Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Ποιο μπορεί να είναι σήμερα το περιεχόμενο μιας αξιοπιστης σοσιαλδημοκρατίας ;


      Σκέψεις, θέσεις και προτάσεις-Για ένα ελληνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση

        Του Μιχάλη Καρχιμάκη
 
           Πρώην Υφυπουργού - Στελέχους Κινήματος Δημοκρατών  Σοσιαλιστών       

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Eίναι γεγονός πως η διεθνής οικονομική κρίση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλο τον κόσμο προκάλεσε διαδοχικούς τεκτονικούς σεισμούς όχι απλά στις αγορές αλλά και σε παραδοσιακές πολιτικές και κοινωνικές αξίες.

Το μεγαλύτερο πολιτικό θύμα αυτής της κρίσης τουλάχιστον στο δικό μας πολιτικό και γεωγραφικό ημισφαίριο υπήρξε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία που βρέθηκε μπροστά σε ένα υπαρξιακό δίλλημμα.
Να συγκρουστεί   από τη μια και να υπερασπιστεί τον κόσμο όπως τον γνωρίζαμε ως χτες ή να συναινέσει στην υποχώρηση του κοινωνικού κράτους και των κεκτημένων που μαζί με τους πολίτες κατοχύρωσε μέσα από την κοινοβουλευτική διαδικασία όλα τα προηγούμενα χρόνια?
Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Όμως όποια κι αν ήταν η απάντηση που έδωσαν οι ηγεσίες των σοσιαλιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων σ' αυτό το θεμελιώδες ερώτημα, η αλήθεια είναι ότι η απάντηση που έδινε η ίδια η πραγματικότητα είναι ότι βρέθηκαν σε ένα πόλεμο χωρίς όπλα, σε μια μάχη με ξύλινα σπαθιά.

Και ήταν αυτή η ίδια η σοσιαλδημοκρατία που παρέδωσε τα όπλα, όταν τη δεκατία του 90΄,η εκσυγχρονισμένη εκδοχή της έπαψε να είναι μια μορφή εξανθρωπισμού τηςελεύθερης οικονομίας και περιορισμού των κοινωνικών ανισοτήτων που αυτή γεννά αλλά μια άλλη, πιο εύπεπτη κοινωνικά διαχείριση του οικονομικού μονεταρισμού.

Ήταν αυτή η "εκσυγχρονισμένη" δήθεν σοσιαλδημοκρατία που παρέδωσε το όπλο της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου μέσω της φορολογίας και επέτρεψε τη βιομηχανική μετανάστευση από την Ευρώπη σε χώρες του Τρίτου Κόσμου όπου η οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή συνοδεύεται από ένα πιάτο φαϊ κι όχι από την ταυτόχρονη ανάπτυξη του εισόδηματος και των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών.

Για ποιά σοσιαλδημοκρατία λοιπόν μπορούμε σήμερα να μιλάμε όταν το μεγάλο κεφάλαιο μπορεί να διαφεύγει της συμμετοχής του στο χρέος της κοινωνικής αλληλεγγύης και με ένα κλικ σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή να μεταφέρει πακτωλούς χρημάτων σε τροπικούς φορολογικούς παραδείσους?

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Μιχάλης Καρχιμάκης: Αυτός ήταν ο Ανδρέας που διέγειρε την ψυχή, τα συναισθήματα και την συνείδηση κάθε προοδευτικού ανθρώπου




-Αντιμετώπιζε τα πολιτικά ζητήματα έτσι ώστε να διεγείρει την ψυχή τα συναισθήματα και την συνείδηση κάθε προοδευτικου ανθρώπου.

-Ηξερε πως δημιουργός είναι η αταλάντευτη βούληση. Δημιουργός είναι η συστηματική δουλειά, είναι η στράτευση των δυνάμεων της κοινωνίας, είναι το πέρασμα από τις θεωρητικές προθέσεις στις πράξεις και στη δύναμη ανάληψης της ευθύνης.

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Η αποτελεσματικότητα της ελληνικής δικαιοσύνης σε σχέση με την ανάπτυξη!

του Μιχάλη Καρχιμάκη
       Θέσεις και προτάσεις 
Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ


Μια από τις αναγκαίες κι επείγουσες μεταρρυθμίσεις, τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση καλείται από τους εταίρους να υλοποιήσει άμεσα, ως προαπαιτούμενο στοιχείο απόδειξης της καλής της θέλησης, να προβεί σε αξιόπιστη διαπραγμάτευση, αποτελεί η νομοθέτηση διαδικασιών για την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης.

Στο κείμενο, μάλιστα, της συμφωνίας με τους εταίρους διατυπώνεται ρητά πως η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να υιοθετήσει μέχρι τις 22 Ιουλίου νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προκειμένου να υπάρξει σημαντική αναμόρφωση των διαδικασιών και το σύστημα Δικαιοσύνης να βελτιώσει σημαντικά την ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης αλλά και να μειώσει τα κόστη.

Ακόμα μία φορά όμως, διαπιστώνεται ότι τόσο οι Ευρωπαίοι εταίροι όσο και η κυβέρνηση, προάγουν, χάριν της «επιτάχυνσης της απονομής δικαιοσύνης», την αναμόρφωση των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και κατά κάποιες πληροφορίες που έρχονται στη δημοσιότητα, πιθανόν και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Ενώ ουδείς λόγος γίνεται για οποιαδήποτε τροποποίηση-αναμόρφωση του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ο οποίος ρυθμίζει την δικονομική διαδικασία επίλυσης όλων των διοικητικών διαφορών χρηματικού περιεχομένου που αφορούν στην είσπραξη δημοσίων εσόδων.

Ακόμα μία φορά, φαίνεται να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση διαδικασιών που αφορούν στην επίλυση ιδιωτικών διαφορών από τις οποίες το Δημόσιο επ΄ουδενί επωφελείται, ενώ ταυτόχρονα οι επίλυση των διοικητικών διαφορών, γίνεται όλο και πιο χρονοβόρα εξαιτίας αφενός της αύξησης του όγκου των διοικητικών υποθέσεων και αφετέρου της έλλειψης οποιασδήποτε ουσιαστικής πρωτοβουλίας για την επιτάχυνσή της.

Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις αλλά και από την εμπειρία του πρόσφατου παρελθόντος που οδήγησε σε μαζική αποχή τους δικηγόρους όλης της χώρας προκαλώντας επιπλέον ζημία , στην ήδη δυσκίνητη χρονικά απονομή δικαιοσύνης όλων των κλάδων, προκύπτει ότι οι μεταρρυθμίσεις που φαίνεται να προετοιμάζονται είναι προσανατολισμένες στην κατεύθυνση κυρίως ,αν όχι αποκλειστικά, της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των Τραπεζών εις βάρος των πολιτών.

Η αλλαγή π.χ. των κριτηρίων κατάταξης των πιστωτών στην περίπτωση χρεωκοπίας και εκκαθάρισης επιχείρησης, και η εξαίρεση του δικαιώματος αποζημίωσης των εργαζομένων από εκείνα που ικανοποιούνται προνομιακά, σύμφωνα με το νεό άρθρο 977 του ΚΠολΔ, που φέρεται να πρότεινε η Κυβέρνηση, εγγράφως στους θεσμούς, καταδεικνύει την πρόθεση ανάδειξης των συμφερόντων των Τραπεζών-πιστωτών σε απόλυτη προτεραιότητα, έναντι οποιουδήποτε άλλου.

Σε αυτή ιδίως την κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία η απαίτηση για επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, γίνεται πλέον σαφές, ακόμα και από τους δανειστές μας εταίρους ότι αποτελεί απαραίτητο πρόκριμα για οποιονδήποτε σχεδιασμό αναπτυξιακής πολιτικής, εντός της Ευρωζώνης, είναι πολύ κρίσιμο οι πρωτοβουλίες που θα ληφθούν να προσανατολίζονται σε αποτελεσματική κατεύθυνση.

Η ανάγκη για εκσυγχρονισμό του μοντέλου λειτουργίας και απονομής της διοικητικής δικαιοσύνης είναι άμεση και επιτακτική. Ενώ πρέπει να γίνει αντιληπτή η προέχουσα έναντι των άλλων δικονομιών σημασία των διαδικασιών που αυτή διέπει, λόγω της αναπόσπαστης συνάφειάς τους με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Η διαμόρφωση προτάσεων με σαφές περιεχόμενο και συγκεκριμένο προσανατολισμό, ουσιαστικής ενίσχυσης της διοικητικής δίκης πρέπει να τεθεί σε προτεραιότητα.
Για τη διαμόρφωση των προτάσεων αυτών απαιτούνται :

  1. ΕΝΑΡΞΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-συνδιαμόρφωση των προτάσεων για την επιτάχυνση και αποτελεσματικότητα της Διοικητικής Δίκης από όλους του εμπλεκόμενους φορείς, Δικαστικούς Λειτουργούς, Δικηγόρους, Δικαστικούς Υπαλλήλους κλπ.

  1. ΘΕΣΠΙΣΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ - ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Η δικαστική εξουσία και ιδίως η διοικητική δικαιοσύνη μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο όταν υπάρχει αποτελεσματική διοίκηση και αποτελεσματική νομοθέτηση.
Η συγκεκριμενοποίηση της συλλειτουργίας νομοθεσίας, διοικητικής διαδικασίας και διαδικασίας εκδίκασης διοικητικών διαφορών είναι μονόδρομος.

  1. ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ.

Στα πλαίσια αυτών των κατευθύνσεων  και πάντοτε εντός των ορίων του Συνταγματικού Δικαιώματος της Δικαστικής Προστασίας, θα πρέπει να εξεταστούν:

1αΗ δυνατότητα θέσπισης επιπλέον όρων και προϋποθέσεων στη χορήγηση αναστολής από τα Διοικητικά Δικαστήρια.

Α) Με το καθεστώς που ισχύει έως σήμερα στις Δικονομίες των Διοικητικών Δικαστηρίων, και συγκεκριμένα στη Δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας, στη Δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τη Δικονομία των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων, οι ΚΥΡΙΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ που εξετάζονται για τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης διοικητικών πράξεων είναι (με μικρές παραλλαγές σε κάθε ειδικότερο δικονομικό κείμενο):

  1. Η πρόδηλη βασιμότητα του ενδίκου βοηθήματος(ελάχιστες περιπτώσεις αναστολών χορηγούνται γι αυτό το λόγο)

  1. Η απόδειξη εκ μέρους του αιτούντος την αναστολή , ΟΤΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΘΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ ΒΛΑΒΗ, ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ, καθώς και η επίκληση περιουσιακών αγαθών εις βάρος των οποίων επαπειλούνται μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης.


Η δεύτερη αυτή περίπτωση, η οποία είναι και μακράν η συνηθέστερη αιτία χορήγησης αναστολής, επιφέρει ως αποτέλεσμα την αναστολή , δηλαδή το  «πάγωμα» εκτέλεσης της διοικητικής πράξης στην οποία αφορά, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση οριστική από το Διοικητικό Δικαστήριο.

Ακόμα όμως και όταν εκδοθεί απόφαση από το Πρωτοβάθμιο Διοικητικό Δικαστήριο, είναι δυνατή η αίτηση για τη χορήγηση αναστολής κατά της δικαστικής απόφασης μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του Δευτεροβάθμιου κ.ο.κ.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, ο μέσος χρόνος που απαιτείται σήμερα για την έκδοση  αμετάκλητης απόφασης από τα ανώτατα Διοικητικά Δικαστήρια είναι από 8 έως και 14 έτη.

Επομένως, σε πολλές περιπτώσεις η τελική έκδοση απόφασης είναι αλυσιτελής και η δικαστική προστασία ανεπίκαιρη καθώς, ο διάδικος μπορεί να έχει πτωχεύσει (όταν πρόκειται για χρηματικό καταλογισμό) , να έχει αποβιώσει κ.ο.κ.

Β) Με δεδομένο, ότι στις ως άνω αναφερόμενες δικονομίες ορίζεται ότι η αναστολή είναι δυνατό να μη χορηγηθεί για λόγους δημοσίου συμφέροντος, θα πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια του Εθνικού Διαλόγου :

  1. H δυνατότητα νομοθετικής εξειδίκευσης των λόγων δημοσίου συμφέροντος που αποκλείουν τη χορήγηση αναστολής σε αναπτυξιακές δίκες
  2. Η δυνατότητα απαγόρευσης χορήγησης αναστολής σε φορολογικές δίκες όταν πιθανολογείται από τον δικαστή η πρόθεση φοροδιαφυγής από τον αιτούντα.

  1. H δυνατότητα επανεξέτασης σε ορισμένες περιπτώσεις της χορηγηθείσας αναστολής εντός ενός έτους π.χ. προκειμένου να είναι δυνατό να διακριβωθεί αν συνεχίζει να υφίσταται η οικονομική αδυναμία του αιτούντος.

  1. H θέσπιση ειδικότερων προϋποθέσεων χορήγησης αναστολής στις αναπτυξιακές δίκες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας σε συνάρτηση  με το έννομο συμφέρον του αιτούντος.

1β) H οριοθέτηση με νόμο του εννόμου συμφέροντος στις δίκες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και ειδικότερα στις δίκες που αφορούν σε αναπτυξιακά έργα και επενδύσεις.

Το έννομο συμφέρον , δηλαδή το «δικαίωμα» προσφυγής του πολίτη στα διοικητικά δικαστήρια, λόγω της βλάβης που υφίσταται από την έκδοση κάποιας διοικητικής πράξης, όπως έχει οριστεί από τη Νομολογία , πρέπει να είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΕΝΕΣΤΩΣ.

Εντούτοις, ιδίως στις περιβαλλοντικές δίκες που συναρτώνται άμεσα με την εκτέλεση δημοσίων αναπτυξιακών έργων, το έννομο αυτό συμφέρον έχει διευρυνθεί υπέρμετρα με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η άσκηση αίτησης ακυρώσεως και αναστολής στο ΣτΕ ακόμα και από κάποιους πολίτες οι οποίοι έχουν συμμετοχή σε περιβαλλοντικές οργανώσεις χωρίς να έχουν άμεση διασύνδεση με την επίδικη έννομη σχέση.

1γH δυνατότητα νομοθετικής πρόβλεψης αποζημιωτικής ευθύνης εις βάρος του φυσικού ή νομικού προσώπου και υπέρ του Δημοσίου που με προδήλως αβάσιμα ένδικα βοηθήματα αλλά με λόγους που επιτρέπουν τη χορήγηση αναστολής και με υπαιτιότητα, προκαλεί  επιβράδυνση στην εκτέλεση δημοσίων έργων, συμβάσεων κλπ. εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.
2αΗ ανεξαρτησία της λειτουργίας της Δικαιοσύνης τείνει αρκετές φορές να συγχέεται με την απομόνωσή της από τις άλλες δύο λειτουργίες, τη νομοθετική και την εκτελεστική.

Όμως, η ύπαρξη στρεβλώσεων στο επίπεδο της νομοθεσίας οδηγεί αναπόφευκτα στην δημιουργία στρεβλώσεων και στη διοίκηση η οποία καλείται να εφαρμόσει τις νομοθετικές διατάξεις κι εν τέλει επιβαρύνεται υπέρογκα και η διοικητική δικαιοσύνη η οποία επιφορτίζεται με επιπλέον όγκο υποθέσεων που έχουν ανακύψει από τις εν λόγω στρεβλώσεις.

Σε αυτή την κατεύθυνση είναι επιτακτικό να δρομολογηθούν τα εξής:

  1. Να επανεξεταστούν και επαναδιατυπωθούν, με προσαρμογή στις σύγχρονες ανάγκες της δημόσιας διοίκησης και του πολίτη τα βασικά νομοθετήματα που διέπουν τη διοικητική διαδικασία. Ιδιαίτερα , λόγω και της ισχύος του νόμου «Περί Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης» αλλά και του νόμου για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», οι οποίοι παρέχουν ευρεία πρόσβαση του πολίτη στη δημόσια πληροφορία, πρέπει να επανεξεταστούν διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, αναφορικά με την πρόσβαση του διοικουμένου στα δημόσια έγγραφα, την έναρξη ισχύος της διοικητικής πράξης από την κοινοποίησή της και τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος της προηγούμενης ακρόασης. 

Ο εκσυγχρονισμός των ως άνω διατάξεων, είναι δυνατό να άρει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την περιοριστική αντιμετώπιση που έχει επιφυλάξει έως σήμερα ο νομοθέτης και επομένως να αφαιρέσει ένα μεγάλο τμήμα υποθέσεων που καταλήγουν στα διοικητικά δικαστήρια και οι οποίες πηγάζουν από τις διατάξεις αυτές.

  1. Να δημιουργηθεί στις υπηρεσίες του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γραφείο επεξεργασίας της Νομολογίας, το οποίο θα αναλαμβάνει να εκδίδει μηνιαίως εμπεριστατωμένο δελτίο Νομολογίας για τα διοικητικά θέματα που έχουν κριθεί με αποφάσεις της Ολομέλειας ή των Τμημάτων και που άπτονται δικών με αναπτυξιακό και οικονομικό ενδιαφέρον για τα συμφέροντα του Δημοσίου και να αποστέλλει με τη μορφή Εγκυκλίου , το δελτίο αυτό στις υπηρεσίες που τις αφορά η νομολογιακή ερμηνεία των ζητημάτων που περιλαμβάνονται.
Έτσι π.χ. για ζητήματα πολεοδομικού, χωροταξικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος εν γένει, θα πρέπει να αποστέλλεται μηνιαίως η νομολογιακή αντιμετώπισή τους, στις αρμόδιες υπηρεσίες που εγκρίνουν περιβαλλοντικούς όρους, ώστε να είναι εκ των προτέρων δυνατή η συμφωνία τους με τη νομολογία και να μην απαιτείται η προσφυγή στη δικαιοσύνη για την ακύρωσή τους με την αντίστοιχη αναστολή του έργου στο οποίο θα αφορούν.
  1. Να θεσπιστεί νομοθετικά η υποχρεωτική συμμετοχή στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που επεξεργάζονται νομοθεσία σχετική με τη διοικητική διαδικασία και δικαιοσύνη, διοικητικών δικαστών και διοικητικών υπαλλήλων οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι να  εκφέρουν προτάσεις ενίσχυσης και αποτελεσματικότητας του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της διοίκησης και της διοικητικής δικαιοσύνης.
3) Η μέχρι σήμερα προσπάθεια λειτουργίας των επιτροπών επίλυσης διοικητικών διαφορών έχει καταρχήν εστιαστεί στις Επιτροπές Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών.

Τα αποτελέσματα από την πραγματική τους λειτουργία κατέδειξαν ότι η συμβολή τους είναι μάλλον ζημιογόνος για το δημόσιο συμφέρον αλλά και το συμφέρον του πολίτη.

Ο υπέρογκος αριθμός υποθέσεων (περίπου 700 ανεκδίκαστες υποθέσεις παρέμειναν στο τέλος του 2013 στην Επιτροπή του άρθρου 70β) και το δυσνόητο νομικό πλαίσιο με το οποίο θεσπίστηκαν ιδίως οι προθεσμίες προσφυγής, σιωπηρής αποδοχής τους και τεκμαιρόμενης έκδοσης απόφασης, δημιούργησαν τεράστια σύγχυση στους ενδιαφερόμενους και τους δικαστές, επιφόρτισαν με επιπλέον βάρος τα διοικητικά δικαστήρια και απέτρεψαν την δυνατότητα είσπραξης δημοσίου χρήματος.

Είναι άμεση αναγκαιότητα, τώρα πλέον που έχουν εντοπιστεί οι λόγοι δυσλειτουργίας τους, να αναμορφωθεί και κυρίως να αποσαφηνιστεί αρχικά το νομοθετικό  καθεστώς που  διέπει τις Επιτροπές Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στο Ψήφισμα της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών κατά την τελευταία Γενική Συνέλευσή τους, "Τους τελευταίους 30 μήνες έχουν ψηφιστεί έξι αμιγώς φορολογικοί νόμοι με 177 άρθρα και 17 νόμοι στους οποίους συμπεριλήφθηκαν 71 νέες φορολογικές διατάξεις. Για αυτά εκδόθηκαν 111 υπουργικές αποφάσεις και 138 διευκρινιστικές εγκύκλιοι.»

Επιπλέον, απαραίτητη είναι η επαρκής στελέχωση με εξειδικευμένους σε νομικά και φορολογικά θέματα υπαλλήλους, καθώς και η αύξηση των μελών που απαρτίζουν τις εν λόγω επιτροπές.
Συνοψίζοντας, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι καμία μεταρρύθμιση και νομοθετική πρωτοβουλία δεν θα μπορέσει να ευοδωθεί αν δεν προβλεφθεί ΑΜΕΣΑ η αύξηση των οργανικών θέσεων των Διοικητικών Δικαστών και υπαλλήλων των Διοικητικών Δικαστηρίων. Ενδεικτικά οι ετήσια προκήρυξη του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την πρόσληψη Διοικητικών Δικαστών, του έτους 2014, περιελάμβανε 20 μόνο θέσεις εκ των οποίων οι 6 θέσεις ήταν για το Συμβούλιο της Επικρατείας , οι 6 για το Ελεγκτικό Συνέδριο και οι 8 για τα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια όλης της Ελλάδας. 

Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι υποψήφιοι διοικητικής κατεύθυνσης, που συμμετέχουν στο Διαγωνισμό για την Εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών , είναι ετησίως περίπου 400, εκ των οποίων οι 200 περίπου πετυχαίνουν βαθμολογία πάνω από την οριζόμενη βάση εισαγωγής, αλλά μένουν εκτός λόγω χαμηλού αριθμού θέσεων, είναι προφανές ότι η κάλυψη σε περίπτωση αύξησης των θέσεων, θα είναι άμεσα εφικτή λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού των ενδιαφερομένων υποψηφίων.

Η ανορθολογική κατανομή προσωπικού, στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα πρέπει να ανακατανεμηθεί αντί να μιλούν κάποιοι για απολύσεις και διαθεσιμότητες, και να διοχετευθεί μετά από μια ταχύρυθμη επιμόρφωση στους ελεγκτικούς μηχανισμούς , οι οποίοι και θα κληθούν να συμβάλουν στην διεύρυνση του δημόσιου πλούτου στην χώρα.



Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΕΥΠ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΜΟΥ.

ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗ Η ΣΚΟΠΙΜΗ ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ.
ΟΣΟΙ ΜΕΘΟΔΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ ΜΟΥ ΤΟΤΕ, ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΑΛΛΩΝ, ΕΠΙΔΙΩΞΕΩΝ ,ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΔΙΚΟΙ ,ΓΙΑ ΣΕΙΡΑ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ.
[ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΕΣ,ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ,ΚΛΠ]

Με αφορμή νεες διαρροές με την υπόθεση της τότε δίωξης μου για έγγραφα της Ε.Υ.Π που ΔΗΘΕΝ βρέθηκαν στην κατοχή μου και την εγγύηση του 1 εκατ. ευρώ που ΔΗΘΕΝ επιβλήθηκε.
«Θέλω,ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, να διευκρινίσω και να αποκαταστήσω την απόλυτη και μοναδική αλήθεια .
1)ΟΥΔΕΠΟΤΕ από την έρευνα που διενεργήθηκε σε μένα ΒΡΕΘΗΚΑΝ ,ΕΓΓΡΑΦΑ της ΕΥΠ, και αυτό το αναφέρει και ο ίδιος ο αρμόδιος ανακριτής.
Το μόνο που βρέθηκε ήταν έγγραφο του στρατού, όταν ήμουν κοινοβουλευτικός υπεύθυνος άμυνας,της αντιπολιτευσης [σκιωδης υπουργος Αμυνας] που υπό την θεσμική μου ιδιότητα κατέθεσα νομίμως με ερώτηση μου στην βουλή,επισημαίνοντας, την αγωνία κάποιων στελεχών των Ε.Δ για να μην θρηνήσουμε νέα θύματα μετά την πτώση του ΣΙΝΟΥΚ και επί του οποίου θεσμικά απάντησε δημόσια ο αρμόδιος υπουργός όπου εκ της δημόσιας και εκτενούς απαντήσεως του στην βουλή δεν είχε απόρρητο χαρακτήρα .
2)Ουδέποτε κατέθεσα εγγύηση 1 εκατ. ευρώ.
Η τότε σκανδαλώδης και ατυχής εγγύηση του 1 εκατ. ευρώ που επιχειρήθηκε να επιβληθεί,απεσύρθη ολοσχερώς σε λίγες μέρες αργότερα λόγω του παραλόγου και του ασύμβατου χαρακτήρα της.
ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΡΕΣΚΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΟΣΩΝ ΔΕΝ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ,ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΜΕΝΟΙ.

Η Αλήθεια για τις Off-shore

του Μιχάλη Καρχιμάκη

Στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών είναι χαραγμένη η στιγμή, όπου κορυφαίος υπουργός των κυβερνήσεων του Κώστα Καραμανλή ομολόγησε από τηλεοράσεως μετά από καταγγελία μου, με περισσή αλαζονεία, ότι είχε στην ιδιοκτησία του offshore εταιρείες.

Αυτό, όπως διατεινόταν με αρκετές δόσεις θράσους ο υπουργός, ήταν νόμιμο. 

Και ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό! 

Το κοινό περί δικαίου αίσθημα, ακόμη και η κοινή λογική, προσβάλλονταν βάναυσα από τέτοιες διανοητικές ακροβασίες, με τις οποίες γινόταν προσπάθεια να δικαιολογηθεί το καταφανώς αδικαιολόγητο.

Ένας πολιτικός που έχει ταχθεί να υπερασπίζεται τη διαφάνεια στο δημόσιο βίο να κρύβει τα περιουσιακά του στοιχεία εκεί, όπου είναι δύσκολο να αποκαλυφθούν. 

Ένας πολιτικός που αποφασίζει για τους φόρους που πληρώνουν όλοι να εξαιρεί τον εαυτό του, βρίσκοντας καταφύγιο σε φορολογικούς παραδείσους.   

Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου έδωσε τέλος με τον πιο καθαρό τρόπο σε αυτά τα ύποπτα πολιτικάντικα παιχνίδια, που τραυμάτισαν σοβαρά το κύρος του πολιτικού κόσμου. 

Το 2010, με μια ρύθμιση που έτυχε ευρύτατης κοινοβουλευτικής αποδοχής, απαγόρευσε σε όλα τα πολιτικά στελέχη να συμμετέχουν στη διοίκηση ή στη μετοχική σύνθεση εξωχώριων (offshore) εταιρειών, χωρίς να αφήνει «παράθυρα» για εξαιρέσεις ή άλλους περίεργους χειρισμούς.   

Όσοι όψιμα ανακάλυψαν ότι ήταν δήθεν ασαφής ο ορισμός της «εξωχώριας εταιρείας» και αυτό καθιστούσε προβληματική την εφαρμογή της ρύθμισης μάλλον ασκούν κριτική εκ του πονηρού.

 Όφειλαν να γνωρίζουν ότι από το 1994, με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, είχε δοθεί ένας επαρκής και σαφέστατος ορισμός της εξωχώριας εταιρείας:   «ως εξωχώρια εταιρεία εννοείται η εταιρεία που έχει την έδρα της σε αλλοδαπή χώρα και με βάση την νομοθεσία της δραστηριοποιείται αποκλειστικά σε άλλες χώρες και απολαμβάνει ιδιαίτερα ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης».

Τα πράγματα, λοιπόν, ήταν απλά, για όσους ήθελαν να το αντιληφθούν!   

Απαγορευόταν στα πολιτικά πρόσωπα να κρατούν περιουσιακά στοιχεία σε φορολογικούς παραδείσους, «συνεργάσιμους» και μη.   

Αυτή την απλή και διαφανή ρύθμιση, που θα την προσυπέγραφε κάθε Έλληνας πολίτης, ήλθε να θέσει λανθασμένα υπό αμφισβήτηση η κυβέρνηση που εκλέχθηκε κάνοντας, σωστά, «σημαία» τις υποσχέσεις για αποκατάσταση της διαφάνειας στην πολιτική ζωή και για αμείλικτη πάταξη της διαφθοράς.

Όποιος αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τη διαφάνεια, όμως, δεν νοείται, να κινείται στο ημίφως της «μνημονιακού τύπου» νομοθέτησης με πολυνομοσχέδια χιλιάδων σελίδων.  

 Αν η κυβέρνηση ήθελε να νομοθετήσει για το θέμα των offshore, θα έπρεπε να φώτιζε επαρκώς τη σχετική διάταξη κατά τη συζήτησή της στη Βουλή και θα ζητούσε ευρύτερη συναίνεση, όπως έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου το 2010, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν έπρεπε να «χώνευε» τη διάταξη μέσα σε χιλιάδες σελίδες ετερόκλητων διατάξεων, που συζητήθηκαν σε συνθήκες πίεσης με κατεπείγουσες διαδικασίες, για να φθάσουμε στο σημείο να πληροφορηθούν την ύπαρξή της από τις εφημερίδες, μια εβδομάδα μετά την ψήφισή της (!), ακόμη και οι βουλευτές της πλειοψηφίας.

Όταν όλοι κατάλαβαν ότι μέσα σε μια νύχτα η κυβέρνηση είχε επιτρέψει στα πολιτικά πρόσωπα να έχουν εξωχώριες εταιρείες, αρκεί αυτές να εδρεύουν σε «συνεργάσιμους» παραδείσους, προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι δήθεν τη διάταξη είχαν επιβάλει οι ξένοι πιστωτές και η ψήφισή της ήταν μέρος της συμφωνίας για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης από τους θεσμούς.

Το αληθές είναι ότι η κυβέρνηση ανέλαβε, πράγματι, την υποχρέωση, με το μνημόνιο του περασμένου καλοκαιριού, να «εφαρμόζει πλήρως και εγκαίρως τις συστάσεις της GRECO», δηλαδή της Ομάδας Κρατών κατά της Διαφθοράς, που μετέχουν στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Όμως, παρότι η GRECO είχε διατυπώσει, στην τελευταία έκθεσή της (Ιούνιος 2015) μια γενική σύσταση να αναθεωρηθεί η διάταξη για τις offshore, αυτό δεν σήμαινε κατ’ ανάγκη ότι η κυβέρνηση είχε την υποχρέωση να νομιμοποιήσει τη συμμετοχή σε εξωχώριες εταιρείες, εφόσον έδρευαν σε «συνεργάσιμους» φορολογικούς παραδείσους.

Αυτό ήταν δική της απόφαση, όπως δική της απόφαση ήταν, μετά τη γενική κατακραυγή για την αρχική ρύθμιση, να νομοθετήσει την ακραία γενική απαγόρευση συμμετοχής πολιτικών προσώπων σε οποιαδήποτε ξένη εταιρεία.

Όπως δική της απόφαση ήταν από τις συνολικά 19 σοβαρές συστάσεις που είχε απευθύνει η GRECO, πολλές από τις οποίες ήταν ιδιαιτέρως σοβαρές, να επιλέξει να μετουσιώσει σε νομοθετική ρύθμιση μόνο μία.

Ανεξάρτητα από το αν το επιδίωξε, ή απλώς υπέπεσε σε άλλο ένα σφάλμα, η κυβέρνηση κατάφερε με τη «διάταξη» για τις offshore, που τέθηκε σε ισχύ για μια ημέρα, να δοθεί άφεση αμαρτιών σε όσα πολιτικά πρόσωπα είχαν συμμετοχή σε τέτοιες εταιρείες και θα κινδύνευαν να υποστούν τις ποινικές συνέπειες του νόμου (ποινή φυλάκισης, πρόστιμα).

 Και ο τελευταίος φοιτητής του υπουργού Δικαιοσύνης γνωρίζει το αξίωμα του Ποινικού Δικαίου: ευνοϊκότερη διάταξη υπερισχύει κάθε άλλης.

Στο μέλλον θα δούμε αν και ποια πολιτικά πρόσωπα θα επωφεληθούν από αυτό το «συγχωροχάρτι».

Η στάση της Νέας Δημοκρατίας σε αυτή την υπόθεση μόνο ως ομολογία ενοχής μπορεί να ερμηνευθεί.  Η παράταξη με τους υπουργούς των «νόμιμων και ηθικών» offshore και με τον κορυφαίο σύμβουλο τέως πρωθυπουργού και αρχηγού της να θεωρείται «πρύτανης» στην ίδρυση και διαχείριση offshore εταιρειών, ακόμη και στους λιγότερο «συνεργάσιμους» πολιτικούς παραδείσους, έκανε πως δεν κατάλαβε τι ακριβώς ανέφερε η αρχική διάταξη του πολυνομοσχεδίου και «ξύπνησε» μόνο από τα δημοσιεύματα του Τύπου.   

Άσκησε για λίγο θορυβώδη αντιπολίτευση αλλά τελικά... εξαφανίσθηκε από τη Βουλή, όταν συζητήθηκε η αναθεωρημένη διάταξη. Ορθά αντιλήφθηκε η ηγεσία της ΝΔ ότι στο σπίτι του κρεμασμένου καλό είναι να αποφεύγονται οι συζητήσεις για σκοινιά.   

Όσα και αν έχουν ειπωθεί για να σπιλωθούν οι κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου, κυρίως από όσους δεν αισθάνονταν άνετα με ένα πρωθυπουργό που είχε το θάρρος να θίγει συμφέροντα και να υπερασπίζεται τη διαφάνεια με απλά και δραστικά μέτρα, γίνεται σαφές πλέον ποιος νομοθετούσε στο φως της ημέρας με γνώμονα την προστασία της Δημοκρατίας από τις «σκιές» της διαφθοράς και ποιοι απαλλάσσουν τους πολιτικούς των φορολογικών παραδείσων, ποιοι ψήφιζαν την διάταξη ή δήλωναν παρών, εκ των υστέρων διαμαρτυρόμενοι ή εγκατέλειπαν ατάκτως το πεδίο της κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης με τον φόβο ότι θα βρεθούν μπροστά στα αμαρτήματα του παρελθόντος τους...  

ΕΝΑΣ 76ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΔΑΞΕ ΗΘΟΣ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ

Ο 76χρονος Μανόλης Χρυσοφάκης γεννήθηκε φτωχός, και εργάστηκε πολύ σκληρά πουλώντας ξυπόλυτος κουλούρια από τα 8 του χρόνια. Έπειτα  συνέχισε να εργάζεται απο τα  εφηβικά του χρόνια σαν αρτεργάτης σε φούρνο. Γρήγορά έγινε περιζήτητος μάστορας, γιατί έβγαζε το πιο νόστιμο ψωμί. Έμαθε να βγάζει έτσι και το δικό του το ψωμί, με κόπο και ιδρώτα,  αλλά προπάντων τίμια . Όταν παντρεύτηκε έκανε τρια παιδιά και συνέχισε για 50  ολόκληρα χρόνια να δουλεύει στο φούρνο. Στον ίδιο πάντα φούρνο , του αείμνηστου Γιώργου Κτιστάκη.
Έτσι μεγάλωσε   τα παιδιά του με αρχές , την εργατικότητα, τη συνέπεια  και την εντιμότητα.
«Το ‘’ότι δεν είναι δικό σου, απλά δεν σου ανήκει’’,  μας το έλεγε πάντα. Αυτό δεν το ξέχασε ποτέ και εχθές το έκανε πράξη, γιατί βρήκε ένα ξένο πορτοφόλι  γεμάτο λεφτά  και πιστωτικές κάρτες πάνω σε ένα παγκάκι, και μας έστειλε να το παραδώσουμε στην Αστυνομία, γιατί απλά δεν ήταν δικό του», μας είπε η μια από τις δυο του κόρες  , η  κ Ελένη Χρυσοφάκη-Σακκαδάκη.
«Κάθε απόγευμα έρχομαι στην πιτσαρία του γιού μου και παίρνω μερικά μεζεδάκια για να ταϊσω τρία γατάκια, που με περιμένουν στην παραλία  καθημερινά σαν τον Άη Βασίλη. Μόλις με δούν να κάνω βόλτα στην παραλία κάτω από το ανοικτό Γυμναστήριο,  με ακολουθούν μέχρι το γνωστό παγκάκι  όπου κάθομαι και  τα ταίζω. Το απόγευμα της Κυριακής βρήκα πάνω σε αυτό το παγκάκι, ένα παραφουσκωμένο πορτοφόλι που είχε μέσα αρκετά χρήματα και πιστωτικές κάρτες. Το είπα στις κόρες μου και στον γιό μου, και τους ζήτησα να πάνε  επειδή με πονάνε τα πόδια μου,  να το παραδώσουν στην Αστυνομία , πράγμα που έγινε αμέσως.
Όσα χρήματα και αν έβρισκα, το ίδιο πράγμα θα αποφάσιζα, γιατί αυτό έλεγα μια ζωή στα παιδιά μου. Να δουλεύουν τίμια και να μην κρατάνε,  ότι δεν είναι δικό τους», μας είπε ο 76χρονος Μανόλης Χρυσοφάκης, ο άνθρωπος που δεν έχασε ποτέ από τα χείλη  του , το χαμόγελο του, την αισιοδοξία του και το χιούμορ του.
«Όταν κάτι  δεν είναι δικό σας δεν σας ανήκει. Ότι δουλειά και αν κάνετε να είναι τίμια. Έτσι μας μεγάλωσε και αυτά  τα λόγια μας έλεγε πάντα. Εχθές ο πατέρας μας,  απέδειξε σε όλους μας ,  ότι εννοούσε αυτά που μας έλεγε  όταν είμαστε μικρά. Αισθανόμαστε σαν οικογένεια πολύ υπερήφανοι όλοι μας, από την ώρα που ήρθε και μας παρέδωσε ένα πορτοφόλι που βρήκε σε ένα παγκάκι με πολλά χρήματα, και μας ζήτησε να το παραδώσουμε στην Αστυνομία . Η πράξη του αυτή,  θα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας» πρόσθεσε η κ Ελένη Χρυσοφάκη-Σακκαδάκη.
Ο Μανόλης Χρυσοφάκης ζυμώθηκε από  τα παιδικά του χρόνια με τον καθημερινό αγώνα για το μεροκάματο. Ξεκίνησε 8 χρονών ξυπόλυτος να πουλά κουλούρια με τη μόστρα και το λουρί περασμένο στο λαιμό. Έπειτα  μέχρι τα 10 πήρε το κοφίνι  για τα πανηγύρια , όταν περίμενε μεγαλύτερες πωλήσεις . Μετά άρχισε να ψήνει φιστίκια που  τα πουλούσε στους δρόμους , μέχρι που  η καλή του  η τύχη  και η εργατικότητα του,  τον οδήγησε  στον φούρνο. Έμαθε γρήγορα τη δουλειά του φούρναρη , έγινε μάστορας και έμεινε στο επάγγελμα του αρτεργάτη μέχρι τη συνταξιοδότηση του.
 «ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ»
Στο Αστυνομικό Τμήμα Ιεράπετρας από νωρίς προσπαθούσαν να μάθουν επικοινωνώντας με τις Τράπεζες που είχαν εκδώσει τις πιστωτικές  κάρτες, την ταυτότητα του κάτοχου του πορτοφολιού. Τους πρόλαβε όμως το ζευγάρι των Ελβετών που μένουν στο ξενοδοχείο «Πέτρα Μάρε» του κ Μανόλη Δομαζάκη, καθώς πήγαν το πρωί της Δευτέρας να δηλώσουν την απώλεια του πορτοφολιού.
 «Αυτό που έκανε ο κ Μανόλης ήταν μια απίστευτα ευγενική χειρονομία εκ μέρους του. Είχα ξεγράψει τα χρήματα και τις κάρτες μου, γιατί πίστεψα ότι κάποιος νεαρός από αυτούς που ήταν στην παραλία ήρθε από πίσω  μου και  έκλεψε το πορτοφόλι από την τσέπη μου, χωρίς να τον καταλάβω. Ήταν η δεύτερη  μέρα των διακοπών μας στην Ιεράπετρα όπου θα μείνουμε δυο εβδομάδες .Ήταν στο πορτοφόλι  μου όλα τα χρήματα που θα ξοδεύαμε εδώ ,  εκτός από το  ξενοδοχείο και τα αεροπορικά μας εισιτήρια» , μας είπε ο  78χρονος κ Λουσιέν Ρές από την Γενεύη της Ελβετίας.
«Ήταν μεγάλη η απογοήτευση μας όταν γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και καταλάβαμε ότι δεν είχαμε μαζί μας το πορτοφόλι με τα χρήματα μας. Στην Αστυνομία όταν πήγαμε να καταγγείλουμε ότι, κάποιος μας έκλεψε,  μας είπαν ότι κάνουμε λάθος και ότι κάποιος καλός άνθρωπος  είχε βρεί  το πορτοφόλι , πάνω στο παγκάκι όπου είχαμε κάτσει για να θαυμάσουμε το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας της Ιεράπετρας.  Η χαρά που νιώσαμε όταν το ακούσαμε δεν περιγράφετε. Νιώθουμε ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη για τον κ Μανόλη που μας  βοήθησε να περάσουμε τελικά ευχάριστα τις διακοπές μας στην Ιεράπετρα», 
πρόσθεσε η 66χρονη σύντροφος του κ Λουσιέν Ρές,  η κ Φρανσουάζ   Μπονάρ , προσθέτοντας ότι,  αμφιβάλει αν αυτό το πορτοφόλι θα το παρέδιδε κάποιος,  αν το έβρισκε ξεχασμένο σε κάποιο παγκάκι της Γενεύης.
«Με την πράξη αυτή του πατέρα μας , οι ξένοι επισκέπτες μας  κατάλαβαν ότι οι Έλληνες ακόμα και εν μέσω κρίσης δεν χάνουν την εντιμότητα και την  ανθρωπιά τους . Ήρθαμε εδώ στην πιτσαρία του αδερφού μας και συναντήσαμε το ζευγάρι των Ελβετών που ζήτησαν να μας ευχαριστήσουν οικογενειακά,  ανταλλάξαμε διευθύνσεις και τηλέφωνα και κάναμε δύο καινούργιους Ελβετούς φίλους», πρόσθεσε και η άλλη κόρη του κ Μανόλη Χρυσοφάκη , η κ Πόπη Χρυσοφάκη-Δοργιάκη.

Καρχιμάκης: Το νόμιμο τελικά είναι και ηθικό;

Παρέμβαση στο θέμα της ρύμθισης για τις Offshore έκανε το στέλεχος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Μιχάλης Καρχιμάχης: Πιο συγκεκριμένα αναφέρει:
«Όταν αποκάλυπτα ως βουλευτής της αντιπολίτευσης το 2008 τις offshore εξωχώριες εταιρείες που χρησιμοποιούσε υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή, για να διοχετεύει πλούτο πιθανά αδήλωτο σε φορολογικούς παραδείσους, τότε ολόκληρη η κοινωνία και η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων καταδίκαζε το γεγονός και ο υπουργός να επικαλείται το αμίμητο οτι το νόμιμο ειναι και ηθικό.
Ήρθε στη συνέχεια η κυβέρνηση Παπανδρεου να νομοθετήσει με τον νόμο 3849/2010 και να απαγορεύσει πλήρως την συμμετοχή πολιτικών προσώπων σε εξωχώριες εταιρείες.
Σημερα επιχειρείται η νομιμοποίηση εξωχωριων εταιρειών για τα πολιτικά πρόσωπα που ειχε απαγορευθεί και να δικαιώσει το περίφημο, οτι κάθε τι, το νόμιμο ειναι και ηθικό!
Όπως π.χ. νόμιμες ήταν η παραγραφες οφειλών, παραβατών έναντι του δημοσίου που περιεβληθησαν με το κύρος ενός νόμου, που έφερε η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμάρα. Ήταν ομως και ηθικές;
Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα. Tελικά το νόμιμο ειναι πάντα και ηθικό; Οχι βέβαια; Μήπως η πολιτική τελικά πρέπει να καθοδηγεί θετικά τους πολίτες για να την αποδέχονται και να λειτουργεί και η δημοκρατία σε όλες τις εκφράσεις της;
Θα πάει τελικά η κυβέρνηση να νομιμοποιήσει, νομοθετώντας πιθανά και αναδρομικά ενδεχόμενους μπιζναδορους πολιτικούς, που είδαν την πολιτική ως σκαλοπάτι οικονομικής ευμάρειας, που κακοποίησαν και πιθανόν να συνεχίσουν να κακοποιούν και να καθιστούν αναξιόπιστο το πολιτικό σύστημα;
Ειδικά αυτη την περίοδο που ειναι και μεγαλύτερη η ανάγκη σταθεροποίησης του. Το θέμα λοιπόν και ως συμβολισμός και ως ουσία αφορά και την δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα.
Ας το αντιληφθούμε όλοι τελικά τα περιθώρια εξαντλήθηκαν».