικτή λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού των ενδιαφερομένων υποψηφίων.

Η ανορθολογική κατανομή προσωπικού, στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα πρέπει να ανακατανεμηθεί και να διοχετευθεί μετά από μια ταχύρυθμη επιμόρφωση στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι και θα κληθούν να συμβάλουν στην διεύρυνση του δημόσιου πλούτου στην χώρα.

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Η δημιουργία εθνικής καταναλωτικής συνείδησης, ένα μέρος της λύσης!


Του Μιχάλη Καρχιμάκη

Πρώην Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Δημοκρατική Συμπαράταξη
Β' Περιφέρεια Αθήνας


Όταν η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, όπως καταγράφουν έρευνες γνώμης, πιστεύει ότι τα ελληνικά προϊόντα έχουν την καλύτερη ασφάλεια και ποιότητα.

Όταν πιστεύει , ότι προτιμώντας τα παραγόμενα ελληνικά προϊόντα, στηρίζει την παραγωγή της Ελλάδας.
Δημιουργία και ανάπτυξη μιας ΝΕΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
Όταν πιστεύει ότι επιλέγοντας τα Ελληνικά προϊόντα, βοηθά στην μείωση  της ανεργίας και στην στήριξη της Ελληνικής οικονομίας, ότι βοηθά στην αύξηση των εσόδων, στη αποτροπή της μείωσης μισθών και συντάξεων, ότι συμβάλλει στην μείωση του δεύτερου ελλείμματος, πέραν του δημοσιονομικού, του μεγάλου δηλαδή ανοίγματος μεταξύ εισαγωγών και εξαγωγών και ταυτόχρονα την απεξάρτηση μας από τους δύσκολους όρους των αναγκαστικών δανείων που λάβαμε λόγω της οικονομικής διαχείρισης της κυβέρνησης Καραμανλή.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ελπίδα και για την οικονομία και κατά συνέπεια και για την κοινωνία.

Αυτό όμως για να μην μείνει μόνο ως διαπίστωση απαιτείται να συμβάλουμε όλοι και με όλες μας τις δυνάμεις στο καθολικό αυτό αίτημα, στην δημιουργία και την ανάπτυξη μιας ΝΕΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ αγοράζοντας και καταναλώνοντας  Ελληνικά προϊόντα από αυτά που παράγουμε και έχουμε ανάγκη όπου διευρύνοντας την παραγωγή της χώρας ταυτόχρονα οδηγούμε συλλογικά με τις καταναλωτικές μας επιλογές μας στην έξοδο από την κρίση .

Απομένει αυτήν την συνείδηση που θα οδηγήσει στη έξοδο από τα δύσκολα  να την κάνουμε πράξη εμείς οι ίδιοι οι καταναλωτές,εφαρμόζοντας την αντίληψη ότι οι πολλοί προσφέροντας τα λιγότερα  επιτυγχάνουν ένα μεγάλο αποτέλεσμα.

Ας δημιουργήσουμε λοιπόν όλοι μαζί ένα μεγάλο εθνικό καταναλωτικό και ελπιδοφόρο κίνημα που θα αναδειχθεί  ίσως μια από τις αποτελεσματικότερες επιλογές, στα προβλήματα  των ανθρώπων που αγωνιούν και ως παραγωγοί και ως καταναλωτές από εμάς τους ίδιους, με την ιδιότητα ο καθένας από εμάς ξεχωριστά και του καταναλωτή και του παραγωγού.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Ο μύθος που καλλιεργήθηκε για τον Παπανδρέου είναι ανήθικος. Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός!

Μιχάλης Καρχιμάκης πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης - Στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Υποψήφιος στη Β' Αθήνας με τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ

Μιχάλης Καρχιμάκης: «Είμαστε εδώ όλοι όσοι δεν συμβιβαστήκαμε με συμφέροντα»

«Είμαστε όλοι εδώ στα πλαίσια μιας ενημέρωσης και μιας προσπάθειας που ξεκινάμε με  επαφή με τους πολίτες» επισήμανε στην κατάμεστη αίθουσα του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Φθιώτιδας ο Μιχάλης Καρχιμάκης, σε εκδήλωση που πραγματοποίησαν τα μέλη και οι φίλοι του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών.


Την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου στη Λαμία βρέθηκε ο πρώην υπουργός και στέλεχος του Κινήματος του Γιώργου Παπανδρέου. Με αιχμές σε πρώην «συντρόφους» του αλλά και με σκληρή κριτική στο κυβερνητικό έργο και στη δεξιά παράταξη ο κύριος Καρχιμάκης απηύθυνε κάλεσμα συσπείρωσης όλων των μελών του Κινήματος, που πίστεψαν από την αρχή τον Γιώργο Παπανδρέου και τον ακολούθησαν σε όλες τις δύσκολες επιλογές για τη σωτηρία της χώρας.

Ο μύθος που καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται για τον Παπανδρέου είναι  ανήθικος.  Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός και είχε αποφασίσει να πάει σε συγκρούσεις
τόνισε χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός.  Ενώ επιτέθηκε στην κυβέρνηση την οποία χαρακτήρισε «λαϊκίστικη αριστερά»  αλλά και στην Δεξιά για την οποία έβαλε σαφείς διαχωριστικές γραμμές , ενώ απέδωσε τα χαμηλά ποσοστά που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές  στην «σύμπραξη με την  Δεξιά του Σαμαρά».

«Είμαστε όλοι εδώ εμείς που δεν συμβιβαστήκαμε με συμφέροντα» τόνισε ο κύριος Καρχιμάκης και υπεραμύνθηκε του έργου της κυβέρνησης Παπανδρέου λέγοντας
η μεταρρυθμιστική μας προσπάθεια υπονομεύτηκε. Ο μύθος που καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται για τον Παπανδρέου είναι  ανήθικος. Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός και είχε αποφασίσει να πάει σε συγκρούσεις

Χαρακτηριστικά τόνισε ότι : «Η Δεξιά προστάτευσε τον ηγέτη της τον Καραμανλή , η κυβέρνηση  του οποίου έφερε πολλά δεινά η «Δημοκρατική Παράταξη» δεν το έκανε όμως».

Τονίζοντας ότι «φύγαμε από το ΠΑΣΟΚ γιατί δεν αντέχαμε την ενσωμάτωσή μας με τη δεξιά»

Ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του είπε ότι «η μεταρρυθμιστική μας προσπάθεια υπονομεύτηκε. Ο μύθος που καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται για τον Παπανδρέου είναι  ανήθικος.  Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός και είχε αποφασίσει να πάει σε συγκρούσεις».

Αναφερόμενος στα σενάρια για τον τρίτο πόλο, ο Καρχιμάκης ξεκαθάρισε ότι
τρίτος πόλος δεν υπάρχει, το πραγματικό δίλημμα στην πολιτική θα είναι πάντοτε συντήρηση ή πρόοδος

Το δικό μας κίνημα είπε ο κ. Καρχιμάκης έχει χαράξει διαχωριστικές γραμμές με τον δεξιό νεοφιλελευθερισμό της Νέας Δημοκρατίας και με τον αριστερό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ .

Στόχος μας είναι η επανασυγκρότηση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου με τις προοδευτικές πολιτικές και τη στήριξη των αδύναμων. Στην οικονομία όπως και σε οποιονδήποτε άλλον τομέα δεν μπορείς είπε ο κ. Καρχιμάκης , να είσαι με όλους και με όλα. Κάποιους πρέπει να υπερασπιστείς και με άλλους να συγκρουστείς.

Εμείς επιλέγουμε την σύγκρουση με όλους εκείνους, οι οποίοι λειτουργούν ως «τροχοπέδη» για τη δημιουργία νέου πλούτου στην χώρα, όλους εκείνους που παρασιτούν εις βάρος των ευρύτερων λαϊκών μαζών.  Με όλους τους θαλασσοδανειάρχες και τους λαθρέμπορους καυσίμων. Αντίθετα επιλέγουμε να γίνουμε η «ασπίδα» του μη προνομιούχου, αυτού που επλήγη άδικα από την κρίση, είπε το στέλεχος του Κινήματος και τόνισε ότι

Δεν είναι δυνατόν να την πληρώνουν πάντα τα μόνιμα θύματα της κρίσης

Δεν είναι δυνατόν να πλήττονται μονάχα οι αδύναμοι, τα μόνιμα θύματα της κρίσης και να απαλλάσσονται  με νόμο οι  φοροφυγάδες  που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό.

Το παρών στην εκδήλωση έδωσαν πλήθος κόσμου αλλά και μέλη της δημοτικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης καθώς και επαγγελματικών οργανώσεων.

Το Κίνημα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργου Παπανδρέου, μπαίνει ξανά στον πολιτικό χάρτη της χώρας με προτάσεις και επικοινωνία με τους πολίτες.  Σε αυτό το κλίμα ήταν και η συνέντευξη που  παραχώρησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων στο τηλεοπτικό κανάλι ΕΝΑ, ο κύριος Καρχιμάκης.


Μια αποκαλυπτική τοποθέτηση του Μ.Καρχιμακη για την πορεία της παράταξης τον Δεκέμβρη του 2012 στην Κ.Ε του ΠΑΣΟΚ.

Με δημοσίευση, στο προσωπικό του ιστολόγιο,  της ομιλίας του από το Δεκέμβρη του 2012 ο Μιχάλης Καρχιμάκης, πρώην υπουργός και νυν στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών- Yποψήφιος στη Β' Αθήνας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, μας θυμίζει την ομιλία του,  στην Κεντρική επιτροπή  του ΠΑ.ΣΟ.Κ , μετά την ανατροπή του Παπανδρέου, που η τότε πολιτική ηγεσία υποτίμησε αλαζονικά και που επιβεβαιώθηκε από τα γεγονότα που επακολούθησαν.

«Να ανοίξουμε νέο κύκλο άλλης σχέσης με την κοινωνία»


είπε, προειδοποιώντας ότι ο πολιτικός χρόνος έχει σχεδόν τελειώσει για το πολιτικό σύστημα και καταφερόμενος εναντίον όσων θέλουν τα κόμματα συκοφαντημένα και τους πολίτες αδιάφορους για να δρουν ανενόχλητοι…

Βάζοντας στο στόχαστρό του τη ΝΔ, ζήτησε η Δημοκρατική Παράταξη να θέσει τους δικούς της όρους και να μην επιτρέψει το ΠΑΣΟΚ να χαθεί μέσα στο στομάχι της Δεξιάς…

«Μήπως μετά το αντιμνημονιακό παραλήρημα του κ.Σαμαρά, δεν είναι ο πρωθυπουργός που εφαρμόζει χειρότερες πολιτικές και παρ’ όλα αυτά εισπράττει κάθε καλό και κάθε κακό το χρεώνεται το ΠΑΣΟΚ;» αναρωτήθηκε.

«Απουσιάζει η αφήγηση του πώς φτάσαμε ως εδώ», είπε, υποστηρίζοντας ότι σήμερα ο κ.Σαμαράς καπηλεύεται δάνεια 240 δις ευρώ που καταψήφισε…

«Απουσιάζει η αφήγηση του πώς φτάσαμε ως εδώ»

Ο κ. Καρχιμάκης ζήτησε σύγκρουση με δυνάμεις που παρεμποδίζουν τη διεύρυνση του πλούτου στον τόπο, σημειώνοντας ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ μπορεί να το κάνει αυτό, όταν καμία έκφανση της Αριστεράς δεν συγκρούεται με συμφέροντα, πολλώ δε μάλλον η Δεξιά.

Ζήτησε προοδευτικό πρόσημο στην στρατηγική του κόμματος απέναντι στην πραγματικότητα, ενώ απάντησε σε όσους απαξιώνουν τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου.

«Η κεντροαριστερά πρέπει να ενώνει, να συσπειρώνει δυνάμεις και όχι να διαιρεί» είπε αναφερόμενος σε όσους αξιοποιούν το όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου για να διαιρέσουν.


Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Μ. Καρχιμάκη:


Ο πολιτικός χρόνος για το σημερινό πολιτικό σύστημα έχει τελειώσει αν δεν αντιμετωπισθεί η κρίση!

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Βρισκόμαστε ξανά μετά το Μάϊο σε μια συνεδρίαση που βρίσκει το ΠΑΣΟΚ σε ακόμα πιο δύσκολη κατάσταση.

Σήμερα, μπορώ να ξαναπώ ότι όλοι έχουμε μια κοινή αγωνία που πάμε έστω και με διαφορετικές προσεγγίσεις.

Όλοι πιστεύουμε, ότι πρέπει να αποδείξουμε ότι η πολιτική βούληση μπορεί να δίνει λύσεις στην κρίση.

Να ξεκαθαρίσουμε τι κάνουμε, που πάμε, ποιές κοινωνικές ανάγκες υπηρετούμε και να ανατρέψουμε την ασάφεια της τοποθέτησης του ΠΑΣΟΚ στον πολιτικό χάρτη.

Θεωρώ ότι είναι ανάγκη να επικαιροποιήσουμε την φυσιογνωμία μας και όχι, να την απεμπολήσουμε στο όνομα μιας αναγκαίας και προσωρινής παρέκκλισης.

Ο φαύλος κύκλος αυτής της κρίσης πρέπει να κλείνει.

Να ανοίξουμε ένα άλλο κύκλο.

Τον κύκλο μιας νέας συνομιλίας, μιας νέας σχέσης με την κοινωνία, μιας άλλης πολιτικής.

Ο πολιτικός χρόνος για το πολιτικό σύστημα έχει σχεδόν τελειώσει εάν δεν αντιμετωπιστεί η κρίση. Γιατί οι αεριτζήδες και οι δυνάμεις των άκρων θέλουν τα κόμματα διαλυμένα και πολύ περισσότερο εμάς και μια συκοφαντημένη δημοκρατική παράταξη.

Θέλουν αδιάφορους και παραιτημένους πολίτες για να δρουν ανενόχλητοι.

Σε αυτό το περιβάλλον είμαστε υποχρεωμένοι να θέτουμε τους δικούς μας όρους.

Να μην επιτρέψουμε να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ μέσα στο στομάχι της δεξιάς. Που οδήγησε μέσα από κάλπικη ελπίδα στην εξαπάτηση του ελληνικού λαού και στην Πρωθυπουργία ένα σκληρό Δεξιό πολιτικό.

Μήπως σύντροφοι και συντρόφισσες, μετά το αντιμνημονιακό παραλήρημα της δεξιάς του κ. Σαμαρά, δεν είναι ο Πρωθυπουργός που εφαρμόζει τα χειρότερα?

Και έχουμε φτάσει σύντροφοι στο σημείο ότι καλό να το εισπράττει ο Σαμαράς και ότι κακό να το χρεώνεται το ΠΑΣΟΚ.

Επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά : Απουσιάζει σύντροφοι, συντεταγμένα και επίμονα από τον πολιτικό μας λόγο, η αφήγηση πως φτάσαμε εδώ και αφήνουμε την Ν.Δ να χρεώνει το ΠΑΣΟΚ και για τα ελλείμματα και για το χρέος ιστορικά ενώ να καπηλεύεται και να θριαμβολογεί για τα δάνεια στήριξης των 240 δις. που καταψήφιζε.

Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ένα συναίσθημα ελπίδας, που θα προέλθει από αλλαγή στρατηγικής και από ασυνήθιστες συγκρούσεις για την συγκυρία και την εποχή.

Συγκρούσεις που θα δίνουν την ελπίδα ότι από αυτές προκαλείται ωφέλεια.

Συγκρούσεις με δυνάμεις που παρεμποδίζουν την διεύρυνση του πλούτου για κάθε λόγο και με κάθε τρόπο.

Ωφέλεια που μεταφράζεται σε ανάχωμα στήριξης, σε πρώτη φάση για τα μόνιμα θύματα της κρίσης, τους αδύναμους και τους νεόπτωχους, και ελπίδα και για αυτούς, αλλά και για τους ανθρώπους της δημιουργίας.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Ποιος μας εμποδίζει να συγκρουστούμε πολιτικά με τις σκοπιμότητες παρεμπόδισης του Τραπεζικού συστήματος και όχι μόνο, στη διαδικασία ελέγχου των εμβασμάτων των 300δις. που εξήχθησαν τα τελευταία δέκα χρόνια, στο εξωτερικό και δεν γνωρίζουμε αν τα λεφτά αυτά είναι φορολογημένα και τι θα απέφεραν στο Δημόσιο, έτσι ώστε, να σταματήσει η διαρκής αφαίμαξη των μονίμων θυμάτων της κρίσης;

Ποιος μας εμποδίζει να συνεννοηθούμε και να βάλουμε θεσμικά, επίμονα και συνεχώς τα όρια των ταχυτήτων λειτουργίας της δικαιοσύνης για το ρόλο που πρέπει να παίξει στην ανάπτυξη, όταν υπάρχει ακόμα και θεσμικό κείμενο της Ε.Ε που προσδιορίζει ως ανασταλτικό παράγοντα στην αντιμετώπιση της κρίσης και στην ανάπτυξη, τις καθυστερήσεις σε υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος που θα απέφεραν τεράστια ποσά στο κράτος;

Μπορούμε να συγκρουστούμε με αυτά τα φαινόμενα και τις πρακτικές;

Και αυτά σύντροφοι ούτε τα εκφέρει, ούτε τα διεκδικεί καμία από τις εκφράσεις της αριστεράς, πολύ περισσότερο η Δεξιά.

Είμαστε όμως και αναγκασμένοι και υπόχρεοι σε αυτή την προσπάθεια, να βρούμε και τους ανθρώπους της συμβολής, που δεν είναι καταδικασμένοι στην ψυχή του ΠΑΣΟΚ ότι έζησαν αυτοί καλά και οι πολλοί χειρότερα.

Έχουμε λοιπόν υποχρέωση να τοποθετηθούμε απέναντι στην πραγματικότητα με τρόπο σαφή, καθαρό και με πρόσημο προοδευτικό.

Επαναλαμβάνω οφείλουμε να δώσουμε το στίγμα μας και να αποσαφηνίσουμε με τρόπο και λόγο καταλυτικό πως πιστεύουμε ότι πρέπει να βαδίσουμε από εδώ και πέρα.

Να αναδείξουμε τα σημεία σύγκρουσης και τα όποια σημεία συναίνεσης με τις άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.

Πρέπει όμως να το κάνουμε με όρους αυτοπροσδιορισμού στα πλαίσια της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ μέσα στο πολιτικό σύστημα αλλά και στα πλαίσια της κατοχύρωσης της πολιτικής αυτονομίας του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του από τα κάθε είδους συμφέροντα.

Είμαστε υποχρεωμένοι να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τις κοινωνικές δυνάμεις που θέλουμε να εκπροσωπούμε.

Να υπερασπιστούμε σε συνθήκες κρίσης με κάθε τρόπο τους αδύναμους και μη προνομιούχους,όλους αυτούς με τους οποίους για δεκαετίες συμπορευτήκαμε και δώσαμε μάχες και ήταν οι παραδοσιακοί κοινωνικοί και πολιτικοί μας σύμμαχοι.

Να είμαστε καθαροί ποιούς υπηρετούμε και με ποιούς συγκρουόμαστε.

Η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να βάζει σε δεύτερη μοίρα τη διαρκή προσπάθεια επαναγεφύρωσης των σχέσεων μας με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.

Η σύγχρονη Κεντροαριστερά δεν προκύπτει από επιλεκτικές συγκολλήσεις κορυφής, ούτε μπορεί να στοχεύει σε ικανοποίηση εγωκεντρικών σχεδιασμών επιβίωσης ή προσωπικής ανέλιξης μεμονωμένων στελεχών που δεν διστάζουν να μας προαναγγείλουν με προσβλητικά ερωτηματολόγια που μας αποστέλλουν (με ποιανού την εξουσιοδότηση) τη

ν αλλαγή των συμβόλων μας που καταχτήθηκαν με αίμα και αγώνες από χιλιάδες κυρίως άδολους αγωνιστές του Κινήματος, αλλά και να μη διστάζουν να απαξιώνουν το έργο και την προσφορά του Ιδρυτή μας του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η Κεντροαριστερά σύντροφοι πρέπει να συσπειρώνει δυνάμεις και όχι να διαιρεί και αυτή η Κίνηση διαιρεί, επιχειρώντας πρωτίστως να διαλύσει το ΠΑΣΟΚ, αντί να προτείνει περιεχόμενα πολιτικών αλλά και συγκρούσεων που θα μας βγάλουν από την κρίση.

Η αναγέννηση σύντροφοι της προοδευτικής Δημοκρατικής παράταξης θα προκύψει κυρίως με συγκλίσεις μέσα στην κοινωνία με λαϊκή ενότητα πάνω σε ένα προοδευτικό πλαίσιο πολιτικών αλλαγών.

Η αναγέννηση θα προκύψει με συγκεκριμένες πρακτικές και αντισυστημικές ρεαλιστικές όμως συγκρούσεις που θα δίνουν ελπίδα και αξιοπρέπεια στους ανθρώπους που αποτέλεσαν τα μόνιμα θύματα της κρίσης και στους ανθρώπους της δημιουργίας, όπως έχω πει πιο πάνω.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα ότι η αναγκαία για εθνικούς λόγους στήριξη της κυβέρνησης Σαμαρά δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς όρους και προϋποθέσεις που αφορούν στην προστασία των φτωχότερων κοινωνικών ομάδων που ισοπεδώνονται. Που αφορούν πολύ περισσότερο στην στοιχειώδη σύγκρουση με τα παρασιτικά συμφέροντα που σήκωσαν και πάλι κεφάλι και με ερείσματα στην ΝΔ και όχι μόνο επιχειρούν ως μαυραγορίτες νέας κοπής να εκμεταλλευτούν την κρίση απομυζώντας τον έλληνα πολίτη.

Δεν μπορεί να εξαγγέλλονται μέτρα επιβαρυντικά για τους πολίτες και μετά να διορθώνονται και αυτό να θεωρείται επιτυχία ή κοινωνική πολιτική.

Δεν μπορεί να δίδεται τελικά η εντύπωση ότι αποδομούνται κάποια δεδομένα και μετά να ερχόμαστε και να βελτιώνουμε την αποδόμηση.

Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για απολύσεις και την ίδια ώρα για καταπολέμηση της ανεργίας.

Είμαστε υποχρεωμένοι να συγκρουστούμε χωρίς δισταγμό με το παρασιτικό οικονομικό σύστημα και τους εκπροσώπους του που επιμένουν, ακόμα και σήμερα ακόμα και τώρα, στην κορύφωση της κρίσης, να διεκδικούν με κάθε αθέμιτο μέσο τη συνέχιση της ασυλίας τους, να παλεύουν με νύχια και με δόντια για την διαιώνιση της δυνατότητάς τους να πλουτίζουν αεριτζίδικα χωρίς να παράγουν και να προσφέρουν.

Να στηρίξουμε ουσιαστικά και με κάθε μέσον τις αληθινές και γνήσιες παραγωγικές δυνάμεις του τόπου που το μόνο που επιζητούν είναι διαφάνεια και καθαρούς όρους παιχνιδιού.

Να στηρίξουμε τη νέα γενιά τη μοναδική ελπίδα για το μέλλον της χώρας που σήμερα πνίγεται σε κάθε δημιουργική της προσπάθεια.

Να μιλήσουμε για μια νέα δίκαιη και στοχευμένη αναδιανομή.

Να συγκρουστούμε με τις δυνάμεις της συντήρησης στους θεσμούς που επιχειρούν μέσα από απαράδεκτες καθυστερήσεις και ψευδεπίγραφα κωλύματα να διαιωνίσουν το ακαταδίωκτο και την ασυλία ορισμένων ολίγων με τους οποίους συναγελάζεται καθημερινά.

Να στηρίξουμε ουσιαστικά και χωρίς δεύτερη σκέψη τους έντιμους δικαστές που θεωρούν την απονομή πραγματικής δικαιοσύνης απαραίτητο και αναντικατάστατο όρο για την επιβίωση της δημοκρατίας, για την κοινωνική συνοχή.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είναι απόλυτα αναγκαίο, είναι στοιχειώδης υποχρέωσή μας, είναι το αυτονόητο προαπαιτούμενο, να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας αλλά και με τους εαυτούς μας.

Είναι επίσης ελάχιστο δείγμα σεβασμού προς τα μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ να συνδέουμε όσο μπορούμε την ρητορική μας με τις πράξεις μας.

Δεν αρκεί η αντιδεξιά ρητορική όταν είναι επιλεκτική, τεμαχισμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να κρύβει το συνολικό, αδιαίρετο και αντιλαϊκό πρόσωπο της συντήρησης.

Είναι πολιτικά εγκληματικό και τραγικά ανιστόρητο για οποιονδήποτε και πολύ περισσότερο για όσους από μας επιχειρούν δια της αποσιώπησης να κουκουλώσουν τα πεπραγμένα της επταετίας Καραμανλή που οδήγησαν στην χρεοκοπία της χώρας.

Αγαπητοί σύντροφοι,

το εννοιολογικό , ιδεολογικό και πολιτικό οπλοστάσιο της αριστεράς έχει αναλωθεί, έχουν ειπωθεί τα πάντα και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.

Οι άνθρωποι σύντροφοι, της ανάγκης και της δημιουργίας αναζητούν την ελπίδα και την αξιοπρέπεια μέσα από πράξεις.

Μέσα από συγκρούσεις ρεαλιστικές, μη αναμενόμενες, που θα τους κάνουν να εκπλαγούν επί της ουσίας της πολιτικής και των περιεχομένων της. Από το μη αναμενόμενο που παράγει ωφέλεια για τη ζωή, που παράγει ελπίδα και αξιοπρέπεια.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

είναι προσβολή στην λογική και την αλήθεια να επιχειρούν, για λόγους που όσοι το κάνουν γνωρίζουν, να εξισώσουν τον υποχρεωτικό μονόδρομο των αποφάσεων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για να διασωθεί η πατρίδα και οι πολίτες από την απόλυτη καταστροφή, με τις φιλελεύθερες και συνειδητές επιλογές της κυβέρνησης Καραμανλή.

Μιας κυβέρνησης δηλαδή που οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στο χείλος της καταστροφής.

Οι απόψεις αυτές δεν είναι μόνο αναληθείς, είναι και απολύτως επικίνδυνες γιατί επιχειρούν να δομήσουν μια πραγματικότητα ανιστόρητη και βαθιά συντηρητική.

Τόσο συντηρητική όσο και τα συμφέροντα και η διαπλοκή που επιχειρεί με κάθε τρόπο να βγάλει από το κάδρο τις αιτίες και τους υπεύθυνους της κρίσης.

Τα συμφέροντα και την διαπλοκή δηλαδή και το πάρτυ που απόλαυσαν με την ολόδικη τους και απολύτως ελεγχόμενη επταετία Καραμανλή.

Με δυο λόγια αδικούν τους εαυτούς τους όσοι επιχειρούν στο όνομα της συγκυρίας και της πρόσκαιρης σκοπιμότητας να αθωώσουν τους πραγματικούς, φανερούς, και αφανείς υπεύθυνους για το δράμα του ελληνικού λαού.

Αυτά λοιπόν σύντροφοι, αν θέλουμε να επαναφέρουμε ξανά κοντά μας τους ανθρώπους που η ψυχή τους είναι ακόμα εδώ, αλλά η ψήφος τους πήγε αλλού.