Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Ο μύθος που καλλιεργήθηκε για τον Παπανδρέου είναι ανήθικος. Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός!

Μιχάλης Καρχιμάκης πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης - Στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Υποψήφιος στη Β' Αθήνας με τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ

Μιχάλης Καρχιμάκης: «Είμαστε εδώ όλοι όσοι δεν συμβιβαστήκαμε με συμφέροντα»

«Είμαστε όλοι εδώ στα πλαίσια μιας ενημέρωσης και μιας προσπάθειας που ξεκινάμε με  επαφή με τους πολίτες» επισήμανε στην κατάμεστη αίθουσα του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Φθιώτιδας ο Μιχάλης Καρχιμάκης, σε εκδήλωση που πραγματοποίησαν τα μέλη και οι φίλοι του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών.


Την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου στη Λαμία βρέθηκε ο πρώην υπουργός και στέλεχος του Κινήματος του Γιώργου Παπανδρέου. Με αιχμές σε πρώην «συντρόφους» του αλλά και με σκληρή κριτική στο κυβερνητικό έργο και στη δεξιά παράταξη ο κύριος Καρχιμάκης απηύθυνε κάλεσμα συσπείρωσης όλων των μελών του Κινήματος, που πίστεψαν από την αρχή τον Γιώργο Παπανδρέου και τον ακολούθησαν σε όλες τις δύσκολες επιλογές για τη σωτηρία της χώρας.

Ο μύθος που καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται για τον Παπανδρέου είναι  ανήθικος.  Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός και είχε αποφασίσει να πάει σε συγκρούσεις
τόνισε χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός.  Ενώ επιτέθηκε στην κυβέρνηση την οποία χαρακτήρισε «λαϊκίστικη αριστερά»  αλλά και στην Δεξιά για την οποία έβαλε σαφείς διαχωριστικές γραμμές , ενώ απέδωσε τα χαμηλά ποσοστά που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές  στην «σύμπραξη με την  Δεξιά του Σαμαρά».

«Είμαστε όλοι εδώ εμείς που δεν συμβιβαστήκαμε με συμφέροντα» τόνισε ο κύριος Καρχιμάκης και υπεραμύνθηκε του έργου της κυβέρνησης Παπανδρέου λέγοντας
η μεταρρυθμιστική μας προσπάθεια υπονομεύτηκε. Ο μύθος που καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται για τον Παπανδρέου είναι  ανήθικος. Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός και είχε αποφασίσει να πάει σε συγκρούσεις

Χαρακτηριστικά τόνισε ότι : «Η Δεξιά προστάτευσε τον ηγέτη της τον Καραμανλή , η κυβέρνηση  του οποίου έφερε πολλά δεινά η «Δημοκρατική Παράταξη» δεν το έκανε όμως».

Τονίζοντας ότι «φύγαμε από το ΠΑΣΟΚ γιατί δεν αντέχαμε την ενσωμάτωσή μας με τη δεξιά»

Ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του είπε ότι «η μεταρρυθμιστική μας προσπάθεια υπονομεύτηκε. Ο μύθος που καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται για τον Παπανδρέου είναι  ανήθικος.  Ο Παπανδρέου δεν ήταν εξάρτημα κανενός και είχε αποφασίσει να πάει σε συγκρούσεις».

Αναφερόμενος στα σενάρια για τον τρίτο πόλο, ο Καρχιμάκης ξεκαθάρισε ότι
τρίτος πόλος δεν υπάρχει, το πραγματικό δίλημμα στην πολιτική θα είναι πάντοτε συντήρηση ή πρόοδος

Το δικό μας κίνημα είπε ο κ. Καρχιμάκης έχει χαράξει διαχωριστικές γραμμές με τον δεξιό νεοφιλελευθερισμό της Νέας Δημοκρατίας και με τον αριστερό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ .

Στόχος μας είναι η επανασυγκρότηση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου με τις προοδευτικές πολιτικές και τη στήριξη των αδύναμων. Στην οικονομία όπως και σε οποιονδήποτε άλλον τομέα δεν μπορείς είπε ο κ. Καρχιμάκης , να είσαι με όλους και με όλα. Κάποιους πρέπει να υπερασπιστείς και με άλλους να συγκρουστείς.

Εμείς επιλέγουμε την σύγκρουση με όλους εκείνους, οι οποίοι λειτουργούν ως «τροχοπέδη» για τη δημιουργία νέου πλούτου στην χώρα, όλους εκείνους που παρασιτούν εις βάρος των ευρύτερων λαϊκών μαζών.  Με όλους τους θαλασσοδανειάρχες και τους λαθρέμπορους καυσίμων. Αντίθετα επιλέγουμε να γίνουμε η «ασπίδα» του μη προνομιούχου, αυτού που επλήγη άδικα από την κρίση, είπε το στέλεχος του Κινήματος και τόνισε ότι

Δεν είναι δυνατόν να την πληρώνουν πάντα τα μόνιμα θύματα της κρίσης

Δεν είναι δυνατόν να πλήττονται μονάχα οι αδύναμοι, τα μόνιμα θύματα της κρίσης και να απαλλάσσονται  με νόμο οι  φοροφυγάδες  που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό.

Το παρών στην εκδήλωση έδωσαν πλήθος κόσμου αλλά και μέλη της δημοτικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης καθώς και επαγγελματικών οργανώσεων.

Το Κίνημα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργου Παπανδρέου, μπαίνει ξανά στον πολιτικό χάρτη της χώρας με προτάσεις και επικοινωνία με τους πολίτες.  Σε αυτό το κλίμα ήταν και η συνέντευξη που  παραχώρησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων στο τηλεοπτικό κανάλι ΕΝΑ, ο κύριος Καρχιμάκης.


Μια αποκαλυπτική τοποθέτηση του Μ.Καρχιμακη για την πορεία της παράταξης τον Δεκέμβρη του 2012 στην Κ.Ε του ΠΑΣΟΚ.

Με δημοσίευση, στο προσωπικό του ιστολόγιο,  της ομιλίας του από το Δεκέμβρη του 2012 ο Μιχάλης Καρχιμάκης, πρώην υπουργός και νυν στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών- Yποψήφιος στη Β' Αθήνας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, μας θυμίζει την ομιλία του,  στην Κεντρική επιτροπή  του ΠΑ.ΣΟ.Κ , μετά την ανατροπή του Παπανδρέου, που η τότε πολιτική ηγεσία υποτίμησε αλαζονικά και που επιβεβαιώθηκε από τα γεγονότα που επακολούθησαν.

«Να ανοίξουμε νέο κύκλο άλλης σχέσης με την κοινωνία»


είπε, προειδοποιώντας ότι ο πολιτικός χρόνος έχει σχεδόν τελειώσει για το πολιτικό σύστημα και καταφερόμενος εναντίον όσων θέλουν τα κόμματα συκοφαντημένα και τους πολίτες αδιάφορους για να δρουν ανενόχλητοι…

Βάζοντας στο στόχαστρό του τη ΝΔ, ζήτησε η Δημοκρατική Παράταξη να θέσει τους δικούς της όρους και να μην επιτρέψει το ΠΑΣΟΚ να χαθεί μέσα στο στομάχι της Δεξιάς…

«Μήπως μετά το αντιμνημονιακό παραλήρημα του κ.Σαμαρά, δεν είναι ο πρωθυπουργός που εφαρμόζει χειρότερες πολιτικές και παρ’ όλα αυτά εισπράττει κάθε καλό και κάθε κακό το χρεώνεται το ΠΑΣΟΚ;» αναρωτήθηκε.

«Απουσιάζει η αφήγηση του πώς φτάσαμε ως εδώ», είπε, υποστηρίζοντας ότι σήμερα ο κ.Σαμαράς καπηλεύεται δάνεια 240 δις ευρώ που καταψήφισε…

«Απουσιάζει η αφήγηση του πώς φτάσαμε ως εδώ»

Ο κ. Καρχιμάκης ζήτησε σύγκρουση με δυνάμεις που παρεμποδίζουν τη διεύρυνση του πλούτου στον τόπο, σημειώνοντας ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ μπορεί να το κάνει αυτό, όταν καμία έκφανση της Αριστεράς δεν συγκρούεται με συμφέροντα, πολλώ δε μάλλον η Δεξιά.

Ζήτησε προοδευτικό πρόσημο στην στρατηγική του κόμματος απέναντι στην πραγματικότητα, ενώ απάντησε σε όσους απαξιώνουν τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου.

«Η κεντροαριστερά πρέπει να ενώνει, να συσπειρώνει δυνάμεις και όχι να διαιρεί» είπε αναφερόμενος σε όσους αξιοποιούν το όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου για να διαιρέσουν.


Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Μ. Καρχιμάκη:


Ο πολιτικός χρόνος για το σημερινό πολιτικό σύστημα έχει τελειώσει αν δεν αντιμετωπισθεί η κρίση!

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Βρισκόμαστε ξανά μετά το Μάϊο σε μια συνεδρίαση που βρίσκει το ΠΑΣΟΚ σε ακόμα πιο δύσκολη κατάσταση.

Σήμερα, μπορώ να ξαναπώ ότι όλοι έχουμε μια κοινή αγωνία που πάμε έστω και με διαφορετικές προσεγγίσεις.

Όλοι πιστεύουμε, ότι πρέπει να αποδείξουμε ότι η πολιτική βούληση μπορεί να δίνει λύσεις στην κρίση.

Να ξεκαθαρίσουμε τι κάνουμε, που πάμε, ποιές κοινωνικές ανάγκες υπηρετούμε και να ανατρέψουμε την ασάφεια της τοποθέτησης του ΠΑΣΟΚ στον πολιτικό χάρτη.

Θεωρώ ότι είναι ανάγκη να επικαιροποιήσουμε την φυσιογνωμία μας και όχι, να την απεμπολήσουμε στο όνομα μιας αναγκαίας και προσωρινής παρέκκλισης.

Ο φαύλος κύκλος αυτής της κρίσης πρέπει να κλείνει.

Να ανοίξουμε ένα άλλο κύκλο.

Τον κύκλο μιας νέας συνομιλίας, μιας νέας σχέσης με την κοινωνία, μιας άλλης πολιτικής.

Ο πολιτικός χρόνος για το πολιτικό σύστημα έχει σχεδόν τελειώσει εάν δεν αντιμετωπιστεί η κρίση. Γιατί οι αεριτζήδες και οι δυνάμεις των άκρων θέλουν τα κόμματα διαλυμένα και πολύ περισσότερο εμάς και μια συκοφαντημένη δημοκρατική παράταξη.

Θέλουν αδιάφορους και παραιτημένους πολίτες για να δρουν ανενόχλητοι.

Σε αυτό το περιβάλλον είμαστε υποχρεωμένοι να θέτουμε τους δικούς μας όρους.

Να μην επιτρέψουμε να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ μέσα στο στομάχι της δεξιάς. Που οδήγησε μέσα από κάλπικη ελπίδα στην εξαπάτηση του ελληνικού λαού και στην Πρωθυπουργία ένα σκληρό Δεξιό πολιτικό.

Μήπως σύντροφοι και συντρόφισσες, μετά το αντιμνημονιακό παραλήρημα της δεξιάς του κ. Σαμαρά, δεν είναι ο Πρωθυπουργός που εφαρμόζει τα χειρότερα?

Και έχουμε φτάσει σύντροφοι στο σημείο ότι καλό να το εισπράττει ο Σαμαράς και ότι κακό να το χρεώνεται το ΠΑΣΟΚ.

Επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά : Απουσιάζει σύντροφοι, συντεταγμένα και επίμονα από τον πολιτικό μας λόγο, η αφήγηση πως φτάσαμε εδώ και αφήνουμε την Ν.Δ να χρεώνει το ΠΑΣΟΚ και για τα ελλείμματα και για το χρέος ιστορικά ενώ να καπηλεύεται και να θριαμβολογεί για τα δάνεια στήριξης των 240 δις. που καταψήφιζε.

Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ένα συναίσθημα ελπίδας, που θα προέλθει από αλλαγή στρατηγικής και από ασυνήθιστες συγκρούσεις για την συγκυρία και την εποχή.

Συγκρούσεις που θα δίνουν την ελπίδα ότι από αυτές προκαλείται ωφέλεια.

Συγκρούσεις με δυνάμεις που παρεμποδίζουν την διεύρυνση του πλούτου για κάθε λόγο και με κάθε τρόπο.

Ωφέλεια που μεταφράζεται σε ανάχωμα στήριξης, σε πρώτη φάση για τα μόνιμα θύματα της κρίσης, τους αδύναμους και τους νεόπτωχους, και ελπίδα και για αυτούς, αλλά και για τους ανθρώπους της δημιουργίας.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Ποιος μας εμποδίζει να συγκρουστούμε πολιτικά με τις σκοπιμότητες παρεμπόδισης του Τραπεζικού συστήματος και όχι μόνο, στη διαδικασία ελέγχου των εμβασμάτων των 300δις. που εξήχθησαν τα τελευταία δέκα χρόνια, στο εξωτερικό και δεν γνωρίζουμε αν τα λεφτά αυτά είναι φορολογημένα και τι θα απέφεραν στο Δημόσιο, έτσι ώστε, να σταματήσει η διαρκής αφαίμαξη των μονίμων θυμάτων της κρίσης;

Ποιος μας εμποδίζει να συνεννοηθούμε και να βάλουμε θεσμικά, επίμονα και συνεχώς τα όρια των ταχυτήτων λειτουργίας της δικαιοσύνης για το ρόλο που πρέπει να παίξει στην ανάπτυξη, όταν υπάρχει ακόμα και θεσμικό κείμενο της Ε.Ε που προσδιορίζει ως ανασταλτικό παράγοντα στην αντιμετώπιση της κρίσης και στην ανάπτυξη, τις καθυστερήσεις σε υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος που θα απέφεραν τεράστια ποσά στο κράτος;

Μπορούμε να συγκρουστούμε με αυτά τα φαινόμενα και τις πρακτικές;

Και αυτά σύντροφοι ούτε τα εκφέρει, ούτε τα διεκδικεί καμία από τις εκφράσεις της αριστεράς, πολύ περισσότερο η Δεξιά.

Είμαστε όμως και αναγκασμένοι και υπόχρεοι σε αυτή την προσπάθεια, να βρούμε και τους ανθρώπους της συμβολής, που δεν είναι καταδικασμένοι στην ψυχή του ΠΑΣΟΚ ότι έζησαν αυτοί καλά και οι πολλοί χειρότερα.

Έχουμε λοιπόν υποχρέωση να τοποθετηθούμε απέναντι στην πραγματικότητα με τρόπο σαφή, καθαρό και με πρόσημο προοδευτικό.

Επαναλαμβάνω οφείλουμε να δώσουμε το στίγμα μας και να αποσαφηνίσουμε με τρόπο και λόγο καταλυτικό πως πιστεύουμε ότι πρέπει να βαδίσουμε από εδώ και πέρα.

Να αναδείξουμε τα σημεία σύγκρουσης και τα όποια σημεία συναίνεσης με τις άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.

Πρέπει όμως να το κάνουμε με όρους αυτοπροσδιορισμού στα πλαίσια της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ μέσα στο πολιτικό σύστημα αλλά και στα πλαίσια της κατοχύρωσης της πολιτικής αυτονομίας του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του από τα κάθε είδους συμφέροντα.

Είμαστε υποχρεωμένοι να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τις κοινωνικές δυνάμεις που θέλουμε να εκπροσωπούμε.

Να υπερασπιστούμε σε συνθήκες κρίσης με κάθε τρόπο τους αδύναμους και μη προνομιούχους,όλους αυτούς με τους οποίους για δεκαετίες συμπορευτήκαμε και δώσαμε μάχες και ήταν οι παραδοσιακοί κοινωνικοί και πολιτικοί μας σύμμαχοι.

Να είμαστε καθαροί ποιούς υπηρετούμε και με ποιούς συγκρουόμαστε.

Η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να βάζει σε δεύτερη μοίρα τη διαρκή προσπάθεια επαναγεφύρωσης των σχέσεων μας με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.

Η σύγχρονη Κεντροαριστερά δεν προκύπτει από επιλεκτικές συγκολλήσεις κορυφής, ούτε μπορεί να στοχεύει σε ικανοποίηση εγωκεντρικών σχεδιασμών επιβίωσης ή προσωπικής ανέλιξης μεμονωμένων στελεχών που δεν διστάζουν να μας προαναγγείλουν με προσβλητικά ερωτηματολόγια που μας αποστέλλουν (με ποιανού την εξουσιοδότηση) τη

ν αλλαγή των συμβόλων μας που καταχτήθηκαν με αίμα και αγώνες από χιλιάδες κυρίως άδολους αγωνιστές του Κινήματος, αλλά και να μη διστάζουν να απαξιώνουν το έργο και την προσφορά του Ιδρυτή μας του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η Κεντροαριστερά σύντροφοι πρέπει να συσπειρώνει δυνάμεις και όχι να διαιρεί και αυτή η Κίνηση διαιρεί, επιχειρώντας πρωτίστως να διαλύσει το ΠΑΣΟΚ, αντί να προτείνει περιεχόμενα πολιτικών αλλά και συγκρούσεων που θα μας βγάλουν από την κρίση.

Η αναγέννηση σύντροφοι της προοδευτικής Δημοκρατικής παράταξης θα προκύψει κυρίως με συγκλίσεις μέσα στην κοινωνία με λαϊκή ενότητα πάνω σε ένα προοδευτικό πλαίσιο πολιτικών αλλαγών.

Η αναγέννηση θα προκύψει με συγκεκριμένες πρακτικές και αντισυστημικές ρεαλιστικές όμως συγκρούσεις που θα δίνουν ελπίδα και αξιοπρέπεια στους ανθρώπους που αποτέλεσαν τα μόνιμα θύματα της κρίσης και στους ανθρώπους της δημιουργίας, όπως έχω πει πιο πάνω.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα ότι η αναγκαία για εθνικούς λόγους στήριξη της κυβέρνησης Σαμαρά δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς όρους και προϋποθέσεις που αφορούν στην προστασία των φτωχότερων κοινωνικών ομάδων που ισοπεδώνονται. Που αφορούν πολύ περισσότερο στην στοιχειώδη σύγκρουση με τα παρασιτικά συμφέροντα που σήκωσαν και πάλι κεφάλι και με ερείσματα στην ΝΔ και όχι μόνο επιχειρούν ως μαυραγορίτες νέας κοπής να εκμεταλλευτούν την κρίση απομυζώντας τον έλληνα πολίτη.

Δεν μπορεί να εξαγγέλλονται μέτρα επιβαρυντικά για τους πολίτες και μετά να διορθώνονται και αυτό να θεωρείται επιτυχία ή κοινωνική πολιτική.

Δεν μπορεί να δίδεται τελικά η εντύπωση ότι αποδομούνται κάποια δεδομένα και μετά να ερχόμαστε και να βελτιώνουμε την αποδόμηση.

Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για απολύσεις και την ίδια ώρα για καταπολέμηση της ανεργίας.

Είμαστε υποχρεωμένοι να συγκρουστούμε χωρίς δισταγμό με το παρασιτικό οικονομικό σύστημα και τους εκπροσώπους του που επιμένουν, ακόμα και σήμερα ακόμα και τώρα, στην κορύφωση της κρίσης, να διεκδικούν με κάθε αθέμιτο μέσο τη συνέχιση της ασυλίας τους, να παλεύουν με νύχια και με δόντια για την διαιώνιση της δυνατότητάς τους να πλουτίζουν αεριτζίδικα χωρίς να παράγουν και να προσφέρουν.

Να στηρίξουμε ουσιαστικά και με κάθε μέσον τις αληθινές και γνήσιες παραγωγικές δυνάμεις του τόπου που το μόνο που επιζητούν είναι διαφάνεια και καθαρούς όρους παιχνιδιού.

Να στηρίξουμε τη νέα γενιά τη μοναδική ελπίδα για το μέλλον της χώρας που σήμερα πνίγεται σε κάθε δημιουργική της προσπάθεια.

Να μιλήσουμε για μια νέα δίκαιη και στοχευμένη αναδιανομή.

Να συγκρουστούμε με τις δυνάμεις της συντήρησης στους θεσμούς που επιχειρούν μέσα από απαράδεκτες καθυστερήσεις και ψευδεπίγραφα κωλύματα να διαιωνίσουν το ακαταδίωκτο και την ασυλία ορισμένων ολίγων με τους οποίους συναγελάζεται καθημερινά.

Να στηρίξουμε ουσιαστικά και χωρίς δεύτερη σκέψη τους έντιμους δικαστές που θεωρούν την απονομή πραγματικής δικαιοσύνης απαραίτητο και αναντικατάστατο όρο για την επιβίωση της δημοκρατίας, για την κοινωνική συνοχή.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είναι απόλυτα αναγκαίο, είναι στοιχειώδης υποχρέωσή μας, είναι το αυτονόητο προαπαιτούμενο, να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας αλλά και με τους εαυτούς μας.

Είναι επίσης ελάχιστο δείγμα σεβασμού προς τα μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ να συνδέουμε όσο μπορούμε την ρητορική μας με τις πράξεις μας.

Δεν αρκεί η αντιδεξιά ρητορική όταν είναι επιλεκτική, τεμαχισμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να κρύβει το συνολικό, αδιαίρετο και αντιλαϊκό πρόσωπο της συντήρησης.

Είναι πολιτικά εγκληματικό και τραγικά ανιστόρητο για οποιονδήποτε και πολύ περισσότερο για όσους από μας επιχειρούν δια της αποσιώπησης να κουκουλώσουν τα πεπραγμένα της επταετίας Καραμανλή που οδήγησαν στην χρεοκοπία της χώρας.

Αγαπητοί σύντροφοι,

το εννοιολογικό , ιδεολογικό και πολιτικό οπλοστάσιο της αριστεράς έχει αναλωθεί, έχουν ειπωθεί τα πάντα και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.

Οι άνθρωποι σύντροφοι, της ανάγκης και της δημιουργίας αναζητούν την ελπίδα και την αξιοπρέπεια μέσα από πράξεις.

Μέσα από συγκρούσεις ρεαλιστικές, μη αναμενόμενες, που θα τους κάνουν να εκπλαγούν επί της ουσίας της πολιτικής και των περιεχομένων της. Από το μη αναμενόμενο που παράγει ωφέλεια για τη ζωή, που παράγει ελπίδα και αξιοπρέπεια.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

είναι προσβολή στην λογική και την αλήθεια να επιχειρούν, για λόγους που όσοι το κάνουν γνωρίζουν, να εξισώσουν τον υποχρεωτικό μονόδρομο των αποφάσεων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για να διασωθεί η πατρίδα και οι πολίτες από την απόλυτη καταστροφή, με τις φιλελεύθερες και συνειδητές επιλογές της κυβέρνησης Καραμανλή.

Μιας κυβέρνησης δηλαδή που οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στο χείλος της καταστροφής.

Οι απόψεις αυτές δεν είναι μόνο αναληθείς, είναι και απολύτως επικίνδυνες γιατί επιχειρούν να δομήσουν μια πραγματικότητα ανιστόρητη και βαθιά συντηρητική.

Τόσο συντηρητική όσο και τα συμφέροντα και η διαπλοκή που επιχειρεί με κάθε τρόπο να βγάλει από το κάδρο τις αιτίες και τους υπεύθυνους της κρίσης.

Τα συμφέροντα και την διαπλοκή δηλαδή και το πάρτυ που απόλαυσαν με την ολόδικη τους και απολύτως ελεγχόμενη επταετία Καραμανλή.

Με δυο λόγια αδικούν τους εαυτούς τους όσοι επιχειρούν στο όνομα της συγκυρίας και της πρόσκαιρης σκοπιμότητας να αθωώσουν τους πραγματικούς, φανερούς, και αφανείς υπεύθυνους για το δράμα του ελληνικού λαού.

Αυτά λοιπόν σύντροφοι, αν θέλουμε να επαναφέρουμε ξανά κοντά μας τους ανθρώπους που η ψυχή τους είναι ακόμα εδώ, αλλά η ψήφος τους πήγε αλλού.

ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ


Του Μιχάλη Καρχιμάκη πρώην υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Υποψηφίου στη Β' Αθήνας με τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ


ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ;

> ΟΤΙ Εχουν μειωθεί σημαντικά τα ελλείμματα του κράτους .

> (λόγω ΟΜΩΣ υπερφορολόγησης και περικοπών μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών, δαπανών για υγεία, παιδεία κλπ) .

> ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗΣ,ΤΗΣ ΥΠΟΚΛΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ,ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ,ΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΚΡΕΜΟΥΣΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ,ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ,ΚΛΠ.

> ΟΤΙ -Έχει βελτιωθεί το εμπορικό ισοζύγιο

> (Λογω όμως μείωσης των εισαγωγών εξ αιτίας της μειωμένης αγοραστικής δύναμης).

> ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΠΕΝΔΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΜΑΣ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ.

> ΟΤΙ -Έχει περιορισθεί σημαντικά το κόστος εργασίας

> (λόγω της δραματικής περικοπής των αμοιβών των εργαζομένων).

> ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔOΘΕΙ ΤΟΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΓΧΩΡΙΑ
ΖΗΤΗΣΗ,ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΕΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

> -ΟΤΙ Έχει ενισχυθεί η βιωσιμότητα των τραπεζών

> (μετά από αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις που κόστισαν δεκάδες δισεκατομμύρια στην Ελληνική κοινωνία).

> ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΕΩΝ,ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΠΛΟΥΣΙΟΙ,ΑΠΕΙΛΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

> ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑΡΧΕΣ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΨΑΝ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕζΕΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΤΡΙΓΩΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΔΙΟΧΕΤΕΥΟΝΤΑΣ ΤΑ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕ ΤΡΙΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΥΨΗΛΟΒΑΘΜΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ.

> ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ ,ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.

ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Κόλαφος για την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή είναι η συνέντευξη του αντιπροέδρου της Κομισιόν, Χοακίν Αλμούνια, ο οποίος τοποθετείται στο ζήτημα της ελληνικής οικονομικής πολιτικής.

Μιλώντας στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο κ. Αλμούνια χρησιμοποιεί πολύ σκληρά λόγια για τον Κώστα Καραμανλή κατηγορώντας τον ότι σκεφτόταν τις εκλογές του 2009 και όχι τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, ενώ χαρακτηρίζει την τότε κυβέρνηση ανίκανη.

Μας έλεγαν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο σοβαρή και σκέφτονταν τις εκλογές που είχαν μπροστά τους.

«Το 2009 η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά, αλλά όχι μόνο λόγω της ανακρίβειας των στατιστικών, διότι η κυβέρνηση εκείνη τη χρονιά, που ήταν και χρονιά εκλογών, ας μην ξεχνάμε, ήταν απολύτως παθητική» σημειώνει ο πρώην Επίτροπος.

«Το πρόβλημα ήταν η καταστροφική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών από την κυβέρνηση»
Και προσθέτει «Μας έδωσαν το φθινόπωρο του 2008 έναν προϋπολογισμό που προέβλεπε έλλειμμα για το 2009, 1,8%. Τον πρώτο κιόλας μήνα είχε ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ και τον Απρίλιο το έλλειμμα ήταν πάνω από 5%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας.

Παρουσίασα λοιπόν μία αυστηρότατη εισήγηση στο Eurogroup με προτάσεις για την άμεση δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας.

Το Eurogroup υιοθέτησε τις προτάσεις μου, αλλά η ελληνική κυβέρνηση τους επόμενους μήνες δεν έκανε τίποτα. Μας έλεγαν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο σοβαρή και σκέφτονταν τις εκλογές που είχαν μπροστά τους».

Το πρόβλημα ήταν η καταστροφική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών από την ελληνική κυβέρνηση το 2009, λόγω της ανικανότητας της και της ενασχόλησής της με τις εκλογές.

Επισημαίνει, ακόμη, ότι μερικούς μήνες πριν τις εκλογές είχε παρουσιάσει μια έκθεση στο Eurogroup και είχε τονίσει στον τότε υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας «αν δεν υιοθετήσετε άμεσα τις προτάσεις μας, το έλλειμμά σας θα ξεπεράσει το 10%».

«Αλλά πάλι δεν έγινε τίποτα» υπογραμμίζει ο κ. Αλμούνια και συνεχίζει «Μόνο μετά τις εκλογές, ο νέος υπουργός Οικονομικών, στην πρώτη μας συνάντηση, μου είπε «Χοακίν, το έλλειμμα είναι πάνω από 12%.

Αυτή είναι η ιστορία.

Δεν ήταν στατιστικό το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν η καταστροφική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών από την ελληνική κυβέρνηση το 2009, λόγω της ανικανότητας αυτής της κυβέρνησης και της ενασχόλησής της με τις εκλογές».

ΜΟΝΟ ΦΑΚΙΡΗΔΕΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΣΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ.

Του Μιχάλη Καρχιμάκη πρώην υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Υποψηφίου στη Β' Αθήνας με τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ

Πολεμήθηκε όσο λίγοι και έμεινε πιστός στον Γιώργο Παπανδρέου ακόμα και τη στιγμή που τον εγκατέλειπαν ακόμα και οι πιο σκληροί υποστηρικτές του. Μέχρι και σήμερα θεωρεί υπαίτιο των μνημονίων τον Κώστα Καραμανλή και την κυβέρνησή του και χαρακτηρίζει μυθεύματα ότι το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε τη χώρα μέσα σε τέσσερις μήνες. Ο Μιχάλης Καρχιμάκης, ο εξ απορρήτων της Χαριλάου Τρικούπη, μιλάει στην «Α» για όλους και για όλα…

Συνέντευξη στον Σπύρο Παπαδάκη

Πώς γίνεται ένας από τους πλέον σκληροπυρηνικούς του ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται εκτός ΠΑΣΟΚ;

«Δεν είμαι εκτός χώρου, είμαι εντός, με βάση τις αρχές, τις αξίες και τις πολιτικές, την προσφορά που μας έκαναν υπερήφανους αλλά και τη διαρκή μου σύγκρουση επί πάρα πολλά χρόνια με συντηρητικές αντιλήψεις.»

Η συνείδηση, η ψυχή μου, αλλά και οι αρχές μου δεν έφυγαν ποτέ. Η συμμετοχή δε του κινήματος με την οργανωτική και πολιτική του αυτονομία στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, μας δίνει τη δυναμική μιας προσπάθειας, για την ανασύσταση του χώρου και την έξοδο της χώρας από την κρίση».

Ακολουθήσατε τον Γιώργο Παπανδρέου. Θεωρείτε ότι αποτελεί κεφάλαιο για την πολιτική ζωή του τόπου;

«Βεβαίως θεωρώ ότι αποτελεί κεφάλαιο για την πολιτική ζωή, γιατί συγκρούστηκε με φαύλες και πελατειακές αντιλήψεις που κανένας άλλος πολιτικός δεν αποτόλμησε και πολεμήθηκε γι’ αυτό αλλά και γιατί το διεθνές του εκτόπισμα και ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τού δίνει πραγματικά τη δυνατότητα μέσα σε ένα ανταγωνιστικό κόσμο να δρα υπέρ των συμφερόντων της χώρας.»

Σχετικά και με το πρώτο αναγκαστικό δάνειο των 110 δισ. (αυτό είναι το μνημόνιο που λέτε) που προήλθε από τη φαύλη διαχείριση του Καραμανλή, του ελλείματος των 36 δισ., και του χρέους των 320 δισ., γιατί δεν μας δάνειζαν οι αγορές για να λειτουργήσουμε ως κράτος, για να πληρωθούν μισθοί, συντάξεις και άλλες ανάγκες ήταν μονόδρομος.»

Άλλωστε μπορεί να πιστέψει κανείς λογικός άνθρωπος ότι ο Παπανδρέου μπορεί να κατέστρεψε τη χώρα σε τρεις ή τέσσερις μήνες; Αυτοί που επακολούθησαν μετά τον αναγκαστικό του εξοβελισμό, οι οποίοι δεν συναισθάνθηκαν την εθνική τους ευθύνη για την απαιτούμενη εθνική συνεννόηση που οι ίδιοι ζητούσαν στη συνέχεια, γνωρίζουν πλέον οι πάντες ότι χειροτέρεψαν τα πράγματα».

Από την ημέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Γ. Παπανδρέου μέχρι την ημέρα που ανακοίνωσε το μνημόνιο πέρασαν πάνω από έξι μήνες. Δεν μπορούσε να αποφευχθεί;

«Υπάρχει κανείς που δρα και να μην έχει αστοχίες, αδυναμίες, προβλήματα;»

Όμως τα λάθη στο ισοζύγιο ήταν πολύ ελάχιστα σε σχέση, με την προσπάθεια και τις πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν, προκειμένου να διασωθεί η χώρα.

Μπορούσε λοιπόν σε διάστημα μερικών μηνών, όταν δεν σε δάνειζαν οι αγορές, να αποτρέψεις χρέος 320 δισ. και έλλειμμα 36 δισ.; Προφανώς όχι! Μόνο φακίρηδες στην εποχή των μύθων θα μπορούσαν σε μερικούς μήνες να αναχαιτίσουν το πρόβλημα της διακυβέρνησης Καραμανλή που κληρονόμησε η κυβέρνηση Παπανδρέου, που κανείς σήμερα δεν μιλά».

Τι σημαίνει η συνεργασία του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη;

«Συμπράττουμε με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ως Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, μετά τη συνάντηση Παπανδρέου – Γεννηματά, διατηρώντας την αυτονομία μας, πολιτική και οργανωτική, με πολιτική αξιοπρέπεια και πολιτικό πλαίσιο, με ρήξεις και μεταρρυθμιστικές συγκρούσεις, για την ανάταξη και τη διαφοροποίηση των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας, από συντηρητική δεξιά και τον αριστερό λαϊκισμό, με τελικό στόχο πάντα την έξοδο της χώρας από την κρίση και την αναχαίτηση του κατήφορου και τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων που επλήγησαν περισσότερο στην κρίση».

Με ποιον από τους ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ. θα μπορούσατε να συγκυβερνήσετε;

«Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών έχει σαφή διαχωριστική γραμμή και από τη δεξιά συντήρηση και από τον αριστερό λαϊκισμό. Η διακυβέρνηση εστιάζεται σε αρχές και προγράμματα με βάση τις αρχές και τις αξίες μας. Και γιατί πρέπει ντε και καλά να συμμετέχεις σε κυβερνήσεις, για να προωθήσεις τις θέσεις σου και τα προγραμματικά σου πλαίσια;»

Όμως η Δημοκρατική Συμπαράταξη, μετά και τη συνεργασία με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών και τον Γιώργο Παπανδρέου, αποκτά μια δυναμική επαναφοράς πολλών πολιτών που είτε επέλεξαν την αποχή από τις εκλογές, είτε θεωρούν ότι διαψεύσθηκαν οι προσδοκίες τους κάνοντας μια αποτίμηση της διαδρομής μέσα στα χρόνια της κρίσης και βλέποντας μετά την κατάρρευση των μύθων πιο καθαρά τα πράγματα, που θα την καταστήσει τον κεντρικό πόλο των πολιτικών εξελίξεων».

Σας ταλαιπώρησαν με την υπόθεση με την ΕΥΠ. Εκείνες τις ημέρες μιλήσατε για πολιτική δίωξή σας.

Ποιους υπονοούσατε και γιατί θέλουν να σας «εξοντώσουν»;

«Πρώτον, η υπόθεση που δολίως κατηγορήθηκα δεν έχει σχέση ούτε με υποκλοπές , ούτε με σχέδια ΠΥΘΙΑ. Είναι μία υπόθεση, που στήθηκε πολυαφετηριακά από υπόδικο υπάλληλο της ΕΥΠ που φέρεται να υπηρετούσε διαφόρων μορφών συμφέροντα. Ούτε έγγραφα λοιπόν της ΕΥΠ βρέθηκαν στην έρευνα που έγινε, ούτε κανένα στοιχείο που να με βαρύνει»

Αποτελεί προσβολή της λειτουργίας του βουλευτή, βάσει και του Συντάγματος, που τον διασφαλίζει στην άσκηση των καθηκόντων του να εφευρίσκονται με την ποινικοποίηση της κοινοβουλευτικής δράσης τρόποι εξευτελισμού τής θεσμικά και συνταγματικά κατοχυρωμένης κοινοβουλευτικής λειτουργίας. Δεν θέλω να πω περισσότερα γιατί τα έχω καταθέσει πάρα πολλές φορές εκτεταμένα.»

Ελπίζω η ελληνική Δικαιοσύνη στη φάση που βρίσκεται η υπόθεση να εντρυφήσει προσεχτικά για να διαπιστώσει και την αλήθεια και τις σκοπιμότητες που υπηρέτησαν πολλοί και διάφοροι. Όσοι γνωρίζουν αντιλαμβάνονται τι εννοώ.»

Όλοι γνωρίζουν τη διαδρομή μου, την ηθική μου και τον αγώνα μου ενάντια στη διαφθορά. Έφτασαν στο σημείο να μου θέσουν εγγύηση ενός εκατομμυρίου ευρώ που αποσύρθηκε άμεσα μετά τη δημόσια κατακραυγή, όταν σε εμπόρους όπλων, μεγιστάνες, παιδεραστές, δολοφόνους και λοιπούς προκλητικά έκνομους οι εγγυήσεις ήταν σε ποσά των 20 έως 500 περ

ίπου χιλιάδων ευρώ. Και όταν είναι γνωστό στους πάντες η οικονομική μου αδυναμία. Και όταν επίσης η υπό αμφισβήτηση κατηγορία μου δεν ήταν οικονομικού χαρακτήρα. Όλα αυτά δεν προάγουν την εμπιστοσύνη των θεσμών αλλά την υπονομεύουν».

Μπορεί ο μεσαίος χώρος μέσω του ΠΑΣΟΚ να ξαναγίνει μεγάλος;

«Η Δημοκρατική Παράταξη και το έργο που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, επί 40 χρόνια, παρά τα λάθη και τις αστοχίες, και παρά την ανακοπή της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, με αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί η άμεση εφαρμογή προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις δημιουργίας νέου πλούτου αλλά και ύπαρξης κανόνων στην οικονομία, στην κοινωνία, στην αγορά, στις τράπεζες, στη δικαιοσύνη, έχει τα εχέγγυα και τη δυνατότητα να ξαναγίνει ο κεντρικός πόλος για την προσπάθεια εξόδου της χώρας από τη δύσκολη κατάσταση, που την οδήγησε η κυβέρνηση Καραμανλή, για την οποία σήμερα δεν μιλάει κανείς».


ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ;

Του Μιχάλη Καρχιμάκη πρώην υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Υποψηφίου στη Β' Αθήνας με τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ


Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στο χώρο του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, η ιστορική δικαίωση κορυφαίων πολιτικών επιλογών της τελευταίας αμιγώς προοδευτικής κυβέρνησης κατά τα χρόνια 2009-2011 μαζί με το πολιτικό κενό που δημιουργείται από τη αυτοδιάψευση του ανέξοδου αντιμνημονιακού λαϊκισμού είτε του ΣΥΡΙΖΑ είτε των «Ζαππείων» προκαλεί σχεδόν μοιραία το ερώτημα για το αν τελικά υπάρχει δρόμος για μεταρρυθμιστική πολιτική με κοινωνικό πρόσημο.  Πρόκειται για ένα διάλογο που φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το ποιο είναι το πραγματικό δίλημμα ανάμεσα στην Πρόοδο και τη Συντήρηση, ποια είναι και αν υπάρχει διαφορά μεταξύ των Σοσιαλιστών και της νεοδεξιάς συνταγής στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Ωστόσο, αυτό που πολλές φόρες καταγράφεται εσφαλμένα σε αυτές τις συζητήσεις, είναι ότι φτάνουν τελικά να γίνονται με όρους συμπάθειας ή αντιπάθειας, μεταγραφολογίας, με όρους προσώπων και όχι των ιδεών, της πολιτικής και κοινωνικής στρατηγικής που αυτά κουβαλούν. Φτάνουμε έτσι στο σημείο, οι προσωπικές αγωνίες να αφήνουν στην άκρη την ανάγκη για μια δυναμική ιδεολογική ανανέωσης, για κριτική στο κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο και για ουσιαστική πολιτική αυτοκριτική.

Πρόκειται για ένα διάλογο που φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το ποιο είναι το πραγματικό δίλημμα ανάμεσα στην Πρόοδο και τη Συντήρηση, ποια είναι και αν υπάρχει διαφορά μεταξύ των Σοσιαλιστών και της νεοδεξιάς συνταγής στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Γιατί τόσο η Ελληνική όσο και η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία αν θέλει να υπάρξει πρέπει να εναρμονιστεί με το σήμερα. Να αντιληφθεί τη γενικευμένη αγωνία των πολιτών που παρατηρούν την αποψίλωση του κοινωνικού κράτους. Την αγανάκτηση της νέας γενιάς που διαβλέπει ένα μέλλον χωρίς προοπτική και  κατατείνει πότε σε ριζοσπαστικές -όπως με την περίπτωση του Μπέρνι Σαντερς στην Αμερική- και πότε σε αντιδραστικές επιλογές.  Πως μπορούμε σήμερα να μιλάμε για προοδευτική πολιτική, όταν αυτή η ίδια Σοσιαλδημοκρατία έχει παραιτηθεί από την αναδιανομή του πλούτου, τον έλεγχο του μεγάλου κεφαλαίου όταν αυτό μπορεί να κρύβεται σε τροπικούς ή και εγγύτερους σε εμάς φορολογικούς παραδείσους;

Είναι γεγονός ότι προοδευτική πολιτική χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρξει Σοσιαλδημοκρατία ούτε στην Ελλάδα αλλά και πουθενά στον κόσμο αν δεν απαντήσει πρώτα στο βασικό ερώτημα που έθεσε στο σύνολο της πολιτικής γεωγραφίας η πρόσφατη οικονομική Κρίση. Δηλαδή, την επιλογή ανάμεσα στη


Άλλωστε, η απάντηση μας στο ερώτημα αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμη όχι ως γενικό φιλοσοφικό ερώτημα αλλά ως απάντηση στην περίπτωση της Ελλάδας, ως επιλογή για την επίλυση των προβλήματων του τόπου μας.

Υποδεικνύουν όμως και κάτι ακόμα. Ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πορευθεί άλλο χωρίς ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή και διεθνή ατζέντα

Γιατί ακριβώς, στην Ελλάδα του μαύρου χρήματος, της υπερφορολόγησης των πολλών και των πιο αδύναμων οικονομικά, τη στιγμή που λίγοι και πιο ισχυροί αναδεικνύονται σε καταθέσεις σε τράπεζες της Ελβετίας ή του Λουξεμβούργου, ο μόνος αξιόπιστος και ρεαλιστικός δρόμος για μια πιο κοινωνικά δίκαιη και πιο ήπια οικονομική προσαρμογή περνά μέσα από διακρατικές συνεννοήσεις για τον έλεγχο του μεγάλου κεφαλαίου και τη συμμετοχή του στο χρέος της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Πρόκειται για ένα δρόμος που μοιραία περνά μέσα από τα ευρωπαϊκά όργανα και την πολιτική διπλωματία των εθνικών μας αντιπρόσωπων στο ευρωκοινοβούλιο καθώς υπερβαίνουν τα στενά σύνορα της πατρίδας μας και στοιχίζονται μαζί με τα προβλήματα και των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών που αδυνατούν από μόνες τους να ελέγξουν τον παρασιτικό πλούτο. Αυτή αδήριτη πραγματικότητα είναι υποδεικνύει συγχρόνως και το ποια θα πρέπει να είναι η διεθνής μας στρατηγική ως χώρα. Δηλαδή, η σταθερή μας προσήλωση στο ευρωπαϊκό ιδεώδες και η αλλαγή αρχιτεκτονικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε έναν υπερεθνικό, μεταρρυθμιστικό οργανισμό της παγκόσμιας οικονομίας, με ταυτόχρονη επιτάχυνση της πολιτικής της ενοποίησης.

Υποδεικνύουν όμως και κάτι ακόμα. Ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πορευθεί άλλο χωρίς ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή και διεθνή ατζέντα.

Μόνος τρόπος για την υπέρβαση των οικονομικών αδυναμιών αλλά και του ελλείμματος συνεννόησης του πολιτικού συστήματος είναι ένα πραγματικά ριζοσπαστικό και κοινωνικά δίκαιο Προοδευτικό RESTARΤ. Μια γενναία ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ με περιεχόμενο κι όχι αόριστες διακηρύξεις-πλαίσια.

Μια συμφωνία – χρονοδιάγραμμα για προοδευτικές, συγκρουσιακές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις με στόχο τη δημιουργία νέου πλούτου, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης ώστε να μη πληρώνουν συνεχώς οι ίδιοι και οι ίδιοι και την ανακούφιση των κοινωνικά ασθενέστερων συμπολιτών μας.

Πρέπει να συμφωνήσουμε:
  • σε ένα δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα,
  • στην πάταξη της γραφειοκρατίας με την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και
  • τη μεταρρύθμιση της Διοικητικής Δικαιοσύνης με έμφαση στην ταχύτητα της δικαιοδοτικής διαδικασίας ιδιαίτερα των υποθέσεων που αφορούν επενδυτικές και αναπτυξιακές υποθέσεις.
Να διαμορφώσουμε δηλαδή ένα περιβάλλον σταθερότητας, ασφάλειας και διαφάνειας που θα αντιλαμβάνεται τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και θα είναι πραγματικά ελκυστικό για επενδύσεις που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας.

Γιατί η λύση δεν είναι η λιτότητα.

Η λύση είναι οι προοδευτικές και κοινωνικά δίκαιες μεταρρυθμίσεις.

Ταυτόχρονη πρέπει να είναι και η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για να πληρώσουν οι μόνιμα φοροαποφεύγοντες κι όχι να πληρώσουν και γι” αυτούς τα συνήθη θύματα , οι συνεπείς πολίτες μέσα από την αύξηση των φορολογικών συντελεστών.

Γιατί η λύση δεν είναι η λιτότητα.

Η λύση είναι οι προοδευτικές και κοινωνικά δίκαιες μεταρρυθμίσεις.

Η διαμόρφωση μιας ευνομούμενης πολιτείας με την αλλαγή της φυσιογνωμίας και της αρχιτεκτονικής της Δημόσιας Διοίκησης σε συνδυασμό με τις ρυθμιστικές παρεμβάσεις στην οικονομία για την απελευθέρωση των δυνάμεων του υγιούς ανταγωνισμού προς όφελος των πολιτών.

Αυτή η λογική, η λογική των μεγάλων αλλαγών υπό την εγγύηση του Κράτους Δικαίου οφείλει να είναι η απάντηση μας στα πραγματικά προβλήματα αλλά και στους ακραία νεοφιλελεύθερους κύκλους των δανειστών που προκρίνουν αποτυχημένες και υφεσιακές πολιτικές.

Για να πετύχει μια ένα τέτοιο εγχείρημα είναι απαιτούμενη η ενότητα όλων των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας.

Βέβαια, το ζήτημα της ενότητας είναι πάντα ένα ερώτημα που αφορά τη βάση και μπορεί να το απαντήσει μόνο η ουσιαστική ανταπόκριση των πολιτών σε μια νέα πολιτική και κοινωνική συμμαχία. Γι΄ αυτό και τη λύση δεν θα έρθει με συνεννοήσεις κορυφής αλλά με την προσφυγή στη βάση, σε ανοιχτές πολιτικές διαδικασίες με τη θεσμική συμμετοχή όλων κομμάτων και κινήσεων του χώρου. Μόνο έτσι, θα φτάσουμε στην απαιτούμενη  Προγραμματική Συμφωνία των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, σε εκείνον τον πολιτικό χάρτη που θα μας οδηγήσει στην μεταπελατειακή Ελλάδα αλλά και στην απάντηση στο ερώτημα «ποια σοσιαλδημοκρατία τελικά θέλουμε».

Η δική μου προσωπική επιλογή ήταν και θα είναι πάντα, η Σοσιαλδημοκρατία των μεγάλων Αλλαγών και Κοινωνικών Μεταρρυθμίσεων. Η Σοσιαλδημοκρατία που επιτέλους θα απευθύνεται ξανά στους απλούς πολίτες.

Δεν ξεπλένονται οι ευθύνες Καραμανλή για τη χρεοκοπία!

Του Μιχάλη Καρχιμάκη πρώην υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών-Yποψηφίου στη Β' Αθήνας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Πρόθυμοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και πολιτικά στελέχη-εξαπτέρυγα του Κώστα Καραμανλή επιχειρούν ένα κολοσσιαίων διαστάσεων ξέπλυμα πολιτικών ευθυνών: για την οικονομική κατάρρευση του 2009, ισχυρίζονται, φταίνε όλοι οι άλλοι, προηγούμενοι και επόμενοι. Όλοι, εκτός από τον πρωθυπουργό, που είχε από το 2004 ως το 2009 το τιμόνι της χώρας στα χέρια του, χάραξε καταστροφική πορεία και πρόλαβε να εγκαταλείψει το σκάφος λίγο πριν τη μοιραία πρόσκρουση στα βράχια.
Δυστυχώς για εκείνους που πρόθυμα προσφεύγουν σε κάθε είδους διανοητική ακροβασία για να συσκοτίσουν την αλήθεια και να προστατεύσουν την υστεροφημία ενός πολιτικού ηγέτη, οι ευθύνες Καραμανλή για τη χρεοκοπία της χώρας δεν μπορούν να ξεπλυθούν.
Έχει αποδειχθεί ότι, στα τέσσερα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του, όταν η οικονομία αναπτυσσόταν με γοργούς ρυθμούς και η χώρα δανειζόταν με σχεδόν γερμανικά επιτόκια, έχασε μια σπάνια ευκαιρία για δημοσιονομική σταθεροποίηση και μείωση του χρέους. Και στα δύο τελευταία χρόνια, 2008 και 2009, αγνόησε τις ηχηρές προειδοποιήσεις για την επικείμενη κατάρρευση και απέφυγε τις δύσκολες αποφάσεις, προτιμώντας να ασχολείται με την εκλογική επιβίωση της ΝΔ και να κρύβει την αλήθεια πίσω από συστηματικά παραποιημένα στατιστικά στοιχεία, που κατέστρεψαν την αξιοπιστία της χώρας.
Γ. Κύρτσος: Ο Καραμανλής πρωταγωνιστής στη χρεοκοπία
Αυτές οι απλές αλήθειες δεν αποτελούν εμπαθή συμπεράσματα πολιτικών αντιπάλων, αλλά αναγνωρίζονται ακόμη και από πολιτικούς παρατηρητές που εντάσσονται στον πολιτικό χώρο της Δεξιάς, όπως ο σημερινός ευρωβουλευτής της ΝΔ, Γιώργος Κύρτσος.
Απαντώντας στην ερώτηση αν ο Κ. Καραμανλής συνέβαλε στη χρεοκοπία, ο κ. Κύρτσος, έχει δηλώσει (τον Φεβρουάριο 2015, στη δημοσιογράφο Έλλη Στάη): «Εγώ λέω ότι πρωταγωνίστησε, όχι απλώς συνέβαλε και το χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι η επιδότηση του ασφαλιστικού το 2004 ήταν 5 δισ. τον χρόνο από τον προϋπολογισμό και μέχρι το 2009 έφτασε τα 15 δισ.».
Αλογοσκούφης: «Άσ’ το γι’ αργότερα»
Το γεγονός ότι ο Κ. Καραμανλής, κατά την κρίσιμη περίοδο που θα μπορούσε να κινηθεί αποτελεσματικά για την αποτροπή της επερχόμενης κρίσης, προτίμησε να αδρανήσει, επειδή πρυτάνευαν μικροπολιτικοί υπολογισμοί, έχει επιβεβαιώσει πανηγυρικά ο ίδιος ο πρώην «τσάρος» της Οικονομίας, Γιώργος Αλογοσκούφης. Όπως έχει αποκαλύψει ο κ. Αλογοσκούφης, όταν ο ίδιος έκανε εισήγηση στον τότε πρωθυπουργό, το καλοκαίρι του 2008, για άμεση λήψη μέτρων σταθεροποίησης, η απάντηση Καραμανλή ήταν «άσ’ το γι’ αργότερα».
Η δραματική προειδοποίηση Δούκα
Τα Χριστούγεννα του 2008, ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών, αρμόδιος και για τη διαχείριση του χρέους, Πέτρος Δούκας, είχε απευθύνει δραματική προειδοποίηση στον Κ. Καραμανλή για τον κίνδυνο αποκλεισμού της χώρας από τις αγορές. Σε επιστολή του, που αποκαλύφθηκε από την εφημερίδα «Το Βήμα», τον Ιούλιο του 2011, ο κ. Δούκας τόνιζε, μεταξύ άλλων:
 Το επόμενο ενδεκάμηνο το Δημόσιο θα χρειαστεί να δανειστεί ίσως και πάνω από 47 δισ. ευρώ μέσα σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό διεθνές επενδυτικό κλίμα. Το 2008 δανειστήκαμε περίπου 47-48 δισ. ευρώ δηλαδή, περίπου 10 δισ. πάνω από αυτά που υπολόγιζε το υπουργείο Οικονομίας ότι θα χρειαζόταν (4% του ΑΕΠ πάνω από τις προϋπολογισθείσες δανειακές ανάγκες, χωρίς να έχουν τακτοποιηθεί όλες οι υποχρεώσεις προς τους προμηθευτές του Δημοσίου, κατασκευαστές, ασφαλιστικά ταμεία, τοπική αυτοδιοίκηση, επιστροφές φόρων)! Τι σημαίνει αυτό για το πραγματικό έλλειμμα του 2008; Η ευχέρεια δανεισμού είναι πιο άμεση και πιο σημαντική πρόκληση και από την πίεση της Ευρωπαϊκής Ενωσης για συγκράτηση των ελλειμμάτων».
Κόλαφος από το Ευρωκοινοβούλιο
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε ψήφισμα που εξέδωσε τον Μάρτιο του 2014, κάνει λόγο για «μακροχρόνιο δημοσιονομικό εκτροχιασμό» και «στατιστική λαθροχειρία». Αναφέρει, ειδικότερα, τα εξής:
 «Πριν από την έναρξη του προγράμματος συνδρομής ΕΕ-ΔΝΤ, το οποίο δρομολογήθηκε την άνοιξη του 2010, υπήρχε ένας διττός φόβος που αφορούσε την “αφερεγγυότητα” και τη “μη βιωσιμότητα” των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας ως αποτέλεσμα της συνεχώς μειούμενης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και του μακροχρόνιου δημοσιονομικού εκτροχιασμού, λόγω της χαμηλής πραγματικής είσπραξης φόρου εταιρειών (...). H προβληματική κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική λαθροχειρία κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος».
Καταπέλτης η Eurostat για τα “Greek Statistics”
Στην εκτενή έκθεσή της για τα “Greek Statistics”, που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2010, η Eurostat διαπιστώνει ότι οι πρακτικές της κυβέρνησης Καραμανλή, ιδιαίτερα το 2009, όταν το έλλειμμα είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ξεπέρασαν τα όρια της δημιουργικής λογιστικής και έφθασαν στην ωμή παραποίηση των στοιχείων.
Όπως ανέφερε η Eurostat,
 «Στην έκθεση περιλαμβάνονται αποδεικτικά στοιχεία για σοβαρές παρατυπίες στις γνωστοποιήσεις στοιχείων βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) του Απριλίου και του Οκτωβρίου 2009, στα οποία περιλαμβάνονται η υποβολή ανακριβών στοιχείων, καθώς και η μη τήρηση των λογιστικών κανόνων και του χρόνου υποβολής της κοινοποίησης».
Γιούνκερ: «Πιέζαμε από το 2008, αλλά»...
Ο πρώην πρόεδρος του Eurogroup, σήμερα πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, έχει τονίσει (συνέντευξη στην εφημερίδα «Το Βήμα», Οκτώβριος 2010) ότι από το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή δεχόταν πιέσεις να λάβει μέτρα για την οικονομία, αλλά τελικά τα μέτρα έλαβε η κυβέρνηση Παπανδρέου:
 «Από το 2008 ασκούσαμε πιέσεις στην ελληνική κυβέρνηση να λάβει τα σωστά μέτρα ώστε να μπορέσει να αναστρέψει την κατάσταση που έδειχνε να λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις. Δεν βγάλαμε το πρόβλημα στον έξω κόσμο γιατί εκείνη την περίοδο το Ευrogroup ήταν ένα ανεπίσημο όργανο στο οποίο απλώς συζητούσαμε πράγματα. Ήταν όμως σε γνώση της ελληνικής κυβέρνησης ότι το Εurogroup βρισκόταν σε κατάσταση συναγερμού σχετικά με την οικονομική κατάσταση της χώρας».
 «Πιέζαμε την Ελλάδα και το 2008 και το 2009 να πάρει σωστά και θαρραλέα μέτρα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση που σας περιέγραψα, καθώς ήταν φανερό ότι γινόταν όλο και πιο επικίνδυνη. Η σημερινή κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών πράγματι αντέδρασαν στις προειδοποιήσεις μας και έλαβαν τις αποφάσεις που αναμέναμε. Δεν έχω πρόθεση ούτε να κατηγορήσω την προηγούμενη κυβέρνηση ούτε να χειροκροτήσω τη σημερινή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πιέζαμε και χτυπούσαμε το καμπανάκι στις ελληνικές αρχές από το 2008. Αποτελεσματικά μέτρα έλαβε η σημερινή κυβέρνηση και μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ικανοποιημένος από αυτά τα μέτρα».
Αλμούνια: «Καταστροφική διαχείριση»
Ο πρώην επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Χοακίν Αλμούνια, έχει μιλήσει ανοικτά (συνέντευξη στην «Καθημερινή της Κυριακής», Ιούνιος 2013) για τις βαρύτατες ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό, που οδήγησε στον αποκλεισμό της χώρας από τις αγορές:
 «Το 2009 η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά, αλλά όχι μόνο λόγω της ανακρίβειας των στατιστικών, διότι η κυβέρνηση εκείνη τη χρονιά, που ήταν και χρονιά εκλογών, ας μην ξεχνάμε, ήταν απολύτως παθητική».
 «Μας έδωσαν το φθινόπωρο του 2008 έναν προϋπολογισμό, που προέβλεπε έλλειμμα για το 2009, 1,8%. Τον πρώτο κιόλας μήνα είχε ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ και τον Απρίλιο το έλλειμμα ήταν πάνω από 5%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας. Παρουσίασα λοιπόν μία αυστηρότατη εισήγηση στο Eurogroup με προτάσεις για την άμεση δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας. Το Eurogroup υιοθέτησε τις προτάσεις μου, αλλά η ελληνική κυβέρνηση τους επόμενους μήνες δεν έκανε τίποτα. Μας έλεγαν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο σοβαρή και σκέφτονταν τις εκλογές που είχαν μπροστά τους».
 «Το πρόβλημα ήταν η καταστροφική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών από την ελληνική κυβέρνηση το 2009, λόγω της ανικανότητάς της και της ενασχόλησής της με τις εκλογές».
Η Λαγκάρντ και... τα μέτρα της χαρτοπετσέτας
Μια άλλη μαρτυρία, που αποκάλυψε την ολέθρια ανευθυνότητα της κυβέρνησης Καραμανλή στην άσκηση πολιτικής για την αποτροπή της χρεοκοπίας της χώρας, έχει κατατεθεί από τη σημερινή διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και πρώην υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ.
Σύμφωνα με την αφήγηση της Κρ. Λαγκάρντ, σε ανεπίσημη συνάντηση που είχε, στις αρχές του 2009, με τον τότε υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, Γιάννη Παπαθανασίου, τον ρώτησε ποια μέτρα σκοπεύει να πάρει για να σταματήσει το διαφαινόμενο δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Εκείνος πήρε μια χαρτοπετσέτα από το τραπέζι και άρχισε να σημειώνει διάφορα μέτρα, μπροστά στην έκπληκτη συνομιλήτρια του. Από την πολιτική του «άσ’ το γι’ αργότερα», η κυβέρνηση Καραμανλή είχε περάσει στην πολιτική της... χαρτοπετσέτας!
Ο ιστορικός του μέλλοντος
Όλα τα παραπάνω ασφαλώς και είναι γνωστά σε όσους επιχειρούν σήμερα να διαστρεβλώσουν την αλήθεια, για να «σβήσουν» τις ευθύνες Καραμανλή για τη χρεοκοπία. Όμως, οι ευθύνες στους πολιτικούς ηγέτες για τις πράξεις και παραλείψεις τους αποδίδονται από την ιστορία, στην οποία ασφαλώς θα εγγραφεί με μελανά χρώματα η περίοδος διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, ιδιαίτερα στα δύο χρόνια που προηγήθηκαν της οικονομικής κατάρρευσης και της υποχρεωτικής προσφυγής σε εξωτερικούς μηχανισμούς δανεισμού.

Κατά τραγική ειρωνεία, ο Κώστας Καραμανλής προσέφυγε το 2007, όταν άρχισε να εκδηλώνεται η παγκόσμια οικονομική κρίση, σε πρόωρες εκλογές, επικαλούμενος την ανάγκη να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις για την οικονομία, στο πλαίσιο της ψήφισης του προϋπολογισμού για το 2008. Όμως, τελικά πρυτάνευσαν μικροπολιτικοί υπολογισμοί και η προσπάθειά του να σώσει την προσωπική του υστεροφημία, που τον οδήγησαν σε καταστροφική αδράνεια και σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κρύψει τα πραγματικά προβλήματα πίσω από στατιστικές απάτες, οι οποίες κατέστρεψαν την αξιοπιστία της χώρας και την οδήγησαν στο μονόδρομο των μνημονίων.