Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Μ. Καρχιμάκης: Συνεχίζουμε να αποκαλύπτουμε την καταστροφική διακυβέρνηση του Καραμανλή.


ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ 26/06/2017

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είμαστε πραγματικά όλοι εδώ γιατί δεν έχουμε ρόλους συνομιλητών με συμφέροντα, και ούτε υπήρξαμε, αλλά ούτε και θα υπάρξουμε  υπηρέτες τους.
Είμαστε εδώ γιατί πιστεύουμε αταλάντευτα στην πολιτική.

Την πολιτική που διατηρεί την αυτονομία της.

Την κανονική πολιτική.

Ούτε την εξαρτημένη ούτε την υπόδουλη, αλλά αυτήν, που στόχος της είναι η εξυπηρέτηση και η ωφέλεια των πολλών.

Είμαστε εδώ γιατί αντιστεκόμαστε απέναντι σε αυτούς που επιδιώκουν να ισοπεδώσουν την πολιτική, αυτούς που θέλουν κόμματα διαλυμένα, και μια δημοκρατική παράταξη συκοφαντημένη.

Αυτούς που η διαρκής απαξίωση, ο εξευτελισμός και η αποστροφή που καλλιεργούν, κάνουν τα βλέμματα των πολιτών να στρέφονται αλλού, για να δρουν έτσι οι αεριτζήδες και τα κάθε μορφής συμφέροντα, ανενόχλητοι.

Γιατί, σύντροφοι, οι πολιτικοί κρίνονται, δεν απαξιώνονται, και γιατί πεποίθησή μας είναι ότι όταν απαξιώνονται, υπονομεύεται η ίδια η Δημοκρατία.

Είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε το έργο της διαδρομής μας ΚΑΙ απέναντι στην συντηρητική Δεξιά, αλλά ΚΑΙ στην ισοπεδωτική λαϊκιστική αριστερά.

Είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε όλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις που βίαια ανακόπηκαν, αναστάλθηκαν και υπονομεύτηκαν.

Δεν είμαστε διατεθειμένοι να χαρίσουμε σε κανέναν την ιστορική προφορά μας.

Είμαστε εδώ και δεν θα υποστείλουμε την σημαία, για όσα θετικά υπηρετήσαμε, υπηρετούμε και θα υπηρετούμε.

Όσοι είμαστε εδώ, είμαστε υπερήφανοι.

Γιατί υπηρετούμε με πολύ κόπο, με ανελέητο πόλεμο, με υπονομεύσεις, την αποκατάσταση μιας κακοποιημένης αλήθειας.

Μιας αλήθειας που σβήστηκε.

Μιας αλήθειας που σκόπιμα αποκρύφτηκε μέσα στους αλαλαγμούς του δήθεν ‘’λεφτά υπάρχουν’’, εκ μέρους εκείνων που επιβεβαίωσαν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο την ρήση του ίδιου του Γκαίμπελς, ότι ‘’το χιλιοειπωμένο ψέμα γίνεται η μεγαλύτερη αλήθεια’’.

Αλλά όσο και την αποκρύπτουν, τόσο αυτή η αλήθεια, πλέον, ξεχειλίζει.

Γιατί κάθε μέρα, επιβεβαιώνεται ότι μετά την καταστροφική διακυβέρνηση της χώρας από τον Καραμανλή, οι επιλογές που έγιναν, ήταν μονόδρομος και αναγκαίες, παρά τα όποια λάθη.

Σήμερα, σύντροφοι, ηχηρά και συντεταγμένα,

συνεχίζουμε να αποκαλύπτουμε την φαύλη, αδιαφανή και καταστροφική διακυβέρνηση της χώρας από τον Καραμανλή 2004-2009, που μας οδήγησε στον αναγκαστικό δανεισμό, κάτι που όλοι, σχεδόν, σκοπίμως αποσιωπούν.
Καταρρίπτουμε τον άθλιο και ανήθικο μύθο, ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, πρόλαβε με την ιδιότητα του φακίρη, να καταστρέψει δήθεν, την χώρα σε τρεις μήνες. 
Υπερασπιζόμαστε και αναδεικνύουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά τις πολιτικές επιλογές της διακυβέρνησης 2009-2011 από την παράταξή μας και τον Γιώργο Παπανδρέου που και τότε και τώρα, επιβεβαιώνεται ότι ήταν οι μοναδικές, οι οποίες θα έβγαζαν τη χώρα από την κρίση, μέσα από προοδευτικές, συγκρουσιακές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις που δημιουργούσαν νέο πλούτο επιβεβαιώνοντας ότι λεφτά υπάρχουν, αλλά και που έθεταν κανόνες δικαιοσύνης και ενιαίας συμπεριφοράς στην κοινωνία.

Αποκαλύπτουμε ακόμα όλους εκείνους, οι οποίοι μπροστά στο δίλλημα ‘’χρεοκοπία ή σωτηρία’’ που απαιτούσε ενιαία εθνική πολιτική στάση και εσωκομματική συνοχή,
οδήγησαν τη χώρα και τους ανθρώπους με τις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, με τις ψεύτικες υποσχέσεις με τα Ζάππεια και τις Θεσσαλονίκες, υπηρετώντας προσωπικές φιλοδοξίες, άλλοι να γίνουν πρωθυπουργοί και άλλοι να γίνουν αρχηγοί, σε μία παρατεταμένη κρίση, η οποία ζημίωσε κυρίως τους αδύναμους και τις δημιουργικές δυνάμεις.

Και μετά από την καταστροφή λόγω της ασυνεννοησίας (ενώ όσες χώρες συνεννοήθηκαν, ξεπέρασαν την κρίση), ο ένας καθάρισε με το ‘’ουδείς αναμάρτητος’’ και ο άλλος με το ‘’ζούσα σε αυταπάτες’’.
Ο ελληνικός λαός, όμως, δεν έπαψε να υποφέρει.

Ταυτόχρονα αναδεικνύουμε την αλήθεια μιας άλλης προοπτικής για την πορεία της χώρας.
  
Όταν, σύντροφοι, έκλεινε ο κύκλος της δημοσιονομικής αδυναμίας το Νοέμβριο του ‘’11, με την  εξασφάλιση του δεύτερου αναγκαστικού δανείου των 130 δισεκατομμυρίων με εξασφάλιση της χρηματοδότησης της χώρας μέχρι το 2015,
κάποιοι δεν άντεξαν και οδήγησαν τη χώρα, υπηρετώντας τις φιλοδοξίες τους και μόνο, σε πολιτική ανωμαλία.

Ταυτόχρονα, υπηρέτησαν και την υποθήκευση του χώρου είτε ηθελημένα είτε όχι, σε συμφέροντα που είδαν την θεσμική αυτή εκτροπή, με μεγάλη ανακούφιση.

Οι συγκρουσιακές μεταρρυθμίσεις που απειλούσαν συμφέροντα, μέσα από τη δημιουργία κανόνων, αλλά οδηγούσαν και στην εισροή νέου πλούτου που είχε ανάγκη η χώρα, αναχαιτίστηκαν.

Ο Νόμος των τριγωνικών συναλλαγών ακυρώθηκε.

Πρόστιμα δισεκατομμυρίων διαγράφηκαν.

Ο Νόμος για το λαθρεμπόριο καυσίμων δεν εφαρμόστηκε.

Ο Νόμος για το λαθρεμπόριο τσιγάρων, χάθηκε.

Ο Νόμος για τον έλεγχο της φορολόγησης των 300 δις των εμβασμάτων που έφυγαν στο εξωτερικό, δεν προχώρησε.

Ο Νόμος για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, στα αζήτητα.

Ο Νόμος για τις κοινές μετοχές των τραπεζών, που έθεταν ασφυκτικό έλεγχο, στην πορεία του χρήματος σε μεγαλοσχήμονες θαλασσοδανειάρχες, ακυρώθηκε.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κατέρρευσαν.

Η δημοσιοποίηση του πόθεν έσχες ορισμένων ευαίσθητων κατηγοριών δημοσίων λειτουργών, καταργήθηκε.

Κερδοφόρες επιχειρήσεις πουλήθηκαν υπηρετώντας το δόγμα  του ‘’ό,τι κερδίζει πωλείται’’.

Βλέπε ΟΠΑΠ, Αγροτική, Ταμιευτήριο.

Η Διαύγεια δοκιμάστηκε και δοκιμάζεται.

Όσοι επιχειρήσαμε να συγκρουστούμε με την ανομία και την διαφθορά, ή διωχθήκαμε με στημένες κατηγορίες από ανθρώπους του υποκόσμου, ή επιχειρήθηκε η κατασυκοφάντησή μας.

Σήμερα υπάρχει ένα τοπίο με δύσκολο και αβέβαιο μέλλον, που το καλλιέργησε ΚΑΙ η δεξιά συντήρηση ΚΑΙ ο αριστερός λαϊκισμός.

Εμείς, λοιπόν, σήμερα από εδώ, ρωτάμε και ξαναρωτάμε ΚΑΙ την σημερινή, δηθεν, αριστερά.

Τι καινούργιο έφτιαξαν; Μπορούν να μας πουν;
Ποια είναι η χρήσιμη πρότασή τους;
Ποια είναι η προστιθέμενη αξία της πολιτικής τους;
Τι μεταρρυθμίσεις στήριξαν;

Συνεχώς ζητούσαν και παραπάνω…,ενώ γνώριζαν ότι λαϊκιζαν.

Καλλιεργούσαν, σύντροφοι, την πολιτική μέσω της βίας και του φόβου.

Ανέτρεψαν τον πολιτικό κώδικα, ενώ γνώριζαν τι θα αντιμετωπίσουν.
Ενώ είχαν πλαίσιο χρηματοδότησης, ενώ είχαν ανοχή, εξαπάτησαν τον λαό και ευτέλισαν το νόημα της ελπίδας, απαξίωσαν την πολιτική, οδηγώντας στην αντίληψη περί αναξιοπιστίας της.

Τέλος, υπονόμευσαν την ίδια την Δημοκρατία.

Κατασκεύασαν όλοι μαζί αντιπάλουςκαι καλούσαν τον ελληνικό λαό να δώσει μάχες εναντίον κάποιου εχθρού.

Για λόγους όμως δικής τους πολιτικής επιβίωσης, χάλασαν τις συμβολικές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην συντήρηση και την πρόοδο, στηρίζοντας και αθωώνοντας τον Καραμανλή και την παρέα του, που κατέστρεψαν τη χώρα.

Υπηρέτησαν τα κελεύσματα του Καραμανλή, που έλεγαν ‘’μην με χτυπάτε, γιατί όσο το κάνετε, τόσο επιδοτείτε τον Παπανδρέου και είναι σε βάρος σας.

Υπηρέτησαν την Δεξιά, μέσα από μια ανήθικη σιωπή και συγκάλυψη τω ανομημάτων της.

Ανέχθηκαν δείγματα θεσμικής κατάρρευσης  επιτρέποντας το κυνήγι του ανθρώπου που αποκατέστησε την αξιοπιστία των ελληνικών στατιστικών στοιχείων, αφήνοντας ταυτόχρονα στο απυρόβλητο τους απατεώνες των Greek Statistics.

Παραδέχθηκαν επίσημα, την καταστροφή που συντελέστηκε μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Παπανδρέου, βεβαιώνοντας, δια δηλώσεως κορυφαίου υπουργού, ότι για να επανέλθει η χώρα στα οικονομικά επίπεδα του 2011, χρειάζεται επενδύσεις 80 δις. Ευρώ.

Επικαιροποιούν, καθημερινά, την πολιτική απάτη, τάζοντας ‘’πέτσινα’’.

Πανηγυρίζουν για τα πλεονάσματα, ενώ έκοψαν κεκτημένες συντάξεις, επικουρικά και το ΕΚΑΣ και ενώ έχουν υπερφορολογήσει τους φτωχούς πουλούν εκδουλεύσεις, ανακυκλώνοντας την φτώχεια, με μικροεπιδόματα ζητιανιάς.

Ενώ δεν πληρώνουν σε φτωχούς, εν αναμονή συνταξιούχους, πάνω από 2 δις, οφειλόμενα.

Ενώ δεν πληρώνουν  7μιση δις οφειλές τους κράτους προς τους ιδιώτες, για να κινηθεί η αγορά.

Αυτά είναι, στην πραγματικότητα, τα ματωμένα πλεονάσματα.

Ενώ δέχθηκαν το Υπερταμείο, με ξένους στην σύνθεσή του και το πραγματικό ξεπούλημα της χώρας, όταν ο Παπανδρέου δεν δέχθηκε ούτε καν να το συζητήσει.

Ενώ επέστρεψαν  πίσω 11,5 δις που προορίζονταν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα πλήρωσε ο ελληνικός λαός.

Ο Παπανδρέου, λοιπόν, είναι ο ‘’εθνοπροδότης’’, ο Τσολάκολου, ο Πινοσέτ???
Πανηγύριζαν για τα κανάλια ότι πήραν 250 εκατομμύρια από την διαπλοκή. Αφενός τα πήραν  εφάπαξ , αφετέρου τελικά τα επέστρεψαν.

Και δεν μιλούν για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση που αφαίρεσε πραγματικά από την φαρμακευτική διαπλοκή 3 δις  και μάλιστα για κάθε χρόνο.

Η παλινόρθωση της Δεξιάς του Κυριάκου Μητσοτάκη, σύντροφοι, είναι μέσα από την ανεπάρκεια και την εξαπάτηση του ελληνικού λαού, έργο του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό, λοιπόν, αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση, για να υπάρχει ένα ορατό και ελπιδοφόρο μέλλον για τα παιδιά μας, δεν είναι ούτε τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, ούτε οι κατά καιρούς άσφαιρες πρωτοβουλίες αποπροσανατολισμού της κοινωνίας.

Είναι η ανάγκη της αλλαγής της χώρας.

Είναι η ανάγκη των μόνιμων προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Είναι η ανάγκη να μπουν κανόνες, να αισθανθούν οι πολίτες ασφάλεια, πραγματική ελπίδα και προοπτική.

Είναι η ανάγκη μιας ουσιαστικής παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας με κανόνες και περιεχόμενο.

Αν, λοιπόν, θέλουμε η χώρα να είναι ισότιμη και ανταγωνιστική, χρειάζεται Εθνικό Σχέδιο.

Να εμπεδώσουν όσοι δεν κατάλαβαν, ποια είναι τα αίτια που μας οδήγησαν έως εδώ.

Η σπατάλη, η διαφθορά, το πελατειακό κράτος, η φοροδιαφυγή, η διοίκηση και το κράτος χωρίς κανόνες, η αναποτελεσματική δικαιοσύνη.

Χρειαζόμαστε ένα εθνικό σχέδιο, με σύγκλιση όλων των δυνάμεων σε πολιτικές και μεταρρυθμίσεις για το πώς παράγουμε πλούτο.

Να συμφωνήσουμε σε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, χωρίς  δεσμεύσεις και δεύτερες σκέψεις.

Να συμφωνήσουμε για τις αλλαγές στη Δικαιοσύνη. Σημειώνω εδώ, ότι υπάρχουν 1 εκατομμύριο αναπτυξιακές υποθέσεις, ανεκδίκαστες.

Να δημιουργήσουμε, λοιπόν, τον οδικό χάρτη με πολιτική συνεννόηση και συντονισμό, ώστε να πετύχουμε την υπέρβαση της κρίσης, με ένα συμβόλαιο ευθύνης και την συνέγερση της κοινωνίας σε δημιουργικούς και παραγωγικούς στόχους.

Στην διοίκηση, την Δικαιοσύνη, την πολιτική, την ανάπτυξη, την επιχειρηματικότητα, την Παιδεία, την καινοτομία.

Και ρωτώ: Γιατί λοιπόν, δεν είναι σήμερα σε πρώτο πλάνο τα αφορολόγητα εμβάσματα από μια δεξαμενή 300 δις;Τα λαθρεμπόρια;
Η επάρκεια στους ελεγκτικούς μηχανισμούς;
Η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου στην επιτάχυνση των επενδύσεων;

Ένα Εθνικό Σχέδιο εξαγωγών, ένα εθνικό σχέδιο υποκατάστασης των εισαγωγών, σε προϊόντα που παράγουμε, π.χ. στον αγροτικό τομέα, που πολλά απ’ αυτά τα εισάγουμε σε ένα ύψος άνω των 5 δις;

Μια ειδική στόχευση στον αγροτικό τομέα;

Μια εθνική στόχευση ανατροπής των εισαγωγών;

Μια  πολιτική για τα καταναλωτικά κινήματα;

Αυτό, σύντροφοι, πρέπει να είναι το πρότυπό μας.

Η Ελλάδα της Δημοκρατίας, της συνοχής, της παραγωγής, της ανάπτυξης και της απασχόλησης.

Και εμείς έχουμε ΚΑΙ την εμπειρία ΚΑΙ το σχέδιο που δεν ολοκληρώθηκε.

Επιβεβαιώνεται καθημερινά και σε όλες τις εκδοχές.

Όμως, η μεγάλη μας  στόχευση, είναι  να επιστρέψει ο κόσμος στην πολιτική, να απενεχοποιήσουμε στις συνειδήσεις των ανθρώπων, τις διαστρεβλώσεις που διαμόρφωσαν οι διαπλεκόμενοι μιντιάρχες σε συνεργασία με τον αριστερό και δεξιό λαϊκισμό.

Να απευθυνθούμε στην μεγάλη δεξαμενή των προοδευτικών, δημοκρατικών ψηφοφόρων που είναι πολιτικά άστεγοι και απογοητευμένοι.

Αυτούς  που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και εξαπατήθηκαν, απογοητεύτηκαν, αλλά η ψυχή τους είναι εδώ.

Να  αναδείξουμε ότι η προοδευτική πολιτική βούληση μπορεί να δίνει λύσεις στην κρίση, μέσα από συγκρούσεις χωρίς συμβιβασμούς με συμφέροντα και πελάτες.

Ο λαός θέλει από εμάς τους πολιτικούς, να εμπνευστεί και να διεγερθούν τα συναισθήματά του. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο μέσα από ασυνήθιστες πρακτικές από αυτές που έχει συνηθίσει, και για τις οποίες μας έχει κατατάξει στους συμβιβασμένους του κάθε συστήματος.

Ο λαός θέλει το διαφορετικό και το απρόσμενα ωφέλιμο,

Να αισθανθεί ότι συγκρουόμαστε και  ιδιαίτερα με αυτούς που μας απειλούν.

Να αισθανθεί εμάς, υπηρέτες της αγωνίας και της δίκαιης ανάγκης του.

Να ανατρέψουμε την ισχύουσα αντίληψη μιας χρεοκοπημένης σοσιαλδημοκρατίας.

Αυτός, σύντροφοι, είναι ο δρόμος μας.

Δύσκολος, ανηφορικός, μα θα τον διαβούμε.

Με όλους εσάς δίπλα μας,πολλαπλασιαστές μιας άλλης πολιτικής.

Μιας πολιτικής, πραγματικής και συγκεκριμένης προσφοράς.

Μια πολιτικής επιμονής, που θα αναδεικνύει ότι μετά το θεσμικό εκείνο πραξικόπημα, την πολιτική ασυνεννοησία και την καταστροφική κληρονομιά του Καραμανλή, τα πράγματα αντί να γίνουν καλύτερα, χειροτέρεψαν.

Άρα, δεν υπηρετήθηκε το δόγμα ‘’σωτηρία ή χρεοκοπία’’, αλλά ‘’φιλοδοξία και καταστροφή’’.

Μιας επιμονής που αφορά και το μέλλον της παράταξης και το μέλλον της χώρας.

Μιας επιμονής, ανατροπής της αντίληψης ότι δεν καταστρέψαμε εμείς τη χώρα.

Γιατί αν αυτή η αντίληψη επικρατεί, τότε, κανείς δεν σε ακούει για το μέλλον.

Αν όλα αυτά τα πιστέψουμε και τα υπηρετήσουμε, θα πετύχουμε.

Καλό μας αγώνα, λοιπόν, σε μια πορεία αποκατάστασης της δικαιοσύνης, σε μια πορεία προσφοράς για το μέλλον που όλοι οραματιζόμαστε.






Παπανδρέου: Τα βάλαμε με τα συμφέροντα και αυτό δεν άρεσε!

Παραμένει στρατιώτης για την χώρα, τόνισε στην συνέντευξη τύπου που παραχώρησε το μεσημέρι της Τρίτης στην Ελούντα ο πρώην πρωθυπουργός και  πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ Γιώργος Παπανδρέου.
Ο ίδιος μίλησε για τις εργασίες του 18ου συμποσίου της Σύμης και απάντησε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων που σαφώς όλες είχαν να κάνουν με την πολιτική επικαιρότητα στην χώρα, τα σχέδια του για το αύριο, τον νέο πολιτικό φορέα, την πορεία της χώρας στην Ευρώπη και έριξε όλο το βάρος των ευθυνών και την άσχημης πορείας της χώρας στην κυβέρνηση Καραμανλή .
Δείτε τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων και την τοποθέτηση του κυρίου Παπανδρεόυ για τις εργασίες του συμποσίου.


Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Οι στόχοι ενός αναγκαίου για το μέλλον παραγωγικού μοντέλου!

Του Μιχάλη Καρχιμάκη

Πρώην Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Δημοκρατική Συμπαράταξη
Β' Περιφέρεια Αθήνας

Οι αναπτυξιακές πολιτικές του παρελθόντος, που στόχευαν στη μεγέθυνση της οικονομίας μέσα από την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, που κατευθύνονταν κυρίως στην εγχώρια ζήτηση, δεν έχουν πλέον θέση στην Ελλάδα της κρίσης και της ανέχειας.
Η τραγική υποχώρηση της εγχώριας ζήτησης και η μειωμένη εξωστρέφεια οδήγησαν αναγκαστικά στο κλείσιμο πολλών και μικρών κυρίως επιχειρήσεων, που τροφοδοτούσαν αυτού του είδους του ζήτηση.
Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, έχουμε ανάγκη ενός νέου παραγωγικού μοντέλου που θα δίνει προτεραιότητα στις παραγωγικές επενδύσεις σε πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, που έχουν υποχωρήσει σημαντικά και που ως γνωστόν έχουν τεράστιες θετικές πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στην οικονομία.
Έτσι τους πολύ λίγους οικονομικούς πόρους, που σήμερα διαθέτουμε, οφείλουμε να τους διαχειριστούμε με ιδιαίτερη περίσκεψη.
Τα ευρωπαϊκά προγράμματα και οι κρατικές ενισχύσεις οφείλουν να ενισχύουν επενδύσεις που κατευθύνονται στις παραγωγικές δραστηριότητες, αφού αυτές και ιδιαίτερα η βιομηχανία –βιοτεχνία έχουν υψηλό επιχειρηματικό ρίσκο (μεγάλο ποσοστό παγίων) και επομένως έχουν ανάγκη περισσότερης στήριξης.
Οι πρακτικές του παρελθόντος, όπου ενισχύονταν γενναιόδωρα στον τομέα των υπηρεσιών «επιχειρήσεις ανάγκης» θνησιγενείς ή παρασιτικές, μόνο και μόνο για να απορροφηθούν ευρωπαϊκοί πόροι, δημιούργησαν έναν υπέρμετρο και ευάλωτο τομέα εμπορίας καταναλωτικών αγαθών, που πρώτος υπέστη τις συνέπειες της καταστροφικής κρίσης.
Βέβαια για την επενδυτική άπνοια των τελευταίων χρόνων στη χώρα μας την μεγαλύτερη ευθύνη φέρει η πολιτική αβεβαιότητα, ο φόβος για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, η έλλειψη ρευστότητας και τα capital controls, οι καθυστερήσεις στη ρύθμιση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων, η υψηλή φορολογία και πολύ λιγότερο ο σχεδιασμός και η υλοποίηση αναπτυξιακών έργων.
Όμως οφείλουμε να σχεδιάσουμε επιτέλους αυτό το νέο παραγωγικό μοντέλο που όλοι επικαλούνται ως αναγκαιότητα, χωρίς όμως να προτείνουν στόχους και διαδικασίες υλοποίησης του.
Το νέο παραγωγικό μοντέλο θα πρέπει να εστιάσει το ενδιαφέρον του, μέσα από ένα πλέγμα κρατικών ενισχύσεων, στη στήριξη κλάδων και δραστηριοτήτων όπου η χώρα μας διαθέτει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Παράλληλα θα πρέπει να θεσμοθετηθεί μια σειρά κριτηρίων επιλογής που να τεκμηριώνουν την βιωσιμότητα των ενισχυόμενων επιχειρήσεων και επί πλέον να αναληφθούν πρωτοβουλίες εκ μέρους του κράτους επενδυτικές και θεσμικές για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, εστιάζοντας στην αναβάθμιση βιομηχανικών υποδομών και τον περιορισμό της γραφειοκρατίας όπου υπάρχει έντονο πρόβλημα.
Από πλευράς κλάδων προς ενίσχυση, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο κλάδος της μεταποίησης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, ο κλάδος της παραγωγής τουριστικών ειδών και όχι μόνο υπηρεσιών, ο κλάδος της πληροφορικής και επικοινωνίας όπου υπάρχει υψηλού επιπέδου επιστημονικό προσωπικό, ο κλάδος των μη μεταλλικών ορυκτών, η φαρμακοβιομηχανία, οι ενεργειακές επενδύσεις και η πράσινη ανάπτυξη.
Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα μπορούν επίσης να εξετάζονται, εάν υπάρχουν, προτάσεις βιώσιμες και σε άλλους κλάδους ιδιαίτερα αν αυτές συνδέονται με επιχειρήσεις που υποκαθιστούν εισαγωγές ή έχουν εξωστρεφή και καινοτόμο χαρακτήρα.
Επενδύσεις για τη δημιουργία νέων μεγάλων βιομηχανικών μονάδων δεν θα πρέπει να αναμένουμε στη χώρα μας, λόγω του μικρού μεγέθους της εγχώριας αγοράς και της παγκοσμιοποίησης που μερικές δεκαετίες πριν, ήταν η βασική αιτία για την κατάρρευση πολλών από αυτές (λιπάσματα, χαλυβουργεία, κλωστοϋφαντουργεία κλπ).
Βασικά κριτήρια στην επιλογή των ενισχυόμενων προτάσεων πρέπει να είναι τα παρακάτω λίγα, απλά και απόλυτα μετρήσιμα κριτήρια.
1. Η εγχώρια προστιθέμενη αξία (Χαρακτηρίζει την ελληνικότητα του προϊόντος).
2. Η προστιθέμενη αξία στην παραγωγή (Διακρίνεται ο βιομηχανικός ή εμπορικός χαρακτήρας της επιχείρησης)
3. Η αυξημένη ίδια συμμετοχή (Συνδέεται απόλυτα με τη βιωσιμότητα της επένδυσης και την ανάληψη του επιχειρηματικού κινδύνου)
4. Ο εξαγωγικός προσανατολισμός ( Συνδέεται με την διεθνή ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης και τη διεύρυνση της αγοραστικής βάσης).
5. Οι προβλεπόμενες θέσεις απασχόλησης.
Ίσως έτσι μπορέσουμε να επενδύσουμε σε πραγματικά βιώσιμες επιχειρήσεις και όχι στα πολλά αποτυχημένα επενδυτικά σχέδια του παρελθόντος.
Όμως σήμερα, με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων (ΠΔΕ) να μην μπορεί να ενισχύσει παραγωγικές επενδύσεις, με το νέο αναπτυξιακό νόμο να διαθέτει μόνο 480 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2016-2022, με ένα μεγάλο αριθμό υπερχρεωμένων επιχειρήσεων να αδυνατούν να αξιοποιήσουν αναπτυξιακά προγράμματα και με τα τεράστια προβλήματα που έχει σωρεύσει στην οικονομία η πολιτική των δύο τελευταίων ετών, που αναφέρθηκαν σε προηγούμενες παραγράφους, δεν διαφαίνεται καμία σοβαρή αναπτυξιακή προοπτική.
Αυτό που απαιτείται άμεσα τουλάχιστον να γίνει για να προχωρήσει η ανάπτυξη είναι ανάγκη να αναθεωρηθεί τόσο το ΕΣΠΑ όσο και το ΠΔΕ αυξάνοντας τα κονδύλια που προορίζονται για παραγωγικές επενδύσεις.
Το νέο παραγωγικό μοντέλο τέλος είναι ανάγκη να συμπληρωθεί με παρεμβάσεις βελτίωσης των βιομηχανικών υποδομών (οργανωμένα ΒΙΠΑ-ΒΙΟΠΑ για να διασφαλισθεί φθηνή πολεοδομημένη γη με ευνοϊκούς όρους δόμησης και ελάχιστες γραφειοκρατικές απαιτήσεις κατά την πρώτη εγκατάσταση των επιχειρήσεων.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Μιχάλης Καρχιμάκης: 21 Χρόνια μετά τον θάνατο του, Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, δεν έφυγε ούτε μέρα από τη μνήμη μας!

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ υπήρξε ένας Μεγάλος Πολιτικός, ένας καταξιωμένος επιστήμονας, ένας οραματιστής ηγέτης, μια χαρισματική προσωπικότητα, με παγκόσμια ακτινοβολία, και πολιτική οξυδέρκεια.

Δεν απουσίασε ποτέ από τα πολιτικά δρώμενα.


Από τα ωραία και τα άσχημα που συνέβησαν και συμβαίνουν, στη μεγάλη του αγάπη, ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Ήταν όμως ένας Μεγάλος Πολιτικός γιατί ήταν ένας Μεγάλος Άνθρωπος. Μια πολύπλευρη προσωπικότητα, Με τα στοιχεία του επαναστάτη και του ρεαλιστή, του αυστηρού αλλά όχι άδικου,του έμφυτα λαϊκού αλλά όχι λαϊκιστή. Ήταν ο πολιτικός της σύγχρονης Ελλάδας που με ένα δικό του μοναδικόκαι σφαιρικά μελετημένο τρόπο αντιμετώπισε τις πολλαπλές κρίσεις κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Ήταν ο ηγέτης που πήρε το τιμόνι της χώρας και την οδήγησε στην πραγματοποίηση του οράματος του για μια ανεξάρτητη Ελλάδα με γερές δημοκρατικές βάσεις. Αντιμετώπιζε τα πολιτικά ζητήματα και τα προβλήματα που ανέκυπταν πάντα ριζοσπαστικά αλλά ποτέ σπασμωδικά Με πολιτική οξυδέρκεια και διορατικότητα. Με ευαισθησία, αυτοσεβασμό,και αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας.

Έτσι ώστε να διεγείρει την ψυχή, τα συναισθήματα και τη συνείδηση κάθε προοδευτικού Έλληνα και Ελληνίδας.
Ως χαρισματικός Εθνικός Ηγέτης ενσάρκωνε στο πρόσωπό του, το πρόσωπο, τη φωνή, τον καημό και την προσδοκία κάθε συμπατριώτη μας. Γιατί πίστευε πως πρέπει ν’ αμφισβητήσει ανοιχτά, να συγκρουστεί χωρίς συμβιβασμούς και ν’ ανατρέψει κατεστημένες δυνάμεις, δομές, εξουσίες και αντιλήψεις που κρατούσαν την Ελλάδα δέσμια. Γιατί τολμούσε ρήξεις με το παρελθόν, σε συνδυασμό με γόνιμες συνθέσεις και συλλογικές υπερβάσεις, για να εμπεδώνεται κάθε φορά η συμφιλίωση και η ενότητα του ελληνικού λαού. Γιατί πίστευε σε μια πατρίδα χωρίς κομματικές και κοινωνικές διαχωριστικές γραμμές, χωρίς διακρίσεις και διχασμούς Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας δεινός πολιτικός αναλυτής που διέβλεπε τη φορά των πραγμάτων. Αξιοποιούσε τη σωστή χρονική στιγμή, για τη σωστή πολιτική πράξη, με αντιδράσεις άμεσες αλλά μελετημένες και πολύ συχνά με ανατροπές. Προκαταλάμβανε τις κρίσεις πριν εκδηλωθούν και τις διαχειριζόταν με δυναμισμό και αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας. Δεν περίμενε να εμφανιστεί μια κρίση. Για τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κρίσιμη ήταν κάθε ημέρα για την πατρίδα. Γιατί έβλεπε αυτά που δεν έβλεπαν οι άλλοι, έβλεπε μακρύτερα από τους άλλους και πριν από τους άλλους. Και ήξερε πως δημιουργός είναι η αταλάντευτη βούληση. Δημιουργός είναι η συστηματική δουλειά, είναι η στράτευση των δυνάμεων της κοινωνίας, είναι το πέρασμα από τις θεωρητικές προθέσεις στις πράξεις και στη δύναμη ανάληψης της ευθύνης. Ήξερε ο ΑΝΔΡΕΑΣ, πως η δημιουργία και το αποτέλεσμα βρίσκονται σε ένα καθαρό όραμα για την χώρα, το οποίο υποστηρίζεται από ένα ξεκάθαρο στρατηγικό σχέδιο, το οποίο περιλαμβάνει μια εθνική συνεννόηση όλων των υγιών πολιτικών δυνάμεων, δίνοντας έτσι στην Ελλάδα αυτοπεποίθηση και στους πολίτες συλλογική δύναμη, και αποδεικνύοντας πως πραγματικός ηγέτης είναι αυτός που αναμετριέται με τα φλέγοντα ζητήματα της εποχής του και όχι ο φυγόπονος, πόσο μάλλον ο ρίψασπις. Χάρη στον ΑΝΔΡΕΑ όλες οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου μπόρεσαν να εκφραστούν και να καθορίσουν τις εξελίξεις, μέσα από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ιδρύει στις 3 του Σεπτέμβρη. Χάρη στον ΑΝΔΡΕΑ γεννήθηκε ένα κόμμα-θεσμός.με ιδεολογική και προγραμματική συνοχή, με ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα, με λαϊκή βάση. Ένα μαζικό λαϊκό κίνημα της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Ένα λαογέννητο, ελπιδοφόρο και νικηφόρο κίνημα, Γι’ αυτό πάντα προωθούσε συναινετικές διαδικασίες ώστε να γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στη βάση του Κινήματος και την ηγεσία, να εξοβελίζει τις προσωπικές συγκρούσεις από την πολιτική και να κατοχυρώνει τον αναγκαίο δεσμό ανάμεσα στην ηγεσία και στη βάση. Και ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ως Πρωθυπουργός της χώρας ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έδωσε έναν μεγάλο αγώνα αρχών. Και στεκόταν όρθιος και στους δυνατούς ανέμους και στα μεγάλα κύματα, ως άξιος καπετάνιος. Γιατί ως Πρωθυπουργός κράτησε σταθερά το τιμόνι της χώρας, πετυχαίνοντας με την πολιτική του να μειώσει δραστικά τις κοινωνικές ανισότητες. Να βάλει τα θεμέλια του Κοινωνικού Κράτους και μιας ανοιχτής και σύγχρονης κοινωνίας. Να θέσει στις βασικές προτεραιότητές του την κοινωνική συνοχή. Να απελευθερώσει τις κοινωνικές δυνάμεις που ζούσαν για δεκαετίες στο περιθώριο. Και έτσι έφερε στο προσκήνιο τους μέχρι τότε ξεχασμένους Έλληνες, τους Μισθωτούς, τους μη προνομιούχους, τους Αγρότες. Και έτσι άνοιξε νέους ορίζοντες συμμετοχής και δράσης στους νέους και στις γυναίκες. Γι’ αυτό και δεν μπορεί κανείς, ν’ αρνηθεί τον καθαρό αέρα πολιτικής και κοινωνικής ελευθερίας με τον οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου ενέπνευσε όλη τη χώρα. Δεν μπορεί κανείς ν’ αρνηθεί τους βαθείς πολιτικούς και κοινωνικούς δεσμούς που δημιούργησε με τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, που τον πίστεψαν και τον αγάπησαν.
Που ταυτίστηκαν με τις ιδέες και το οράματα του.
Γι’ αυτό και απέδειξε στο λαό ότι μεγάλος πολιτικός είναι αυτός που πράττει με γνώμονα τις επόμενες γενιές, ενώ μεγάλος πολιτικάντης αυτός που πράττει με γνώμονα τις επόμενες εκλογές. Αυτός, ο διορατικός ηγέτης, μετέφραζε την πραγματικότητα ως είχε και όχι όπως θα βόλευε. Γιατί πολιτευόταν με αυτοσεβασμό και όχι με επικίνδυνες για το μέλλον της Ελλάδας ψευδαισθήσεις. Είναι απαραίτητο να κάνουμε ένα παραλληλισμό εκείνης της περιόδου, όπου βρήκαν εύφορο έδαφος οι νεοφιλελεύθερες ιδέες ν’ αναπτυχθούν, οι δεξίοστροφοι λαϊκισμοί και οι προπαγανδιστικές δυνάμεις, με το σήμερα. Καθώς και σήμερα, οι ίδιες καιροσκοπικές δυνάμεις, του άκρατου νέο-φιλελευθερισμού και του λαϊκισμού, των ιδιοτελών συμφερόοντων και της εξουσιολαγνείας εντός και εκτός των τειχών μας οδήγησαν και μας οδηγούν σε έα ανελέητο παιχνιδι εντυπώσεων, αποπροσανατολισμού και όξυνσης των προβλημάτων σε βάρος των πολλών των δημιουργών, των αδυνάμων. Ολοι όμως αυτοί, θα καταλάβουν πως ο προοδευτικος χώρος, της προσφοράς στην ελλάδα και στους ανθρώπους εδώ και δεκαετίες, που μας έκανε περήφανους, δεν αφορίζεται πολιτικά. Γιατί έμαθε να προτάσσει τις δημοκρατικές αξίες απέναντι στην πολιτική μισαλλοδοξία του χθες και του σήμερα. Και η πολιτική δικαίωση θα έρθει όπως και τότε και θα επιβάλλει έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό στη χώρα μας, ενάντια σε κάθε μηχανισμό που υπονόμευσε αλλά και καπηλεύτηκε την ιστορία μας και την διαδρομή μας.
Αρκεί σε κάθε πολιτικό μας βήμα, να αντηχούν δυνατά οι προτροπές του Ανδρέα Παπανδρέου...
  • Να είμαστε εμείς οι πολιτικοί υπηρέτες των ανθρώπων χωρίς την παραμικρή αίσθηση μειονεξίας.
  • Να αντιστρέφουμε τους όρους και τους ρόλους.
  • Να μετατρέπουμε τη δύναμη σε μεταποιημένη ωφέλεια για τους πολλούς,
  • Να μπαίνουμε στη θέση του αδύναμου, και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζουμε βασικούς ηθικούς και αξιακούς κανόνες.
  • Να σκεπτόμαστε πρώτα από όλα ότι άλλοι είναι εκείνοι που αποφασίζουν για το ρόλο μας και να μην τους περιφρονούμε και αυτοί - έλεγε - είναι οι άνθρωποι που μας εμπιστεύτηκαν.
και συνέχιζε λέγοντας:
  • Οι Πολιτικοί που δεν κατάλαβαν τη δύναμη των συνόλων έχασαν το τρένο.
  • Οι Πολιτικοί που δεν κατέγραψαν στην μνήμηκαι στη συνείδηση τους ότι το πέρασμα από τη ζωή είναι πολύ μικρό και ότι η εξουσία είναι εφήμερη, σίγουρα δεν επιτέλεσαν όπως έπρεπε τον ρόλο τους.
Για να προσεγγίσει με την πολιτική του σοφία, το ρόλο και τη σεμνότητα που είναι ανάγκη να έχει ο πολιτικός, λέγοντας χαρακτηριστικά: Η κατάχρηση των προσόντων από έναν Πολιτικό αν υπάρχει εγωκεντρική διάθεση μπορεί να καταλήξει σε ένα μεγάλο μειονέκτημα. Τα πρόσωπα που θα παγιδευτούν και θα ζήσουν μόνο ανάλογα με τα προσόντα τους και όχι με την διαρκή συνειδητή προσφορά τους θα απομονωθούν. Όσο δημόσια ένα άτομο διογκώνει άμετρα, μόνο την παρουσίαση των προσόντων του τόσο περιθωριοποιείται.


Αυτός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου…
Και όλα αυτά είναι και δικά μου προσωπικά βιώματα, τα χρόνια που συνεργάστηκα μαζί του τα χρόνια που με ενέπνευσε και με συγκίνησε πολιτικά. Με τους διαρκείς αγώνες μας. Αγώνες για Δημοκρατία.
Με ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ανεξάρτητες Αρχές προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών, με ισχυρούς θεσμούς. Αγώνες για Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Για να νιώθει ο πολίτης ασφαλής με εγγυημένο ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης και με δεδομένες ποιοτικές κοινωνικές παροχές από το Κράτος. 

Αγώνες για αλλαγή.

 Για την επιστροφή στην Ελλάδα της προόδου, την περήφανη Ελλάδα, με κοινωνική συνοχή και παραγόμενο πλούτο.

Πλούτο για τους πολλούς, και όχι για τους λίγους. 

Αυτή την πολιτική παρακαταθήκη παραλάβαμε. 

Μια παρακαταθήκη που είναι περισσότερο επίκαιρη από ποτέ, γιατί ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ήταν ένας πολιτικός που αν και σήμερα είναι ο μεγάλος ΑΠΩΝ από την από την πολιτική μας ζωή, η παρουσία του σε αυτή παραμένει διαρκής.

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Οι αδυναμίες του δικαστικού συστήματος παράγοντας αποδυνάμωσης της οικονομικής ανάπτυξης!



Του Μιχάλη Καρχιμάκη

Πρώην Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Στελέχους Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών - Δημοκρατική Συμπαράταξη
Β' Περιφέρεια Αθήνας


Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΜΕΣΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ 

Θέσεις και προτάσεις


 Μια από τις αναγκαίες κι επείγουσες μεταρρυθμίσεις, αποτελεί η νομοθέτηση διαδικασιών για την  επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης.

Διαπιστώνεται όμως, ότι τόσο οι Ευρωπαίοι εταίροι όσο και η κυβέρνηση, χάριν της «επιτάχυνσης της απονομής δικαιοσύνης» επιδίωκαν την αναμόρφωση των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.


Ενώ ουδείς λόγος γίνεται για οποιαδήποτε τροποποίηση-αναμόρφωση του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ο οποίος ρυθμίζει την δικονομική διαδικασία επίλυσης όλων των διοικητικών διαφορών χρηματικού περιεχομένου που αφορούν στην  είσπραξη δημοσίων εσόδων.


  Ακόμα μία φορά, φαίνεται να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση διαδικασιών που αφορούν στην επίλυση ιδιωτικών διαφορών από τις οποίες το Δημόσιο επ΄ουδενί επωφελείται, ενώ ταυτόχρονα οι επίλυση των διοικητικών διαφορών, γίνεται όλο και πιο χρονοβόρα εξαιτίας αφενός της αύξησης του όγκου των διοικητικών υποθέσεων και αφετέρου της έλλειψης οποιασδήποτε ουσιαστικής πρωτοβουλίας για την επιτάχυνσή της.


  Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις αλλά και από την εμπειρία του πρόσφατου παρελθόντος που οδήγησε σε μαζική αποχή τους δικηγόρους όλης της χώρας προκαλώντας επιπλέον ζημία , στην ήδη δυσκίνητη χρονικά απονομή δικαιοσύνης όλων των κλάδων, προκύπτει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι προσανατολισμένες στην κατεύθυνση κυρίως ,αν όχι αποκλειστικά, της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των Τραπεζών εις βάρος των πολιτών.


Η αλλαγή π.χ. των κριτηρίων κατάταξης των πιστωτών στην περίπτωση χρεωκοπίας και εκκαθάρισης επιχείρησης, και η εξαίρεση του δικαιώματος αποζημίωσης των εργαζομένων από εκείνα που ικανοποιούνται προνομιακά, σύμφωνα με το νεό άρθρο 977 του ΚΠολΔ, που φέρεται να πρότεινε η Κυβέρνηση, εγγράφως στους θεσμούς, καταδεικνύει την πρόθεση ανάδειξης των συμφερόντων των Τραπεζών-πιστωτών σε απόλυτη προτεραιότητα, έναντι οποιουδήποτε άλλου.


 Σε αυτή ιδίως την κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία η απαίτηση για επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, γίνεται πλέον σαφές, ακόμα και από τους δανειστές μας εταίρους ότι αποτελεί απαραίτητο πρόκριμα για οποιονδήποτε σχεδιασμό αναπτυξιακής πολιτικής, εντός της Ευρωζώνης, είναι πολύ κρίσιμο οι πρωτοβουλίες που θα ληφθούν να προσανατολίζονται σε αποτελεσματική κατεύθυνση.


Η   ανάγκη για εκσυγχρονισμό του μοντέλου λειτουργίας και απονομής της διοικητικής δικαιοσύνης είναι άμεση και επιτακτική. Ενώ πρέπει να γίνει αντιληπτή η προέχουσα έναντι των άλλων δικονομιών σημασία των διαδικασιών που αυτή διέπει, λόγω της αναπόσπαστης συνάφειάς τους με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.


Η διαμόρφωση προτάσεων με  σαφές περιεχόμενο και συγκεκριμένο προσανατολισμό, ουσιαστικής ενίσχυσης της διοικητικής δίκης πρέπει να τεθεί σε προτεραιότητα.
Για τη διαμόρφωση των προτάσεων αυτών απαιτούνται :


  1. ΕΝΑΡΞΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Συνδιαμόρφωση των προτάσεων για την επιτάχυνση και αποτελεσματικότητα της Διοικητικής Δίκης από όλους του εμπλεκόμενους φορείς, Δικαστικούς Λειτουργούς, Δικηγόρους, Δικαστικούς Υπαλλήλους κλπ.


  1. ΘΕΣΠΙΣΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ - ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Η δικαστική εξουσία και ιδίως η διοικητική δικαιοσύνη μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο όταν υπάρχει αποτελεσματική διοίκηση και αποτελεσματική νομοθέτηση.


Η συγκεκριμενοποίηση της συλλειτουργίας νομοθεσίας, διοικητικής διαδικασίας και διαδικασίας εκδίκασης διοικητικών διαφορών είναι μονόδρομος.


  1. ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ.


Στα πλαίσια αυτών των κατευθύνσεων  και πάντοτε εντός των ορίων του Συνταγματικού Δικαιώματος της Δικαστικής Προστασίας, θα πρέπει να εξεταστούν:


1α) Η δυνατότητα θέσπισης επιπλέον όρων και προϋποθέσεων στη χορήγηση αναστολής από τα Διοικητικά Δικαστήρια.


Α) Με το καθεστώς που ισχύει έως σήμερα στις Δικονομίες των Διοικητικών Δικαστηρίων, και συγκεκριμένα στη Δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας, στη Δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τη Δικονομία των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων, οι ΚΥΡΙΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ που εξετάζονται για τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης διοικητικών πράξεων είναι (με μικρές παραλλαγές σε κάθε ειδικότερο δικονομικό κείμενο):


  1. Η πρόδηλη βασιμότητα του ενδίκου βοηθήματος(ελάχιστες περιπτώσεις αναστολών χορηγούνται γι αυτό το λόγο)


  1. Η απόδειξη εκ μέρους του αιτούντος την αναστολή , ΟΤΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΘΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ ΒΛΑΒΗ, ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ, καθώς και η επίκληση περιουσιακών αγαθών εις βάρος των οποίων επαπειλούνται μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης.


Η δεύτερη αυτή περίπτωση, η οποία είναι και μακράν η συνηθέστερη αιτία χορήγησης αναστολής, επιφέρει ως αποτέλεσμα την αναστολή , δηλαδή το  «πάγωμα» εκτέλεσης της διοικητικής πράξης στην οποία αφορά, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση οριστική από το Διοικητικό Δικαστήριο.


Ακόμα όμως και όταν εκδοθεί απόφαση από το Πρωτοβάθμιο Διοικητικό Δικαστήριο, είναι δυνατή η αίτηση για τη χορήγηση αναστολής κατά της δικαστικής απόφασης μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του Δευτεροβάθμιου κ.ο.κ.


Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, ο μέσος χρόνος που απαιτείται σήμερα για την έκδοση  αμετάκλητης απόφασης από τα ανώτατα Διοικητικά Δικαστήρια είναι από 8 έως και 14 έτη.


Επομένως, σε πολλές περιπτώσεις η τελική έκδοση απόφασης είναι αλυσιτελής και η δικαστική προστασία ανεπίκαιρη καθώς, ο διάδικος μπορεί να έχει πτωχεύσει (όταν πρόκειται για χρηματικό καταλογισμό) , να έχει αποβιώσει κ.ο.κ.


Β) Με δεδομένο, ότι στις ως άνω αναφερόμενες δικονομίες ορίζεται ότι η αναστολή είναι δυνατό να μη χορηγηθεί για λόγους δημοσίου συμφέροντος, θα πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια του Εθνικού Διαλόγου :


  1. H δυνατότητα νομοθετικής εξειδίκευσης των λόγων δημοσίου συμφέροντος που αποκλείουν τη χορήγηση αναστολής σε αναπτυξιακές δίκες
  2. Η δυνατότητα απαγόρευσης χορήγησης αναστολής σε φορολογικές δίκες όταν πιθανολογείται από τον δικαστή η πρόθεση φοροδιαφυγής από τον αιτούντα.


  1. H δυνατότητα επανεξέτασης σε ορισμένες περιπτώσεις της χορηγηθείσας αναστολής εντός ενός έτους π.χ. προκειμένου να είναι δυνατό να διακριβωθεί αν συνεχίζει να υφίσταται η οικονομική αδυναμία του αιτούντος.


  1. H θέσπιση ειδικότερων προϋποθέσεων χορήγησης αναστολής στις αναπτυξιακές δίκες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας σε συνάρτηση  με το έννομο συμφέρον του αιτούντος.


1β) H οριοθέτηση με νόμο του εννόμου συμφέροντος στις δίκες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και ειδικότερα στις δίκες που αφορούν σε αναπτυξιακά έργα και επενδύσεις.


Το έννομο συμφέρον , δηλαδή το «δικαίωμα» προσφυγής του πολίτη στα διοικητικά δικαστήρια, λόγω της βλάβης που υφίσταται από την έκδοση κάποιας διοικητικής πράξης, όπως έχει οριστεί από τη Νομολογία , πρέπει να είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΕΝΕΣΤΩΣ.


Εντούτοις, ιδίως στις περιβαλλοντικές δίκες που συναρτώνται άμεσα με την εκτέλεση δημοσίων αναπτυξιακών έργων, το έννομο αυτό συμφέρον έχει διευρυνθεί υπέρμετρα με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η άσκηση αίτησης ακυρώσεως και αναστολής στο ΣτΕ ακόμα και από κάποιους πολίτες οι οποίοι έχουν συμμετοχή σε περιβαλλοντικές οργανώσεις χωρίς να έχουν άμεση διασύνδεση με την επίδικη έννομη σχέση.


1γ) H δυνατότητα νομοθετικής πρόβλεψης αποζημιωτικής ευθύνης εις βάρος του φυσικού ή νομικού προσώπου και υπέρ του Δημοσίου που με προδήλως αβάσιμα ένδικα βοηθήματα αλλά με λόγους που επιτρέπουν τη χορήγηση αναστολής και με υπαιτιότητα, προκαλεί  επιβράδυνση στην εκτέλεση δημοσίων έργων, συμβάσεων κλπ. εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

2αΗ ανεξαρτησία της λειτουργίας της Δικαιοσύνης τείνει αρκετές φορές να συγχέεται με την απομόνωσή της από τις άλλες δύο λειτουργίες, τη νομοθετική και την εκτελεστική.


Όμως, η ύπαρξη στρεβλώσεων στο επίπεδο της νομοθεσίας οδηγεί αναπόφευκτα στην δημιουργία στρεβλώσεων και στη διοίκηση η οποία καλείται να εφαρμόσει τις νομοθετικές διατάξεις κι εν τέλει επιβαρύνεται υπέρογκα και η διοικητική δικαιοσύνη η οποία επιφορτίζεται με επιπλέον όγκο υποθέσεων που έχουν ανακύψει από τις εν λόγω στρεβλώσεις.


Σε αυτή την κατεύθυνση είναι επιτακτικό να δρομολογηθούν τα εξής:


  1. Να επανεξεταστούν και επαναδιατυπωθούν, με προσαρμογή στις σύγχρονες ανάγκες της δημόσιας διοίκησης και του πολίτη τα βασικά νομοθετήματα που διέπουν τη διοικητική διαδικασία. Ιδιαίτερα , λόγω και της ισχύος του νόμου «Περί Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης» αλλά και του νόμου για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», οι οποίοι παρέχουν ευρεία πρόσβαση του πολίτη στη δημόσια πληροφορία, πρέπει να επανεξεταστούν διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, αναφορικά με την πρόσβαση του διοικουμένου στα δημόσια έγγραφα, την έναρξη ισχύος της διοικητικής πράξης από την κοινοποίησή της και τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος της προηγούμενης ακρόασης. 


Ο εκσυγχρονισμός των ως άνω διατάξεων, είναι δυνατό να άρει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την περιοριστική αντιμετώπιση που έχει επιφυλάξει έως σήμερα ο νομοθέτης και επομένως να αφαιρέσει ένα μεγάλο τμήμα υποθέσεων που καταλήγουν στα διοικητικά δικαστήρια και οι οποίες πηγάζουν από τις διατάξεις αυτές.


  1. Να δημιουργηθεί στις υπηρεσίες του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γραφείο επεξεργασίας της Νομολογίας, το οποίο θα αναλαμβάνει να εκδίδει μηνιαίως εμπεριστατωμένο δελτίο Νομολογίας για τα διοικητικά θέματα που έχουν κριθεί με αποφάσεις της Ολομέλειας ή των Τμημάτων και που άπτονται δικών με αναπτυξιακό και οικονομικό ενδιαφέρον για τα συμφέροντα του Δημοσίου και να αποστέλλει με τη μορφή Εγκυκλίου , το δελτίο αυτό στις υπηρεσίες που τις αφορά η νομολογιακή ερμηνεία των ζητημάτων που περιλαμβάνονται.


Έτσι π.χ. για ζητήματα πολεοδομικού, χωροταξικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος εν γένει, θα πρέπει να αποστέλλεται μηνιαίως η νομολογιακή αντιμετώπισή τους, στις αρμόδιες υπηρεσίες που εγκρίνουν περιβαλλοντικούς όρους, ώστε να είναι εκ των προτέρων δυνατή η συμφωνία τους με τη νομολογία και να μην απαιτείται η προσφυγή στη δικαιοσύνη για την ακύρωσή τους με την αντίστοιχη αναστολή του έργου στο οποίο θα αφορούν.
  1. Να θεσπιστεί νομοθετικά η υποχρεωτική συμμετοχή στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που επεξεργάζονται νομοθεσία σχετική με τη διοικητική διαδικασία και δικαιοσύνη, διοικητικών δικαστών και διοικητικών υπαλλήλων οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι να  εκφέρουν προτάσεις ενίσχυσης και αποτελεσματικότητας του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της διοίκησης και της διοικητικής δικαιοσύνης.

3) Η μέχρι σήμερα προσπάθεια λειτουργίας των επιτροπών επίλυσης διοικητικών διαφορών έχει καταρχήν εστιαστεί στις Επιτροπές Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών.


Τα αποτελέσματα από την πραγματική τους λειτουργία κατέδειξαν ότι η συμβολή τους είναι μάλλον ζημιογόνος για το δημόσιο συμφέρον αλλά και το συμφέρον του πολίτη.


Ο υπέρογκος αριθμός υποθέσεων (περίπου 700 ανεκδίκαστες υποθέσεις παρέμειναν στο τέλος του 2013 στην Επιτροπή του άρθρου 70β) και το δυσνόητο νομικό πλαίσιο με το οποίο θεσπίστηκαν ιδίως οι προθεσμίες προσφυγής, σιωπηρής αποδοχής τους και τεκμαιρόμενης έκδοσης απόφασης, δημιούργησαν τεράστια σύγχυση στους ενδιαφερόμενους και τους δικαστές, επιφόρτισαν με επιπλέον βάρος τα διοικητικά δικαστήρια και απέτρεψαν την δυνατότητα είσπραξης δημοσίου χρήματος.


Είναι άμεση αναγκαιότητα, τώρα πλέον που έχουν εντοπιστεί οι λόγοι δυσλειτουργίας τους, να αναμορφωθεί και κυρίως να αποσαφηνιστεί αρχικά το νομοθετικό  καθεστώς που  διέπει τις Επιτροπές Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών.


 Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στο Ψήφισμα της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών κατά την τελευταία Γενική Συνέλευσή τους, "Τους τελευταίους 30 μήνες έχουν ψηφιστεί έξι αμιγώς φορολογικοί νόμοι με 177 άρθρα και 17 νόμοι στους οποίους συμπεριλήφθηκαν 71 νέες φορολογικές διατάξεις. Για αυτά εκδόθηκαν 111 υπουργικές αποφάσεις και 138 διευκρινιστικές εγκύκλιοι.»


Επιπλέον, απαραίτητη είναι η επαρκής στελέχωση με εξειδικευμένους σε νομικά και φορολογικά θέματα υπαλλήλους, καθώς και η αύξηση των μελών που απαρτίζουν τις εν λόγω επιτροπές.

Συνοψίζοντας, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι καμία μεταρρύθμιση και νομοθετική πρωτοβουλία δεν θα μπορέσει να ευοδωθεί αν δεν προβλεφθεί ΑΜΕΣΑ η αύξηση των οργανικών θέσεων των Διοικητικών Δικαστών και υπαλλήλων των Διοικητικών Δικαστηρίων. Ενδεικτικά οι ετήσια προκήρυξη του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την πρόσληψη Διοικητικών Δικαστών, του έτους 2014, περιελάμβανε 20 μόνο θέσεις εκ των οποίων οι 6 θέσεις ήταν για το Συμβούλιο της Επικρατείας , οι 6 για το Ελεγκτικό Συνέδριο και οι 8 για τα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια όλης της Ελλάδας. 


Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι υποψήφιοι διοικητικής κατεύθυνσης, που συμμετέχουν στο Διαγωνισμό για την Εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών , είναι ετησίως περίπου 400 , εκ των οποίων οι 200 περίπου πετυχαίνουν βαθμολογία πάνω από την οριζόμενη βάση εισαγωγής, αλλά μένουν εκτός λόγω χαμηλού αριθμού θέσεων, είναι προφανές ότι η κάλυψη σε περίπτωση αύξησης των θέσεων, θα είναι άμεσα εφικτή λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού των ενδιαφερομένων υποψηφίων.

Η ανορθολογική κατανομή προσωπικού, στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα πρέπει να ανακατανεμηθεί και να διοχετευθεί μετά από μια ταχύρυθμη επιμόρφωση στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι και θα κληθούν να συμβάλουν στην διεύρυνση του δημόσιου πλούτου στην χώρα.