Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

M. Καρχιμάκης: ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ;

Ότι έχουν μειωθεί σημαντικά τα ελλείμματα του κράτους!
(Λόγω ΟΜΩΣ υπερφορολόγησης και περικοπών μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών, δαπανών για υγεία, παιδεία κλπ)

ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗΣ,ΤΗΣ ΥΠΟΚΛΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ,ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ,ΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΚΡΕΜΟΥΣΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ,ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ,ΚΛΠ.

Ότι έχει βελτιωθεί το εμπορικό ισοζύγιο!
(Λογω όμως μείωσης των εισαγωγών εξ αιτίας της μειωμένης αγοραστικής δύναμης).

ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΠΕΝΔΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ
ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΜΑΣ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ.

Ότι έχει περιορισθεί σημαντικά το κόστος εργασίας!
(λόγω της δραματικής περικοπής των αμοιβών των εργαζομένων).

ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΤΟΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΓΧΩΡΙΑ ΖΗΤΗΣΗ,ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΕΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Ότι έχει ενισχυθεί η βιωσιμότητα των τραπεζών!
(μετά από αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις που κόστισαν δεκάδες δισεκατομμύρια στην Ελληνική κοινωνία).

ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΕΩΝ,ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΠΛΟΥΣΙΟΙ,ΑΠΕΙΛΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑΡΧΕΣ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΨΑΝ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕζΕΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΤΡΙΓΩΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΔΙΟΧΕΤΕΥΟΝΤΑΣ ΤΑ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕ ΤΡΙΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΥΨΗΛΟΒΑΘΜΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ ,ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Καρχιμάκης: Ο λαϊκισμός του Μητσοτάκη με το «Τσοβόλα δώστα όλα»

Αιχμηρός απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και το ''Τσοβόλα δώστα όλα'' που είπε στη Βουλή εμφανίζεται ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης, τονίζοντας ότι '' είναι ο λύκος που θέλει να μεταμφιεστεί σε πρόβατο''.

Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό: ''Τον δεξιό σας παραληρηματικό σας λαϊκισμό που επιδοθήκατε κατα την συζήτηση του προϋπολογισμού στην Βουλή με το πολυφορεμένο απο την παράταξη σας "Τσοβόλα δώστα ολα" κύριε Μητσοτακη έρχεται να διαψεύσει ο υπουργός της Κυβέρνησης του πατέρα σας κ.Παλαιοκρασάς που διαδέχθη τον κ. Τσοβολα στο υπουργείο οικονομικών, όπου απαντώντας σε ερώτηση στην Βουλή διαβεβαίωσε οτι ο προϋπολογισμός του 1989 τον οποίο εκτέλεσε για το πρώτο εξάμηνο ο Τσοβόλας είχε αύξηση δαπανών 14% έναντι 18% που είχε προβλεφθεί και ότι από το αποθεματικό δεν είχε δαπανηθεί ούτε μια δραχμή''.
Επισημαίνει, δε, ο κ. Καρχιμάκης:
Να είστε πιο προσεκτικος λοιπόν κύριε Μητσοτακη που θέλετε να κομίζετε νέα ήθη στην πολιτική.που δεν  μιλάτε για την καταστροφή που επέφερε η Καραμανλική διακυβέρνηση 2004-2009. Απ ο' τι φαίνεται ομως είστε ο λύκος που θέλει να μεταμφιεστεί σε πρόβατο. Φαίνονται ομως τα δόντια σας.

Μιχάλης Καρχιμάκης:Τι περίεργες συμπτώσεις, με τα συμπεράσματα δικά σας!


11/4/2013 

Μετά απο την κατάθεση μου στον οικονομικό εισαγγελέα Γρήγορη Πεπόνη διατάσσεται κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση  και ασκείται δίωξη για κακουργηματική απιστία σε βάρος  του δημοσίου κατά του τότε Κεντρικού Τραπεζίτη, για το σκάνδαλο που ζημίωσε μερικά δις ευρώ το δημόσιο, της
τράπεζας ΠΡΟΤΟΝ.

11/4/2013

Κατατίθεται αναφορά απο υπόδικο, με μεθόδους υποκόσμου και τα διάφορα βαποράκια του, στις εισαγγελικές αρχές, εναντίον μου για δήθεν διαρροή εγγράφων της  ΕΥΠ.

Τι περίεργες και πιθανά ύποπτες συμπτώσεις;

Ο καλύτερος αντιπερισπασμός για την δήθεν καταπολέμηση της διαφθοράς!

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Τσοβόλας: Κύριε Μητσοτάκη, να ποια παράταξη κατέστρεψε την οικονομία και την κοινωνία!

Τα βέλη του στον Κυριάκο Μητσοτάκη "ρίχνει" ο Δημήτρης Τσοβόλας απαντώντας του μέσα από άρθρο που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών σχετικά με τη φράση που είπε στη Βουλή στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό ότι «η πολιτική τού Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» κατέστρεψε τη χώρα.Ο κ.Τσοβόλας μέσα από το άρθρο ασκεί δριμεία κριτική στη ΝΔ και προσωπικά στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παραθέτοντας μάλιστα και πίνακες με οικονομικά στοιχεία που όπως επισημαίνεια αποδεικνύουν τα ακριβώς αντίθετα από όσα ισχυρίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχετικά με το χρέος.
 Μιμούμενος τον πατέρα του Κων/νο Μητσοτάκη ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης και υπενθυμίζοντας στον ελληνικό λαό ότι «το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά», επανέλαβε στη Βουλή, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του έτους 2017, τα ψευδή και τα απατηλά λόγια του πατέρα του (προέδρου της Ν.Δ. κατά την περίοδο 1990-1993), ότι δήθεν «η πολιτική τού Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» κατέστρεψε τη χώρα.
Αυτό βέβαια το απατηλό σύνθημα ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ. το εξεστόμισε χωρίς να το στηρίζει σε οικονομικά στοιχεία, παρότι γνωρίζει ότι η αλήθεια είναι τελείως αντίθετη. Αυτό γιατί, όπως προκύπτει από δημοσιευθέντα πολλάκις αδιαμφισβήτητα απολογιστικά στοιχεία της Βουλής και των αρμοδίων ελληνικών και ευρωπαϊκών στατιστικών υπηρεσιών, το δημόσιο χρέος στις 31.12.1989 ανήρχετο στο ποσό των 6.699 δισ. δραχμών ή σε ευρώ στο ποσό των 19,5 δισ., ενώ λόγω της αλλοπρόσαλλης και ταξικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που εφάρμοσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. την περίοδο 1990-1993 πολλαπλασιάστηκε και ανήλθε στο ποσό των 23.431 δισ. δραχμών και την περίοδο 2004-2009 ανήλθε στο ποσό των 273,5 δισ. ευρώ.
Σε ποσοστό δε στο ΑΕΠ το δημόσιο χρέος το 1989 ήταν 61,5%, ενώ η κυβέρνηση της Ν.Δ. παρέδωσε το 2009 δημόσιο χρέος που ανήλθε στα 273,556 δισ. ευρώ και σε ποσοστό 106% του ΑΕΠ, παρότι εισέπραξε το Δημόσιο τεράστια ποσά από την πώληση εθνικού πλούτου και κερδοφόρων ΔΕΚΟ.
Τα τελευταία στοιχεία ήταν εκτιμήσεις, ενώ διαμορφώθηκε τελικά το χρέος αυτό στο 124% του ΑΕΠ το 2009. Το πιο σημαντικό δε είναι ότι το 1989 από το σύνολο του ανωτέρω δημοσίου χρέους μόνο το 28% ήταν εξωτερικό, ενώ το 2009 το εξωτερικό χρέος ανήλθε στο 80%, με αποτέλεσμα να γίνει η χώρα έρμαιο στα χέρια των ξένων δανειστών και όμηρος της καταστροφικής πολιτικής της Ν.Δ.
Ακόμη πρέπει να σημειωθεί ότι το 1989 το δημόσιο χρέος ανήρχετο σε 19,5 δισ. ευρώ (μετατρεπόμενο σε ευρώ), παρότι η κυβέρνηση του προοδευτικού και πατριωτικού ΠΑΣΟΚ της περιόδου 1981-1989 εγκαθίδρυσε το κράτος πρόνοιας, βελτίωσε σημαντικά το βιοτικό επίπεδο των ξεχασμένων από τη συντηρητική παράταξη πολιτών (μισθωτών, συνταξιούχων, μικρομεσαίων κ.λπ.) και οδήγησε σε ανάπτυξη με ποσοστό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ κατά ποσοστό 4% το 1988 και 1989.
Το πιο σημαντικό δε ήταν ότι με την κυβερνητική πολιτική εκείνης της περιόδου το ΠΑΣΟΚ συγκράτησε την ανεργία σε ποσοστό 7%, όταν ο μέσος όρος της ανεργίας στην ΕΟΚ (τώρα Ε.Ε.) ανερχόταν στο 10%.
Παράλληλα η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μείωσε σταδιακά τον πληθωρισμό από 25% που παρέδωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. το 1981 στο 13% το 1989, το δε έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών από 2,5 δισ. δολάρια που παρέδωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. στα 900 εκατ. δολάρια το 1989.
Αυτά τα αδιαμφισβήτητα απολογιστικά στοιχεία τα γνωρίζει πολύ καλά και ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ., όπως και ο Κων/νος Μητσοτάκης, αλλά επειδή πάντοτε η ηγεσία της Ν.Δ. προσπαθούσε με τα ψεύδη να εξαπατήσει πολιτικά τον ελληνικό λαό για να αναρριχηθεί στην εξουσία και να του χαλκεύσει δεινά, συνεχίζει και σήμερα την ίδια πολιτική, ακυρώνοντας το ψευδεπίγραφο πολιτικό του μήνυμα για σύναψη δήθεν «συμφωνίας αλήθειας» με τον ελληνικό λαό.
Με ψέματα όμως και με πολιτικές απάτες δεν χτίζεται ούτε ο εκσυγχρονισμός, ούτε προωθούνται τα συμφέροντα της χώρας και του λαού. Καλά θα κάνει ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ. να τεκμηριώσει αυτά που λέει για την περίοδο 1981-1989 σε συγκεκριμένα απολογιστικά στοιχεία.
Γι’ αυτό τον καλώ σε ανοιχτό διάλογο, ενώπιον του ελληνικού λαού, σε όποιο ΜΜΕ αυτός επιλέξει και με όποιον συντονιστή δημοσιογράφο αυτός θέλει, για να σταματήσει επιτέλους αυτό το παραμύθι της Ν.Δ., το οποίο επαναλαμβάνει διαχρονικά επιβεβαιώνοντας τη λαϊκή ρήση: «Ο λύκος τρίχα αλλάζει, δέρμα δεν αλλάζει». 
Οσα χρόνια και αν περάσουν, οι ηγέτες της συντηρητικής παράταξης δεν εννοούν να εκσυγχρονιστούν και να πουν κάποτε και κάποιες αλήθειες στον ελληνικό λαό. Για να αποδείξω δε στον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και στα στελέχη της Ν.Δ. ότι η αλήθεια είναι πως η συντηρητική παράταξη είναι εκείνη που κατέστρεψε τη χώρα και την κοινωνία, θα δημοσιεύσω για πολλοστή φορά τους πίνακες της διαχρονικής εξέλιξης του δημοσίου χρέους, τους οποίους αν ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να τους αμφισβητήσει, ας έλθει δημόσια να μας το πει, αντί να κρύβεται πίσω από τα έωλα και παραπλανητικά συνθήματα.
Από τον πίνακα 1 προκύπτει χωρίς καμιά αμφιβολία ότι είναι αναληθές και σκόπιμο αυτό που επί είκοσι πέντε και πλέον χρόνια υποστήριζε η Ν.Δ. και το δήθεν εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, ότι υπερχρεώθηκε η χώρα μας το 1989 λόγω της κοινωνικής πολιτικής και άλλων παροχών που δόθηκαν στον ελληνικό λαό την περίοδο 1981-1989. 
Προκύπτει, αντίθετα, ότι μετά το 1989, παρότι πάρθηκαν αντιλαϊκά και αντικοινωνικά μέτρα και εκποιήθηκε μέρος της εθνικής περιουσίας, το δημόσιο χρέος της Κεντρικής Διοίκησης αυξήθηκε σημαντικά και ως ποσοστό στο ΑΕΠ και σε απόλυτους αριθμούς. Επίσης είναι γνωστό ότι και η ανεργία, που αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινωνική αδικία, σήμερα τετραπλασιάστηκε και έφτασε στο 25%.

Ασφαλώς η Ν.Δ. και ο σημερινός αρχηγός της, όπως και παλαιότερα ο Κων/νος Μητσοτάκης, είχαν και έχουν κάθε λόγο να διατυπώνουν ψευδή συνθήματα, γιατί, γι’ αυτούς και για τη συντηρητική παράταξη, οι δαπάνες για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των μικρομεσαίων εισοδηματικών τάξεων καθώς και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και η ανάπτυξη που φέρνει απασχόληση και όχι συσσώρευση υπερκερδών στις τράπεζες και τις πολυεθνικές οικονομικές μονάδες, αποτελούν περιττές και οικονομικά αναποτελεσματικές δαπάνες.
Αυτό γιατί ο νεοφιλελευθερισμός αντιμετωπίζει τις κοινωνίες ως μάζες, μέσα από αριθμούς και δείκτες, αδιαφορώντας για τους ανθρώπους.
Γι’ αυτό προωθεί διεθνώς και στη χώρα μας συνεχώς μετά το 1989 και μέχρι σήμερα πολιτικές απάνθρωπης λιτότητας, που οδηγούν στην τρομακτική αύξηση της ανεργίας, στη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού και στην κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας, για να υπάρξουν μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε να πληρώνονται τοκοχρεολύσια στους πάσης φύσεως δανειστές και να δημιουργούνται υπερκέρδη στις οικονομικές ελίτ.
Αν ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αρνηθεί να ανταποκριθεί και στο σημερινό αίτημά μου για ανοιχτό διάλογο ενώπιον του ελληνικού λαού προς ανάδειξη της αλήθειας, όπως και ο Κων/νος Μητσοτάκης έκανε είκοσι πέντε χρόνια που ζητώ ανοιχτό διάλογο, τότε θα αποδείξει εμπράκτως ότι είναι κοινός συκοφάντης.
Θα αποδείξει επίσης ότι το αφήγημά του περί συμφωνίας αλήθειας είναι ένα απατηλό πυροτέχνημα με το οποίο προσπαθεί να αποκρύψει από τον ελληνικό λαό την αντιλαϊκή και καταστροφική πολιτική που πρεσβεύει, επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι ακολουθεί τις πιο απαράδεκτες παλαιοκομματικές μεθοδεύσεις του παρελθόντος που καταδίκασε και καταδικάζει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.
Επιτέλους, κάποτε θα ασκήσουν πολιτική ξανά τα κόμματα, αντί για διαχείριση μιας ξεπερασμένης παλαιάς νοοτροπίας που υποβαθμίζει τους πολίτες, τους θεσμούς και την αξιοπιστία της χώρας;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ο πίνακας 1 περιλαμβάνεται στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού έτους 1998, σελ. 180.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Καρχιμάκης: Τι απέγινε η κακουργηματική δίωξη κατά του Προβόπουλου;

Σε ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα ο Μιχάλης Καρχιμάκης διερωτάται (και ευλόγως) τι να απέγινε άραγε η υπόθεση της κακουργηματικής δίωξης κατά του πρώην διοικητή της ΤτΕ Προβόπουλου για την υπόθεση της εξαγοράς της Proton Bank.
Δείτε την ανάρτηση του Μιχάλη Καρχιμάκη:
«Τι απέγινε τελικά η δίωξη για κακουργηματική απιστία εναντίον του πρώην Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος για την παράνομη εξαγορά της τράπεζας Proton μετά απο δημοσιεύματα και καταγγελίες τις οποίες κατέθεσα στον τότε οικονομικό εισαγγελέα Πεπονή.
Είναι τυχαίο άραγε ότι την ίδια ημερομηνία 11/4/2013 που έδωσε την εντολή ο κ.Πεπονής , διεξαγωγής κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης από τον αντιεισαγγελέα πρωτοδικών Καλούδη και την άσκηση πονικής δίωξης κατά Προβόπουλου για ζημιά σε βάρος του δημοσίου χρήματος που προκλήθηκε απο τις καταθέσεις μου στον Εισαγγελέα Πεπονή.
Ακριβώς την ίδια ημερομηνία 11/4/2013 κατατίθεται αναφορά σε βάρος μου για τα δήθεν έγγραφα που δήθεν ζητούσα από υπαλλήλους της ΕΥΠ τα οποία κατά την έρευνα δεν υπήρξαν ποτέ; 
Oι συμπτώσεις πολλές . Tυχαίο;»

Μ. Καρχιμάκης: "Η αλήθεια για τις περικοπές 2009-2011!"

Οι μεγάλες περικοπές στις συντάξεις έγιναν από το 2012 και μετά και όχι από την κυβέρνηση Παπανδρέου.
Το παραπάνω αναφέρει σε γραπτή του δήλωση ο συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Μιχάλης Καρχιμάκης.

Μάλιστα, παραθέτει και πίνακα με τις αποδοχές των συνταξιούχων τις επίμαχες περιόδους, κάνοντας λόγο για άδικες, κατασκευασμένες από τα ΜΜΕ, κατηγορίες εναντίον της κυβέρνησης Παπανδρέου, συμφέροντα και πολιτικούς υπονομευτές.

«Εδώ και μερικά χρόνια καλλιεργείται το σενάριο των υπερβολικών περικοπών σε μισθούς και συντάξεις από την κυβέρνηση Παπανδρέου την περίοδο 2009-2011», αναφέρει στη δήλωσή του ο Μιχάλης Καρχιμάκης.

«Οι περικοπές λοιπόν σε μισθούς και συντάξεις, αν συμπεριλάβουμε και τη φορολογία στο τελικό συνολικό εισόδημα, την περίοδο 2009-2011 ήταν ελάχιστες έως μηδαμινές», τονίζει.

«Το παραμύθι λοιπόν και οι άδικες κατηγορίες εναντίον της κυβέρνησης Παπανδρέου περί τεράστιων οριζοντίων περικοπών να σταματήσουν.

Παραθέτω, για την αλήθεια, πίνακα με την ετήσια μισθολογική κατάσταση συνταξιούχου που αποτυπώνει το μέσο όρο χιλιάδων ανθρώπων με τις αποδοχές από το 2008 μέχρι το 2014».

Σύμφωνα με τον κ. Καρχιμάκη, «αποδεικνύεται λοιπόν ότι οι μεγάλες περικοπές έγιναν, παρά τις διαβεβαιώσεις της δεξιάς συγκυβέρνησης, από το 2012 και μετά.

Η αλήθεια λοιπόν είναι τελείως διαφορετική από αυτήν που κατασκεύασαν εναντίον του Παπανδρέου τα ΜΜΕ, τα συμφέροντα και οι πολιτικοί του υπονομευτές».

Και όλα αυτά, όπως αναφέρει, «για να μην προχωρήσουν συγκρουσιακές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις της τότε κυβέρνησης που έθιγαν τους υποκλοπείς και αναχαιτιστές του δημοσίου πλούτου, που συμμάχησαν με τις πολιτικές επιδιώξεις αυτών που ήθελαν να τον ανατρέψουν».

Το παρακάτω παράδειγμα συνταξιούχου, όπως υποστηρίζει ο συνεργάτης του κ. Παπανδρέου, «αναδεικνύει την αλήθεια και καταρρίπτει το μύθο»:

Αποδοχές μετά από φόρους έτους 2009: 27.002
Αποδοχές μετά από φόρους έτους 2011: 26.992
Αποδοχές μετά από φόρους έτους 2013: 16.597

«Τα συμπεράσματα για τα πάντα δικά σας»,
καταλήγει ο κ. Καρχιμάκης στο σημείωμά του στο τέλος του οποίου παρατίθεται ο πίνακας των αποδοχών από συντάξεις κατά τα έτη 2008-2014:

ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ


Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Γ.Παπανδρέου: Αν το 2011 είχαν συμφωνήσει Σαμαράς - Τσίπρας, θα ήταν διαφορετική η Ελλάδα σήμερα !

Η επιστολή του στους αρχηγούς τον Μάιο του 2011!


Tην αδήριτη ανάγκη να υπάρξει συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων προκειμένου η κρίση να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας πορείας για τη χώρα επισημαίνει σε δήλωσή του ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών Γιώργος Παπανδρέου με αφορμή το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών. 

Σημειώνει ότι το 2011 επί της κυβέρνησής του η Ελλάδα είχε πετύχει το 90% της προσαρμογής με πολύ μικρό κόστος για τον λαό «σε σχέση με τα πολλαπλάσια που πληρώσαμε στη συνέχεια και πληρώνουμε και σήμερα».

Ο κ. Παπανδρέου αναφέρει ότι «αντί να υπάρξει ουσιαστική συναίνεση για να πετύχουμε το υπόλοιπο 10% της προσαρμογής, η Ελληνική κοινωνία πληρώνει με υψηλότατο τίμημα την προσπάθεια κομμάτων να αναρριχηθούν στην εξουσία».

Στη δήλωσή του επισυνάπτει το κείμενο των βασικών σημείων της εισήγησής του στο Συμβούλιο των Αρχηγών το 2011 τονίζοντας ότι εάν τότε είχε πρυτανεύσει το πνεύμα συνεννόησης η κατάσταση στην Ελλάδα θα ήταν διαφορετική.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελεί αδήριτη ανάγκη η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων.

Η χώρα διαχειρίζεται μια κρίση εδώ και έξι χρόνια, προκειμένου να μη χρεοκοπήσει. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο κατέστη αναπόφευκτη η καταφυγή σε αναγκαστικό δανεισμό.

Εάν είχε υπάρξει σοβαρή συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων - τουλάχιστον όταν ξέσπασε η κρίση, σήμερα δεν θα συζητούσαμε για νέους φόρους, κόκκινα δάνεια, νέες μειώσεις συντάξεων και αφελληνισμό των τραπεζών.

Θεωρώ ότι, η κρίση είναι βαθύτερη. Όχι απλά του πολιτικού συστήματος, αλλά μιας πολιτικής κουλτούρας που καλλιέργησε ως ύψιστο στόχο την κατάκτηση και νομή της εξουσίας. Την κατάκτηση του κράτους και τη λαφυραγώγησή του.

Όσο αυτό δεν αλλάζει, τόσο θα παραμένουμε μακριά από τη δημιουργία ενός κράτους αποτελεσματικού και μιας δημοκρατίας λειτουργικής, οι υπηρέτες της οποίας θα είναι ουσιαστικά υπόλογοι απένατι στον πολίτη, ενός κράτους που θα υπηρετεί το δημόσιο, το κοινό συμφέρον και όχι το ευκαιριακό συμφέρον των κρατούντων.

Είναι ιστορική ανάγκη η κρίση αυτή να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας πορείας για τη χώρα.

Αυτό απαιτεί όλες οι πλευρές, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, να ξεπεράσουν τις ακραίες εκφράσεις, τις άγονες πολώσεις, τις σχεδόν βίαιες αντιπαραθέσεις, που ισοπέδωσαν κάθε έννοια συνεννόησης, αποδόμησαν κάθε ουσιαστική προσπάθεια μεταρρύθμισης - τουλάχιστον, όσο αυτή δεν προερχόταν από τους ίδιους. Και όλα αυτά, στο βωμό ενός βραχυπρόθεσμου κέρδους.

Αυτά υπονόμευσαν τη δημοκρατική λειτουργία αλλά και το φρόνημα και την αυτοπεποίθηση του Ελληνικού λαού.

Μπορεί η Ελλάδα να είχε επί χρόνια την πολυτέλεια αυτά να τα αντέχει - και οι Έλληνες να τα ανέχονται.

Σήμερα αυτή η πολυτέλεια δεν υπάρχει.

Θυμίζω ότι, μέχρι το 2011, είχαμε πετύχει το 90% της προσαρμογής με πολύ μικρό κόστος για τον Ελληνικό λαό, σε σχέση με τα πολλαπλάσια που πληρώσαμε στη συνέχεια και πληρώνουμε και σήμερα.

Αντί να υπάρξει ουσιαστική συναίνεση για να πετύχουμε το υπόλοιπο 10% της προσαρμογής, η Ελληνική κοινωνία πληρώνει με υψηλότατο τίμημα την προσπάθεια κομμάτων να αναρριχηθούν στην εξουσία.

Αυτές οι λογικές ηττήθηκαν. Όμως, εάν συνεχίσει να επικρατεί αυτή η αντίληψη, θα ηττηθεί και η συνολική προσπάθεια της χώρας, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για τον Ελληνικό λαό και τη θέση της χώρας στον παγκόσμιο χάρτη.

Σήμερα, πέραν της οικονομικής κρίσης, η χώρα μας βρίσκεται ενώπιον νέων γεωπολιτικών δεδομένων και αντιμετωπίζει την τεράστια ανθρωπιστική κρίση και τον ιδεολογικό απολυταρχισμό που εκπηγάζουν από τις συγκρούσεις στη Συρία και τη γύρω περιοχή.

Η Ευρώπη και η παγκόσμια κοινότητα, αντιμετωπίζουν ολοένα και νέες, δύσκολες προκλήσεις. Πέρα από την ανάπτυξη της τρομοκρατίας, αναδύονται νέες προτεραιότητες, όπως αυτή της κλιματικής αλλαγής που θα συζητηθεί σύντομα στο Παρίσι από τους ηγέτες του πλανήτη.

Με αυτά τα δεδομένα, όλοι εμείς, οι Έλληνες, είμαστε ενώπιον ιστορικών διακυβευμάτων. Πολιτικές δυνάμεις και κοινωνία. Καθένας βεβαίως, από τη δική του θέση και με γνώμονα τις υποχρεώσεις του έναντι της συλλογικής μας πορείας.

Καλώ όλους να αναλογιστούν τις ευθύνες τους.

Για την ιστορία δημοσιεύω κείμενο - σημεία της εισήγησης μου σε αντίστοιχο Συμβούλιο Αρχηγών, το Μάιο του 2011.

Από τότε έχουν περάσει πάνω από 4 χρόνια. Επαναλαμβάνω ότι, εάν τότε είχε πρυτανεύσει πνεύμα συνεννόησης, σήμερα η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική.

Ελπίζω με αυτές μου τις σκέψεις και τη δημοσίευση των τότε λεχθέντων μου, να συμβάλω στη διαμόρφωση μιας σοβαρής εθνικής προσπάθειας για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Το κείμενο των σημείων της εισήγησής μου στο Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, το Μάιο του 2011:

"Κύριε Πρόεδρε,

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Πραγματοποιούμε αυτή τη συνάντηση σε μια συγκυρία καθοριστική για το μέλλον της χώρας.
Ο Ελληνικός λαός -πολύ περισσότερο η νεολαία της χώρας, διεκδικεί, απαιτεί μεγάλες και ανατρεπτικές αλλαγές σε ένα πολιτικό σύστημα που μας έφερε μέχρι εδώ.

Και δεν μιλώ απλά για τις ευθύνες μας ως πολιτικοί.

Αλλά για τις θεσμικές αγκυλώσεις και νοοτροπίες που υπάρχουν από τον επιχειρηματικό, μιντιακό, κρατικό, συντεχνιακό χώρο, και πολλά κέντρα, μικρές ή μεγαλύτερες ολιγαρχίες που λυμαίνονται τα κοινά στη χώρα μας.

Αυτή την αγανάκτηση τη νιώθω και τη συμμερίζομαι.

Καθημερινά, εδώ και 18 μήνες, αναρωτιέμαι:

Πώς το πολιτικό σύστημα κατάφερε να μας φθάσει σε αυτή την κατάντια, μια χώρα και έναν λαό με τεράστιες δυνατότητες;

Να μας φθάσει σε τέτοια ηθική και θεσμική χρεοκοπία.

Που κινδυνεύει να μας φέρει σε οικονομική χρεοκοπία.

Που ήδη έχει οδηγήσει την Ελλάδα σε μια ιδιότυπη κηδεμονία και δουλεία.

Την επιτήρηση των εταίρων μας και των θεσμικών μας πιστωτών.

Υπάρχει κανένας μας που θέλει να μείνουμε υπό επιτήρηση;

Υπάρχει κανένας μας που χαίρεται για την ιδιότυπη και πολλές φορές προσβλητική δουλεία και κηδεμονία;

Οι μεγάλες θεσμικές, κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, είναι η προϋπόθεση για να σταθούμε στα δικά μας πόδια.

Να απελευθερωθούμε από αυτές τις δουλείες.

Και σε αυτό ζητώ τη συνεννόηση μαζί σας.

Όχι μόνο σήμερα, αλλά από την πρώτη μέρα που ανέλαβα.

Στην αλλαγή του κράτους, της αυτοδιοίκησης, στην αλλαγή της παιδείας, στην νέα σχέση μας με την Δικαιοσύνη, στο ρόλο των Μέσων Ενημέρωσης, στη διαφάνεια και στην καταπολέμηση της διαφθοράς, στην αλλαγή τελικά του πολιτικού συστήματος, της λειτουργίας του Κοινοβουλίου, της ευθύνης υπουργών και βουλευτών, της λειτουργίας των κομμάτων, του ίδιου του εκλογικού συστήματος.

Αναφέρομαι σε όλες τις αλλαγές που θα απελευθερώσουν τις δυνάμεις της χώρας μας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, από τις πελατειακές εξαρτήσεις αλλά και τις νοοτροπίες που πνίγουν κάθε πρωτοβουλία και ελεύθερη σκέψη.

Δεν οδηγούν τον πολίτη στο να γίνει παραγωγικός και δημιουργός, αλλά παρασιτικός διεκδικητής μιας θεσούλας, μιας επιδότησης, ενός μέσου, ενός χατιριού.

Και αυτή είναι η αιτία - η βαθύτερη αιτία, της σημερινής μας εξάρτησης.

Αντί να αξιοποιούμε όλους τους πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους και το μοναδικό ανθρώπινο δυναμικό μας, το πολιτικό σύστημα άφησε να κυριαρχήσει η λογική του πλιάτσικου.

Η λογική της ιδιοτέλειας και της ιδιοποίησης.

Και κάθε αναλαμπή, πρωτοβουλία, κάθε ικανή προσπάθεια να πνίγεται από τις δυνάμεις που θέλουν να συντηρήσουν αυτό το άθλιο σύστημα.

Αυτά ή τα αλλάζουμε ή είμαστε και εμείς μέρος αυτού του συστήματος που διαιωνίζει εξαρτήσεις, υφέσεις, χρεοκοπίες.

Αυτά δεν αποτελούν τα μόνα που πρέπει να αλλάξουν.

Αλλά χωρίς αυτά - τα βασικά, αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, της δημοκρατίας μας, των θεσμών, δεν θα υπάρξει, με επακόλουθες επιπτώσεις βεβαίως, στην κοινωνική συνοχή.

Χωρίς αυτά, όλα τα άλλα, ανάπτυξη, υγεία, πρόνοια, περιβάλλον, μεταναστευτικό, ασφάλεια, η εξωτερική μας παρουσία και άμυνα, θα είναι μονίμως θύματα ενός κρατικού, πελατειακού συστήματος που υπονομεύει το μέλλον, λειτουργεί χωρίς αποτέλεσμα και οδηγεί τη χώρα σε εξαρτήσεις και αδιέξοδα.

Επιμένω, παρά τις όποιες διαφορές: στα παραπάνω χρειάζεται η ευρύτερη δυνατή συνεννόηση.

Γιατί αυτά αποτελούν τα θεμέλια της δημοκρατίας.

Της δημοκρατικής λειτουργίας της χώρας.

Και της δημοκρατικής νομιμοποίησης των θεσμών της χώρας.

Της εμπιστοσύνης που έχει τελικά ο Έλληνας πολίτης στην ίδια την πολιτεία του.

Και αυτή η συνεννόηση είναι απαραίτητη με όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Ορισμένα ζητήματα θα χρειαστούν συνταγματικές αλλαγές.

Άλλα απλή νομοθέτηση.

Σε κάθε περίπτωση όμως, εγώ είμαι έτοιμος - και επιδιώκω, τη μεγαλύτερη δυνατή συνεννόηση. Όπως την έχουμε επιδιώξει και σε τόσα άλλα θέματα, όπως πχ Καλλικράτης.

Γιατί αυτό, θα προσδώσει και ένα αποτέλεσμα που θα εξασφαλίσει τη διαχρονικότητα, την αποδοχή, την ισχύ, τη δύναμη, τελικά την αξιοπιστία αυτών των θεσμών και αλλαγών.

Και η δημοκρατική αξιοπιστία είναι που έχει χαθεί στο σημερινό πολιτικό σύστημα.

Ξέρω πολύ καλά ότι αρκεί μια απλή πλειοψηφία για να περάσεις νόμους στη Βουλή. Αλλά αν οι αλλαγές δεν εμπεδωθούν στη συνείδηση των πολιτών, αργά ή γρήγορα θα φθαρούν και θα αποτύχουν.

Γι' αυτό, είμαι έτοιμος για πολλές από αυτές τις αλλαγές να προσφύγω ακόμα και στον θεσμό του δημοψηφίσματος.

Για την ευρύτερη δυνατή συναίνεση ή και γνώμη, όπως προβλέπει το σημερινό μας Σύνταγμα.


Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, Κύριε Πρόεδρε,

Πέρα από αυτές τις μεγάλες, τις απαραίτητες αλλαγές, σήμερα παραμένουμε μπροστά σε μια πρωτοφανή κρίση.

Ποια είναι τα στοιχεία που συνθέτουν αυτή την κρίση;

Ζούμε την κρίση χρέους της χώρας μας.

Το δικό μας χρέος, τα δικά μας ελλείμματα.

Που δημιούργησε και τη δική μας αναξιοπιστία σε διεθνές επίπεδο.

Ζούμε τα απόνερα της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Ζούμε τις επιθέσεις των κερδοσκόπων, την κερδοσκοπία των CDS, των παραγώγων.

Ζούμε τις φοβικές αλλά και με εντυπωσιακά ιδιοτελή κίνητρα υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης.

Ζούμε την φοροδιαφυγή ενός κεφαλαίου που βρίσκει καταφύγιο στους φορολογικούς παραδείσους.

Ζούμε το κλίμα φοβίας στις αγορές ομολόγων.

Ζούμε και σε μια Ευρώπη, συντηρητική, φοβική, αμήχανη, εσωστρεφή.

Μια Ευρώπη, που δεν είχε τα θεσμικά εργαλεία να αντιμετωπίσει αυτή τη σύνθετη και πρωτόγνωρη για όλους κατάσταση.

Ζούμε και την αμηχανία ενός διεθνούς συστήματος που δεν έχει ούτε στέρεη, ούτε και δημοκρατική διακυβέρνηση. Που εξαρτάται άμεσα από τη ρευστότητα, από τις εύκολες αλλά και επικίνδυνες ξαφνικές αλλαγές που επηρεάζουν όλο το σύστημα.

Ζούμε και την εποχή της ταχύτητας της πληροφόρησης αλλά και της παραπληροφόρησης, που καταλύει σύνορα – εκεί δεν υπάρχει εσωτερικό και εξωτερικό.

Και αυτό το σύστημα έχει ταλανίσει την Ελλάδα, την έχει αδικήσει, την έχει προσβάλει, σε πολλές περιπτώσεις.

Αυτήν την κρίση διαχειριζόμαστε, αγαπητοί συνάδελφοι.

Πολύπλοκη, δύσκολη, αχαρτογράφητη, απρόβλεπτη.

Θέλετε ξανά να δούμε ποιος έφταιξε;

Εύκολα μπορούμε να μπούμε και πάλι στο παιχνίδι των αλληλοκατηγοριών.

Αυτά τα λέμε στη Βουλή και μας αξιολογεί ο Ελληνικός λαός.

Είναι η ώρα να σταθμίσουμε τις ιστορικές μας ευθύνες απέναντι στον τόπο.
Και εγώ, αγαπητοί συνάδελφοι, τις αναλαμβάνω.

Κλήθηκα από την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού να διαχειριστώ αυτήν την κρίση.
Υπενθυμίζω: αυτήν την κρίση δεν την δημιούργησα, ίσα-ίσα, είχα πει «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε».

Κανένας βέβαια δεν θα μπορούσε να φανταστεί το βάθος και το εύρος των προκλήσεων.

Αυτό, δεν μας πτοεί.

Ανέλαβα τις ευθύνες μου.

Σε μια δύσκολη για την χώρα κατάσταση.

Να διαχειριστώ την κρίση χρέους, αλλά και όλα τα συμπτώματα που αυτή η κρίση φέρνει στην επιφάνεια.

Τη δυσλειτουργία του κράτους. Μια οικονομία που δεν παράγει. Την υφεσιακή πορεία, στην οποία είχαμε ήδη μπει.

Τη μεγάλη σπατάλη και διαφθορά.

Τη ανομία και αυθαιρεσία. Την έλλειψη δικαιοσύνης.

Την απουσία μεταναστευτικής πολιτικής.

Την εγκληματικότητα.

Την ανασφάλεια.

Την έλλειψη συνείδησης - με την εκτεταμένη φοροδιαφυγή και εξαγωγή χρημάτων.

Εγώ περίμενα από όλους σας τη χρονιά που πέρασε όχι καλά λόγια, ή χάιδεμα.

Περίμενα και περιμένω να στηρίξετε την προσπάθεια, να βάλετε πλάτη.

Να φύγουμε όλοι από την συμβατική πολιτική που μας έφερε εδώ.

Να αλλάξουμε όλοι συμπεριφορά, πρακτικές, προτεραιότητες.

Με την όποια σκληρή κριτική για όποια λάθη - αλλά με συνεννόηση για το κεντρικό διακύβευμα και τους βασικούς μας στόχους.

Ακόμα και με στενή συνεργασία σε όσα συμφωνούμε.

Και θεωρώ ότι είχαμε μια καλή παρουσία το Μάρτιο στην ΕΕ.

Όμως υπενθυμίζω:

Το άμεσο και ζωτικό πρόβλημά μας - που επικρέμεται στο λαιμό του Ελληνικού λαού, είναι το χρέος και
βέβαια τα συνεχή ελλείμματα που το διογκώνουν.

Το πρόγραμμα που ακολουθούμε είναι δύσκολο, αλλά είναι βέβαιο ότι θα μας βάλει σε έναν καλύτερο δρόμο.

Ναι, ζούμε μια βαθιά ύφεση – αν και ύφεση είχαμε και το 2009.

Ναι, η κοινωνία μας δοκιμάζεται, πρώτος εγώ το γνωρίζω. Αλλά αυτό είναι το αναπόφευκτο τίμημα των λαθών του παρελθόντος.

Και τα όσα ζούμε σήμερα δεν αποτελούν έκπληξη, είναι πάνω-κάτω αυτό που αναμενόταν να συμβεί.

Διότι είμαστε μόλις στον πρώτο χρόνο ενός τριετούς προγράμματος.

Και είναι σίγουρο ότι αυτός ο δύσκολος δρόμος δεν είναι αδιέξοδο.

Θα μας οδηγήσει το 2012 σε πρωτογενή πλεονάσματα.

Όποια άποψη και αν έχει κανείς για το πρόγραμμα, αυτή είναι η αλήθεια.

Όπως δεν είναι αλήθεια πως ό,τι κάναμε μέχρι τώρα ήταν μάταιο.

Ότι δεν καταφέραμε τίποτα. Ότι οι θυσίες και οι προσπάθειες πήγαν χαμένες.

Δεν είναι έτσι, και σε τελευταία ανάλυση οι ισχυρισμοί αυτοί αδικούν κατάφωρα τις προσπάθειες ενός ολόκληρου λαού.

Καταρχήν γιατί καταφέραμε μέχρι τώρα να σταθούμε όρθιοι και να μη ζήσουμε τον όλεθρο της χρεοκοπίας.

Φανήκαμε μέχρι τώρα συνεπείς, σχεδόν στο σύνολο των δεσμεύσεών μας.

Πετύχαμε το 2010 μείωση του ελλείμματος, που καμία άλλη χώρα δεν έχει πετύχει, κατά 5 μονάδες του ΑΕΠ – μόλις μισή μονάδα λιγότερο από το στόχο.

Τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 1,8% του ΑΕΠ, που είναι η μεγαλύτερη αύξηση στην Ευρωζώνη μαζί με την Πορτογαλία.

Το πρώτο τρίμηνο του 2011 έχουμε ένα πρώτο θετικό σημάδι, με ανάκαμψη κατά 0,8%.

Οι εξαγωγές αυξάνονται με μεγάλο ρυθμό, η ανταγωνιστικότητα βελτιώνεται.

Μειώθηκαν οι καταναλωτικές δαπάνες του κράτους κατά 35%.

Μείωση στα ελλείμματα των ΔΕΚΟ κατά 20% το 2010 και επιπλέον 35% το πρώτο τρίμηνο του 2011.

Βάλαμε παράλληλα μπρος μεγάλες αλλαγές, που η χώρα χρειαζόταν μας εδώ και πολλά χρόνια, αν όχι δεκαετίες.

Σε 19 μήνες, κάναμε όσα δεν είχαν γίνει επί πολλά χρόνια.

  • Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού συστήματος

  • Άνοιγμα εκατοντάδων κλειστών επαγγελμάτων
  • Αναδιοργάνωση ΟΣΕ και Αστικών Συγκοινωνιών
  • Άρση του καμποτάζ
  • "Καλλικράτης" – Αυτοδιοίκηση
  • "Διαύγεια"
  • Αντικειμενικό σύστημα προσλήψεων και προαγωγών στο Δημόσιο
  • Ανεξάρτητη Στατιστική Αρχή
  • Παρακολούθηση και έλεγχος δαπάνης φαρμάκου
  • Έλεγχος δαπανών στην υγεία και συγχωνεύσεις νοσοκομείων
  • Ηλεκτρονική συνταγογράφηση
  • Μεταρρύθμιση στο φορολογικό σύστημα
  • Μεταρρύθμιση αγοράς εργασίας
  • Τομές στην εκπαίδευση - Συγχωνεύσεις σχολείων
  • Ίδρυση επιχείρησης σε μία ημέρα και one – stop – shop
  • Fast track για μεγάλες επενδύσεις
Και πολλά άλλα ακόμη.

Και όλα αυτά, μέσα σε ακραίες συνθήκες διαχείρισης μιας εθνικής κρίσης.

Όχι, δεν τελείωσε η ιστορία των αλλαγών.

Έχουμε πολύ δουλειά ακόμα.

Αλλά για λόγους ανεξάρτητους της δικής μας προσπάθειας, είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, σήμερα, λόγω της έκτακτης κατάστασης και της αδυναμίας να βγούμε στις αγορές – και αυτό δεν αφορά μόνο εμάς αλλά και άλλες χώρες, όπως Ιρλανδία και Πορτογαλία - έχουμε δυστυχώς συγκεκριμένα όρια μέσα στα οποία μπορούμε να κινηθούμε.

Έχουμε τους περιορισμούς μας.

Μας αρέσουν δεν μας αρέσουν, αυτοί είναι κύριοι συνάδελφοι.

Όπως για παράδειγμα, χρειάζεται να βρούμε επιπλέον 6 δις φέτος για να φτάσουμε στους στόχους μας.

Μέσα στο πλαίσιο αυτών των ορίων και αυτών των περιορισμών, εγώ όχι μόνο είμαι διατεθειμένος αλλά και επιδιώκω να ακούσω τις δικές σας πιο καινοτόμες, πιο δίκαιες, πιο αποτελεσματικές, πιο αναπτυξιακές, προτάσεις.

Ακόμα και να διαπραγματευτούμε από κοινού τις πιθανές καλύτερες προτάσεις.

Αρκεί να μην μας βγάζουν έξω από τους στόχους.

Αρκεί να εμπεριέχουν και βασικές αρχές δικαιοσύνης και ευνομίας.

Αρκεί να εμπεδώνουν μια θετική πορεία και προοπτική - να μην είναι δηλαδή ευκαιριακές που υπονομεύουν το μέλλον ενώ χαϊδεύουν το παρόν.

Είμαι διατεθειμένος τα επόμενα χρόνια της θητείας μου ως Πρωθυπουργός, μέχρι τις επόμενες εκλογές, να κάνω ό,τι μπορώ για να δημιουργήσω το υπόβαθρο μιας άλλης πολιτικής κουλτούρας στη χώρα μας.
Η κρίση αυτή να δείξει ότι, οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου μπορούν να συνεννοούνται και μάλιστα, αποτελεσματικά για το κοινό καλό.

Ότι το καλό του τόπου μας ενώνει.

Ότι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί αλλά όχι εχθροί.

Και ότι μπορούμε να έχουμε μια ευπρέπεια και ένα μέτρο στον τρόπο με τον οποίο διαφωνούμε.
Μη νομίζετε πως αυτά είναι ασήμαντα ζητήματα ή θεωρίες.

Αυτά αποτελούν βασική προϋπόθεση για να μπορέσουμε να συνομιλήσουμε ξανά με τον Ελληνικό λαό ως πολιτικοί.

Για να μπορέσουν να ακούσουν οι Έλληνες αυτά που τους λέμε.

Πώς θα κινήσουμε τη χώρα προς τα εμπρός όταν έχουμε φτάσει σε τέτοια σημείο; Αν μη τι άλλο, σε αυτή τη δύσκολη ώρα, ας δείξουμε ότι αλλάζουμε επιτέλους και εμείς συμπεριφορά.

Ότι δεν πολιτευόμαστε με όρους του χθες, με όρους της δεκαετίας του ’70, του ’80 ή του ’90.

Αν δεν το κάνουμε τώρα, που η χώρα είναι σε κίνδυνο, πότε θα το κάνουμε;

Ας δείξουμε πως αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το καλό του τόπου και όχι τα κομματικά συμφέροντα. Ας χάσουμε σε μικροκομματικό επίπεδο, αλλά ας κερδίσουμε σε αξιοπιστία.

Εγώ έχω προτείνει και το ξαναλέω:

Αυτή η συνεννόηση μπορεί να πάρει πολλές μορφές.

Πχ. Είμαι έτοιμος οι προτάσεις του κ. Σαμαρά να αξιολογηθούν, να συζητηθούν, να γίνει τώρα άμεσα και η παράλληλη επαφή και διαπραγμάτευση με την Τρόικα και ό,τι συμφωνηθεί να υιοθετηθεί στο νέο πρόγραμμα.

Είμαι έτοιμος να διεκδικήσουμε μαζί πέρα από ό,τι σήμερα έχουμε πετύχει. Και εάν καταφέρουμε κάτι διαφορετικό ή καλύτερο να το υπερασπιστούμε και να το υπηρετήσουμε μαζί,

Εάν όχι, να σταματήσουμε τον εύκολο λιθοβολισμό για το τι προσπάθειες κάνει η κυβέρνηση.
Και σε κάθε περίπτωση, αυτό που περιμένω, δεν είναι η αναστολή της κριτικής ούτε το τέλος των πολιτικών διαφωνιών, αλλά το τέλος της εύκολης και ανέξοδης ισοπέδωσης.

Οι πολίτες θέλουν να μας δουν να ενώνουμε τις δυνάμεις μας και να προτάσσουμε το καλό της χώρας πάνω από τις κομματικές αντιπαραθέσεις και τις κοκορομαχίες.

Για αυτό απευθύνω αυτή την έκκληση.

Όχι γιατί μου λείπει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Μας την έδωσε απλόχερα ο Λαός πριν 18 μήνες.

Και δείξαμε ότι μπορούμε να παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις.

Μπορούμε και κυβερνάμε αυτοδύναμα.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Μέχρι τώρα, οι κυβερνητικές συνεργασίες στη χώρα μας έγιναν μόνο υπό την πίεση εκλογικών αποτελεσμάτων που δεν έδιναν αυτοδυναμία.

Σήμερα είμαι διατεθειμένος να σας καλέσω ακόμα και σε κυβερνητική συνεργασία.

Όσες δυνάμεις θέλουν πραγματικά να πάει αυτή η χώρα μπροστά.

Να κάνουμε μια νέα αρχή για την χώρα ανατρέποντας δεδομένα και αντιλήψεις.

Συνεργασία όχι για να μοιραστούμε εξουσία.

Αλλά για να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, για να μοιραστούμε την προσπάθεια της αλλαγής που χρειάζεται η χώρα.

Και να αξιοποιήσουμε τους καλύτερους Έλληνες και Έλληνιδες εδώ και παγκοσμίως - όπως και το προσπαθούμε - πχ με το OpenGov.

Χωρίς καμία προκατάληψη.

Σε σημαντικές θέσεις να υπάρχει όχι μόνο διαφάνεια αλλά και πρόσωπα κοινής αποδοχής.

Όπως πχ για το Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας.

Αυτονόητο, αλλά θεωρώ ότι αλλάζει την κουλτούρα της πολιτικής ζωής.

Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι,

Αυτή την πρόταση, μην την εκλάβετε ως έλλειψη βούλησής μου να προχωρήσω.

Το αντίθετο.

Δέστε την ως απόδειξη να υπερβώ τα συμβατικά γιατί πιστεύω στις δυνατότητες της χώρας μας.

Και αυτό υπηρετώ.

Σήμερα δεν είναι η ώρα για παραταξιακές μάχες. Είναι η ώρα για εθνικές μάχες.

Περιμένω από εσάς καθαρή στάση για τα πράγματα.

Η δικιά μου καθαρή στάση είναι η εξής:

1) Δεν πάμε σε εκλογές.

Στη δύσκολη αυτή φάση να συνδράμετε στην απαραίτητη ηρεμία - τουλάχιστον να δουλέψουμε αποτελεσματικά.

Θεωρώ ότι έχω εθνική υποχρέωση να διασώσω τη χώρα.

Θα αξιολογηθούμε όλοι το 2013

2) Είτε συμφωνείτε, είτε όχι, εμείς έχουμε και την ευθύνη και την εντολή να πάμε την χώρα μπροστά.

3) Θα προχωρήσουμε ούτως ή άλλως με την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο για την εφαρμογή των μεγάλων αλλαγών

Σας καλώ να συμπορευτούμε.

Θέλω από σας απόφαση από το σημερινό συμβούλιο που απαντά στα εξής σαφή ερωτήματα:

1. Το άμεσο εθνικό πρόβλημα της χώρας.

Έχουμε δύο δρόμους:

Συνεχίζουμε στο δύσκολο δρόμο της συνεργασίας με τους εταίρους μας για να πετύχουμε την καλύτερη δυνατή λύση για το συμφέρον της χώρας μας ή η χώρα θα κάνει στάση πληρωμών το καλοκαίρι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

2. Πώς απαντάμε στα σενάρια εξόδου από το ευρώ;
Κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να κόψουμε κάθε αφορμή από αυτούς που διακινούν τέτοια σενάρια ή αφήνουμε τις εξελίξεις να μας οδηγήσουν στον καταστροφικό δρόμο της εξόδου από το ΕΥΡΩ;

3. Πώς απαντάμε στο δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας;
Βάζουμε τέλος στα ελλείμματα και συμφωνούμε να πάμε σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό πλην τόκων (δηλαδή, σε πρωτογενές πλεόνασμα) από του χρόνου, από το 2012 ή συνεχίζουμε να αφήνουμε να διογκώνονται τα ελλείμματα που παρήγαγαν το χρέος το οποίο μας πνίγει σήμερα;

4. Πώς απαντάμε στο πρόβλημα του πελατειακά διογκωμένου κράτους;
Παίρνουμε τη γενναία απόφαση να μειώσουμε το αναποτελεσματικό και αντιπαραγωγικό κράτος που η πατρίδα μας δεν μπορεί πια να σηκώσει ή το αφήνουμε να διαιωνίζεται;

5. Αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
Πάμε σε γενναίες αποκρατικοποιήσεις και σε σχέδια που αξιοποιούν επιτέλους την κακοποιημένη δημόσια περιουσία ή συνεχίζουμε να την αφήνουμε να λιμνάζει, να υποαξιοποιείται και να απαξιώνεται;

Θεωρώ ότι για το καλό της χώρας, για το λαό, για τη δημοκρατική μας πορεία και όχι τον εκφασισμό της πολιτικής ζωής, μπορούμε να προσυπογράψουμε τα παραπάνω.

Είναι κανείς που διαφωνεί;

Εφόσον συμφωνούμε σε αυτό ή όποιο άλλο πλαίσιο συνεννόησης, μπορούμε να δούμε χωρίς ταμπού και περιορισμούς τα επόμενα βήματα. Αναφέρω ενδεικτικά:

• Να βρούμε μαζί τις καλύτερες λύσεις για να πετύχουμε τους στόχους που προκύπτουν από το πλαίσιο συνεργασίας με τους εταίρους.

• Να καταγράψουμε λεπτομερώς και να αναδείξουμε τα σημεία σύγκλισης ή και συμφωνίας, πχ για τις αποκρατικοποιήσεις. Σας παρουσίασα μια πρώτη ενδεικτική καταγραφή στις πρόσφατες διμερείς συναντήσεις μας.

• Να δουλέψουμε μαζί για να πετύχουμε ακόμη καλύτερους όρους, ακόμα και για να διαπραγματευτούμε από κοινού δικές σας προτάσεις.

• Να οργανώσουμε κοινές ομάδες εμπειρογνωμόνων.

Είμαι ανοικτός σε όποια άλλη πρόταση συμβάλλει στην εθνική προσπάθεια.

Πριν κλείσω, θέλω να θυμίσω σε όλους τι διακυβεύεται τις κρίσιμες αυτές μέρες και εβδομάδες.

Για λόγους ανεξάρτητους των προσπαθειών μας, δεν φαίνεται προς το παρόν εφικτό η χώρα μας να μπορεί να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες από τις αγορές το 2012, οπότε και τελειώνουν τα 110 δις ευρώ που εξασφαλίσαμε.

Αυτό όμως δεν συνεπάγεται μόνο πρόβλημα για το 2012, αλλά άμεσο πρόβλημα. Το ΔΝΤ δεν μπορεί να μας καταβάλει την επόμενη δόση αν δεν είναι καλυμμένες οι δανειακές ανάγκες της χώρας για τους επόμενους 12 μήνες.

Και ξέρετε πόσο δύσκολη είναι η συζήτηση με τους εταίρους μας για το πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες μας το 2012.

Χρέος μας είναι να βρούμε λύση άμεσα, έτσι ώστε να εισπράξουμε την 5η δόση.

Διαφορετικά, όπως έχει ενημερώσει ο Υπουργός Οικονομικών, τα ταμειακά διαθέσιμα θα εξαντληθούν στα μέσα Ιουλίου, περίπου.

Αυτό το σενάριο δεν υπάρχει για εμάς.

Θα σήμαινε τον απόλυτο όλεθρο για τη χώρα.

Με πρώτα θύματα τους πλέον αδύναμους.

Με δυστυχία που δεν χωράει ο νους μας.

Αυτόν τον κίνδυνο είναι καθήκον όλων μας να τον αποτρέψουμε.

Και θα τον αποτρέψουμε.

Γιατί δεν θέλω ούτε δευτερόλεπτο να σκεφτώ ποιες θα ήταν οι ενδεχόμενες επιπτώσεις σε πλήθος θεμάτων:

• Για την παραμονή μας στο ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη ότι η έξοδος από το ευρώ θα σήμαινε αυτομάτως την απότομη αύξηση του ήδη υπέρογκου δημοσίου χρέους μας.

• Για τη συνοχή της κοινωνίας.

• Για τις μελλοντικές γενιές.

• Αλλά και για την ίδια την ασφάλεια της χώρας μας και τα κρίσιμα εθνικά θέματά μας, αν βγούμε από το στενό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν η χώρα μας καταστεί πολιτικά ή και οικονομικά αποδυναμωμένη, αν αντιμετωπίσουμε ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες.

Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι,

Με τα λόγια αυτά, θέλησα να περιγράψω αυτό που πιστεύω ότι είναι το πεδίο της δικής μας συλλογικής ευθύνης ως πολιτική ηγεσία της χώρας.

Μιας ευθύνης που πιστεύω ότι πρέπει να μας ενώσει στα περισσότερα, αντί να μας χωρίσει.

Οι στιγμές είναι κρίσιμες και ιστορικές

όσο ποτέ άλλοτε.

Απαιτείται από εμάς να φανούμε αντάξιοι του χρέους μας προς την πατρίδα και τους πολίτες.

Για να σώσουμε και να αλλάξουμε τη χώρα μας.

Αλλά και για να μη χάσουμε την ιστορική ευκαιρία που έχουμε μπροστά μας να αλλάξουμε ριζικά και μια για πάντα τον τρόπο με τον οποίον ασκήθηκε η πολιτική στη χώρα μας επί δεκαετίες, αυτόν ακριβώς τον τρόπο που μαζικά καταδικάζουν οι πολίτες που έχουν γυρίσει την πλάτη στην πολιτική και έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους προς τους θεσμούς της χώρας.

Η ιστορία θα μας κρίνει.

Εγώ θα αναλάβω τις ευθύνες μου, όπως έκανα μέχρι τώρα.

Γιατί το θέμα δεν είμαι εγώ, αλλά η χώρα.

Προσδοκώ στη θετική σας στάση.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η κυβέρνησή μου θα εγγυηθεί τη σταθερότητα και ομαλή πορεία της χώρας.

Αυτό είναι το καθήκον μας και θα το κάνουμε."